ตอนนี้เฉินจ้างโจงรู้สึกทำไม่ลงเล็กน้อย ดังนั้นจึงมองไปที่เย่เฉิน และอ้อนวอนว่า:"คุณชายเย่…...เรื่องในตอนนั้น......ผมเองก็มีความผิดเหมือนกัน…... ดังนั้น…..."
เย่เฉินยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาขัดจังหวะ แล้วพูดอย่างจริงจัง:"ลุงโจง ตอนนี้ฉันกำลังขอคำอธิบายแทนพ่อของฉัน ฉันคิดว่าตราบใดที่เป็นคนที่ซื่อสัตย์ จะปฏิบัติตามคำสัญญาที่เขาให้ไว้กับคนอื่น แม้ว่าอีกฝ่ายจะเสียชีวิตแล้ว!"
เมื่อพูดถึงนี้ เย่เฉินมองไปที่หลิวเจียฮุยแล้ว พูดอย่างเย็นชาว่า:"แม้ว่าพ่อของฉันจะไม่อยู่แล้ว ในฐานะลูกชายของเขา สิ่งที่เขาเป็นหนี้คนอื่น หรือสิ่งที่คนอื่นเป็นหนี้เขา ฉันจะคืนและทวงแทนเขา !"
เมื่อหลิวเจียฮุยได้ยินเช่นนี้ เขาก็ตื่นตระหนกจนหยุดสั่นอย่างรุนแรงไม่ได้
เหตุผลที่เขาไม่ได้ให้ความสำคัญข้อตกลงที่ให้กับเย่ฉางอิง ในตอนนั้น เป็นเพราะเขารู้สึกว่า เย่ฉางอิงและอานเฉิงซี ภรรยาของเขา ถูกตระกูลเย่และตระกูลอานทอดทิ้ง มิเช่นนั้น ไม่มีทางที่ทั้งสองตระกูลจะยืนดูให้พวกเขาทั้ง2ถูกทำร้าย
และด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงไม่ได้ใส่ใจต่อคำสัญญาที่ให้ไว้
ดูเหมือนหลายคนจะให้คำมั่นสัญญาเหมือนดั่งทอง แต่ที่แท้จริงเป็นแค่คนเห็นแก่ตัว ชอบฉวยโอกาส จะรักษาคำมั่นสัญญาต่อหน้าคนที่พวกเขาไม่กล้ารุกราน แต่จะทำอันธพาลต่อหน้าพวกที่คิดว่าไม่สำคัญ
ซึ่งหลิวเจียฮุยเป็นคนประเภทนี้
คติประจำใจของเขาคือ ไม่คบหาเพื่อนที่ไร้ประโยชน์
หลิวเจียฮุยพูดออกมาโดยไม่ลังเล:"ตอนนั้นผมสัญญากับพ่อของคุณ ว่าฉันจะไม่ไปสนใจสิ่งที่ไอ้โจงทำอีกต่อไป ผมรู้ถึงข้อผิดพลาดของผมแล้ว และจะปรับปรุงตัว ยังคงสัญญากับคุณว่า จะไม่ทำให้ไอ้โจงต้องลำบากใจเพราะเรื่องนี้อีกเด็ดขาด....."
เย่เฉินเยาะเย้ย:"คุณหลิว ฉันมาที่เกาะฮ่องกงเพื่อขอคำอธิบาย3เรื่อง เรื่องแรก คุณเคยสัญญากับพ่อของฉันเมื่อ20กว่าปีที่แล้ว และตอนนี้ฉันได้พบคุณแล้ว คุณเพิ่งจะบอกกับฉันว่า คุณรู้ถึงความผิดของคุณแล้วจะปรับปรุงตัว คุณจะให้คำอธิบายกับพ่อของฉันเกี่ยวกับความผิดพลาดตลอด 20 กว่าปีที่ผ่านมาได้อย่างไร? "
พูดไป เย่เฉินพูดอีกว่า:"เรื่องที่สอง ตอนนั้นลุงโจงก็เป็นหนึ่งในผู้มีความสามารถสูงสุดในด้านอุตสาหกรรมการเงิน เพราะคุณหลิวเจียฮุย ไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด เขาทำได้แค่ไปสหรัฐอเมริกา ไปขายห่านยางอยู่ที่ไชน่าทาวน์20ปี คุณจะให้คำอธิบายเกี่ยวกับช่วงวัยรุ่น20 ปีและช่วงชีวิต20 ปีที่เสียไปของเขาได้อย่างไร?"
จากนั้น เย่เฉินพูดต่อทันทีว่า:"ยังมีเรื่องที่สาม! ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ลุงโจงไม่สามารถกลับไปเกาะฮ่องกงเพื่ออยู่ร่วมกับครอบครัวของเขาได้ ไม่สามารถกตัญญูต่อพ่อแม่ของเขา และเขาก็ไม่สามารถกลับมางานศพหลังพ่อเสียชีวิต ครอบครัวแตกแยก อยู่คนละที่คนละทางมาตลอด20ปี คุณจะให้คำอธิบายกับพวกเขาอย่างไร? ! "

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...