ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4492
เย่เฉินพูดนิ่งๆ :"แม้ว่าฉันจะไม่ใช่ผู้ช่วยของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด แต่ฉันเป็นเจ้าของของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด และเฮ่อจือชิวทำงานให้ฉัน"
หลิวเจียฮุยตกใจอย่างมาก และพูดโดยไม่รู้ตัว:"แต่ว่า......แต่ว่า...... ผมได้ยินมาว่าตระกูลเย่ถูกสำนักว่านหลงตามแก้แค้น และทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของถูกสำนักว่านหลงปล้นไปแล้ว ตอนนี้ล้มลงจนไม่ฟื้นแล้ว…... แล้วคุณเป็นเจ้านายของสำนักว่านหลง นี่…..เป็นความขัดแย้งโดยสิ้นเชิง…..."
เย่เฉินพูดเยาะเย้ย:"คุณคิดว่าตระกูลเย่พ่ายแพ้ แต่นั่นเป็นสิ่งที่ฉันหวังว่าคนนอกคิดว่าตระกูลเย่พ่ายแพ้แล้วเท่านั้นเอง"
ว่านพั่วจวินที่อยู่ข้างๆ พูดทันทีว่า:"ผมเองว่านพั่วจวินที่ไม่เจียมตัว พยายามท้าทายคุณเย่เอง สุดท้ายคุณเย่ก็ไว้ชีวิตผม โดยไม่สนเรื่องก่อนหน้านี้!"
ตอนนี้หลิวเจียฮุยเหงื่อไหลท่วมทั้งตัวแล้ว
และสมองของเขานึกคิดอย่างรวดเร็ว แล้วแอบพูดในใจ:"ในเมื่อเย่เฉินคนนี้เป็นลูกชายของเย่ฉางอิง ก็หมายความว่า หัวหน้าตระกูลเย่ในเย่นจิงเป็นคุณปู่ของเขา และหัวหน้าตระกูลอานในสหรัฐอเมริกาเป็นคุณตาของเขา…... และสิ่งที่เกิดขึ้นที่บาร์ของสำนักฮงเหมินเมื่อวานนี้ พิสูจน์ให้เห็นว่าเขายังเป็นเจ้าของที่แท้จริงของสำนักว่านหลง และตอนนี้เขาบอกว่าเขาเป็นเจ้านายของบริษัทนานาซูขนส่ง จำกัดอีก…… ด้วยเหตุนี้ เบื้องหลังของเย่เฉินนั้นแข็งแกร่งมาก มันใหญ่โตกว่าที่คุณจะจินตนาการไว้เยอะมาก……"
"เหตุผลที่เย่เฉินใช้ข้ออ้างเป็นคนที่มาจากบริษัท นานาซูขนส่งจำกัด เพื่อเข้าหาฉัน อาจเป็นเพราะเขารู้ว่าฉันต้องการชีวิตของเฉินจ้างโจง ดังนั้นจึงทำโดยเจตนา….."
"ตอนนี้ เย่เฉินพาเฉินจ้างโจงมาที่นี่ เขาต้องมาไถ่ถามความผิดของฉันแน่นอน……"
"คราวนี้จบสิ้นแล้วจริงๆ……"
เยาะเย้ยเขา
เขารีบพูดว่า:"คุณชายเย่…...คุณ…...คุณหมายความว่ายังไง……"
เย่เฉินถามเขาด้วยสีหน้าที่เย็นชาว่า:"หลิวเจียฮุย เรื่องอื่นไม่สำคัญ สิ่งที่ฉันอยากรู้คือ คุณจะอธิบายอย่างไร ที่คุณประกาศจะให้อ้านฮัว30ล้านดอลลาร์เพื่อเอาชีวิตลุงโจง?"
หลิวเจียฮุยรีบโบกมือ แล้วพูดว่า:"ผมถูกใส่ร้ายนะ คุณชายเย่ ผมรู้จักไอ้โจงมาหลายปี และเขาเป็นลูกน้องคนเก่าของฉัน ผมจะใช้เงินเพื่อซื้อชีวิตเขาได้อย่างไร ข้างในคงจะมีเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ๆ ! …..."
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...