2.000 ล้านใน 20 ปี และ 10,000 ล้านใน 10 ปี ความแตกต่างที่นี่ไม่ได้เป็นเพียงแค่ห้าเท่าระหว่าง 10,000 ล้านกับ2,000 ล้าน หากพิจารณาอัตราดอกเบี้ยในรอบระยะเวลาสิบปีและปัจจัยหลายอย่างในอัตราเงินเฟ้อปี 2,000ล้านของเขา อย่างมากก็แค่หนึ่งในแปดหรือหนึ่งในสิบของจงหยุนชิว
ดังนั้น เมื่อเขาเสนอราคานี้เอง ในใจเขารู้สึกวิตกกังวลมาก เพราะกลัวว่าเย่เฉินไม่พอใจทันที
เย่มองไปที่หลิวเจียฮุยด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์ในเวลานี้ เขาได้เห็นสันดานเดิมของผู้ชายคนนี้
อย่ามองว่าเขาตลกเฮฮากับทุกคนไปวันๆ อันที่จริง ไอแก่นี้เป็นคนที่ขี้เหนียวมากๆ
มีบทเรียนของจงหยุนชิว เขายังคงสามารถเสนอราคา 2,000 ล้านใน 20 ปี ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเห็นเงินมากกว่าชีวิต
แต่ว่า เย่เฉินไม่ได้ต้องการเงินของเขาจริงๆ
สำหรับเขา ตอนนี้เขามีเพียงสองคำขอ อย่างแรกคือให้หลิวเจียฮุยจ่ายเงิน สำหรับเรื่องการผิดสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อของเขา และอีกข้อคือให้เขาชดใช้ให้ลุงโจง
เรื่องที่สองสามารถแก้ปัญหาด้วยเงิน แต่เรื่องที่หนึ่ง ไม่ใช่สิ่งที่เงินจะแก้ปัญหาได้
เขาเย่เฉิน จะไม่ใช้ชื่อพ่อของเขา เพื่อไปข่มขู่รีดเงินของหลิวเจียฮุย
ในมุมมองของเย่เฉิน เรื่องที่หนึ่ง ต้องให้หลิวเจียฮุยสูญเสียอย่างอื่นที่นอกจากเงิน ซึ่งรวมถึงแต่ไม่จำกัดเฉพาะบุคลิกภาพ ศักดิ์ศรี และการลงโทษทางร่างกาย
เพียงแต่ เขายังไม่อยากให้หลิวเจียฮุยรู้สึกโล่งอกเร็วขนาดนี้ เรื่องนี้ต้องได้รับแรงกดดันมากพอ ที่จะทำให้เขาตกใจตายก่อน สุดท้ายก็ให้โอกาสเขาหายใจ
ดังนั้น เย่เฉินจึงมองมาที่เขา และพูดอย่างเย็นชาว่า:"หลิวเจียฮุย คุณคิดว่าคุณกับจงหยุนชิวใครมีความผิดมากกว่ากัน?"
คำพูดของเย่เฉิน ทำให้หลิวเจียฮุยตกใจ จนริมฝีปากของเขาซีด เหมือนหน้าตาคนตายที่ยังมีชีวิตที่เพิ่งแต่งหน้าเสร็จ
สิ่งที่เขากลัวที่สุดคือเย่เฉินพูดแบบนี้
หากพูดออกไป จะเงินเป็นจำนวนมาก!
เมื่อคิดถึงนี้ หลิวเจียฮุยที่รักเงินเท่าชีวิต ถึงกับร้องไห้และขอร้องด้วยน้ำมูกและน้ำตา:"คุณเย่…… เห็นแก่ผมที่คิดจะกลับใจ ให้โอกาสผมได้ชดใช้ด้วยการกระทำเถอะ ผมยอมคุกเข่าลงต่อหน้าหลุมศพพ่อของคุณเป็นเวลาสามวันสามคืน เพื่อแสดงการกลับใจของผมและในขณะเดียวกัน ผมจะขออธิษฐานขอให้ท่านรู้ และยกโทษให้สิ่งที่ผมทำเมื่อครั้งยังเยาว์วัย……"
พูดจบ เขามองไปที่เฉินจ้างโจง พูดอย่างจริงจัง:"ฉันทำให้ไอ้โจงต้องสูญเสียเวลา 20 ปี ฉันยอมชดเชยให้เขาด้วยรายได้สูงสุดของผู้จัดการมืออาชีพบนเกาะฮ่องกง เป็นเวลา 20 ปี!"
เย่เฉินหัวเราะออกมาดัง ๆ เมื่อได้ยินแบบนี้:"โอ้ คุณหลิว คุณคำนวณเก่งจริงๆ รายได้สูงสุดของผู้จัดการมืออาชีพบนเกาะฮ่องกงไม่เกิน 100-200 ล้านดอลลาร์ฮ่องกงต่อปี ในเวลา 20 ปี แค่5,000ล้านดอลลาร์ฮ่องกง เมื่อกี้คุณบอกว่า 2,000 ล้านดอลลาร์ใน 20 ปี และตอนนี้กลายเป็นเหลือไม่ถึง 1,000 ล้านดอลลาร์ ทำไมเงินที่คุณเสนอมันน้อยลงเรื่อยๆ ล่ะ?"
หลิวเจียฮุยตัวสั่นด้วยความตกใจ และพูดอย่างรวดเร็วว่า:"ไม่ๆ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น คุณเย่ ผมยอมคุกเข่าที่หลุมศพของพ่อคุณคุกเป็นเวลาสามวันสามคืน แล้วนำเงิน 2,000 ล้านดอลลาร์แบ่งให้ 20 ปี!"
เย่เฉินมองเขา ยิ้มอย่างขี้เล่น และจงใจทำให้เขากลัว:"ฉันจะเสนอให้คุณ 20,000 ล้านดอลลาร์ใน 10 ปี ถ้าคุณเห็นด้วย เราจะคุยกันต่อ หากคุณไม่เห็นด้วย ก็ไม่มีอะไรต้องคุย!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...