ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4493
"เข้าใจผิด ?"
เย่เฉินเยาะเย้ยและพูดว่า:"ทุกคนในฮ่องกงรู้เรื่องนี้ดี แม้แต่ฮงหยวนซานและครูฝึกหลินคนนั้น ก็เฝ้าจองอ้านฮ้ว30ล้านดอลลาร์สหรัฐของคุณ ตอนนี้คุณมาบอกฉันว่านี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด คุณคิดว่าฉันจะเชื่คุณไหม?"
ในขณะนี้ หลิวเจียฮุยรู้สึกประหม่าอย่างมาก และเขามีเพียงความคิดเดียวในใจ นั่นคือเขาไม่สามารถยอมรับว่า เขาซื้อชีวิตของเฉินจ้างโจงอย่างเด็ดขาด
เขาเคยเห็นวิธีการของเย่เฉิน ตอนโมโหขึ้นมา จะไม่มีทางเมตตาอย่างแน่นอน
ดังนั้น เขาทำได้เพียงกัดฟันพูดว่า:"คุณเย่ ผมถูกใส่ร้ายจริงๆ! เรื่องนี้เป็นข่าวลือทั้งหมด หลายคนรู้แต่แพร่กระจายอย่างมั่วๆ และก็ไม่รับผิดชอบเลย……"
เย่เฉินจ้องมองไปที่เขา พยักหน้าเล็กน้อย แล้วพูดว่า:"ในเมื่อคุณไม่ยอมรับ ฉันจะหาคนมาเผชิญหน้ากับคุณทันที งั้นเป็นฮงหยวนซานดีไหม? ให้ฉันเรียกเขามาไหม?"
เมื่อหลิวเจียฮุยได้ยินว่าเย่เฉินจะเรียกฮงหยวนซาน ก็ตกใจจนวิญญาณหลุดออก
เขารู้ว่าฮงหยวนซานจะมาไม้ไหม! ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น เมื่อเช้านี้ เขาได้เห็นอย่างชัดเจนว่า ฮงหยวนซานทุบตีหยางเทียนเซิงอย่างรุนแรง
เขารู้ว่า ตอนนี้ฮงหยวนซานยกให้เย่เฉินเป็นพระเจ้าไปแล้ว เขาเพียงต้องการทำให้เย่เฉินพึ่งพอใจกับทุกอย่างที่เขาทำ หากเรียกเขามาจริงๆ เขาจะกัดตัวเองไม่ให้หลุดโดยไม่ลังเลเลย หากตอนนั้นยังปากแข็งอีก เกรงว่าเขาจะโจมตีตัวเองทันที
ด้วยความกลัว ขาของหลิวเจียฮุยอ่อนลง พรุบ คุกเข่ากับพื้น และพูดสะอื้นว่า:"คุณเย่ เรื่องในตอนนั้น ผมกลับคำพูดจริงๆ..…. แล้วได้หลงจนเสียสติในตอนนั้น แล้วขอได้โปรดเห็นแก่ที่ตอนนั้นผมมีเหตุผลกับเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ ยกโทษให้ผมสักครั้ง……"
พูดจบ เขามองไปที่เฉินจ้างโจงอีกครั้ง และโพล่งออกมา:"ลุงโจง ได้โปรดช่วยพูดดีๆกับคุณเย่ ต่อจากนี้ไป เราสองคนจะปล่อยวางอดีต ต่อไปคุณจะเป็นน้องชายที่แท้ของฉัน ถ้าฉันหลิวเจียหุย มีความคิดที่จะฆ่าคุณอีกครั้ง คุณก็ให้คุณเย่แยกร่างของฉันเป็นชิ้นๆ ได้เลย!"
ฟางเจียซินที่อยู่ข้างๆ ก็รู้สึกตื่นตระหนกทันที และรีบอ้อนวอนว่า:"ลุงโจง…... ฉันแต่งงานกับเจียฮุยมาสิบกว่าปีแล้ว และมีลูกชายคนหนึ่ง เห็นแก่ความสัมพันธ์หลายปีของเรา โปรดช่วยขอร้องคุณเย่แทนเขาด้วยเถอะค่ะ......"
เมื่อพูดไป ตาของฟางเจียซินก็เริ่มแดง และหยดน้ำตาที่ใหญ่เท่าถั่วก็ไหลอาบแก้มของเธอ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...