คำพูดของเย่เฉิน ทำให้หลิวเจียฮุยตาเหลือก และเป็นลมทันที
ฟางเจียซินที่อยู่ข้างๆก็รีบเอื้อมมือไปพยุงเขา รองที่ศีรษะ แล้วเขย่าไปตะโกนเสียงดังข้างหูเขาไปว่า:"เป็นอะไรไป เจียฮุย ตื่นสิเจียฮุย อย่าทำให้ฉันกลัวสิ……"
ตามเสียงกรีดร้องของฟางเจียซิน หลิวเจียฮุยสะดุ้งตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อตื่นขึ้นคือการมองขึ้นไปที่เย่เฉิน และร้องไห้:"คุณเย่ นี่คุณกำลังจะฆ่าผมนะ! 10 ปี 20,000 ล้านและยังเป็นเงินดอลลาร์ ผมจะเอาออกมาได้อย่างไร……"
พูดไป เขาก็ร้องไห้อย่างขมขื่น:"เรื่องในตอนนั้น ผมหลิวเจียฮุยมันไม่ใช่คนจริงๆ แต่คุณไม่สามารถใช้ประโยชน์จากปัญหา และขอเงินจากผมมากขนาดนี้สิ! ถ้าคุณต้องการเงินจากผมมากขนาดนี้ ก็ฆ่าผมเลยดีกว่า! คุณฆ่าผมตาย มรดกของผมยังสามารถเก็บไว้ให้ม่านฉง และลูกๆ ของผมได้ แต่ถ้าฉันตอบตกลงคุณ ผมจะไม่เหลืออะไรเลย และอนาคตของพวกเขาจะย่ำแย่และจน!"
เย่เฉินยิ้มอย่างเย็นชา และพูดนิ่ง ๆ :"เอ๊ะ ฉันคิดว่าความคิดของคุณดีมาก!"
พูดจบ เย่เฉินพูดด้วยใบหน้าจริงจัง"บอกตามตรง ตอนนี้ฉันเป็นหัวหน้าตระกูลเย่แล้ว และฉันก็ยังมีตี้เหากรุ๊ป บริษัทผลิตยาเก้าเสวียน บริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด และสำนักว่านหลงอยู่ในมือ มีเงินเยอะจนไม่รู้ไปใช้ที่ไหนเลย เอาเงินแค่นี้ของคุณไป มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก!"
"นอกจากนี้ ถ้าฉันเอาเงินของคุณไปจริงๆ ฉันจะไม่ให้คุณรับผิดชอบอีกต่อไป ฉันในฐานะลูกชาย ไม่ได้แก้แค้นแทนพ่อ แต่กลับเอาศักดิ์ศรีของพ่อไปแลกเงิน และเมื่อฉันตายไป ฉันจะไม่มีหน้าไปเจอท่านที่ภพหน้า!"
"ดังนั้น ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเรื่องนี้คือ คุณต้องชดใช้ด้วยความตาย ไม่เพียงแต่ได้ให้คำอธิบายให้กับพ่อของฉัน และยังรวมถึงลุงโจงด้วย แล้วอย่างที่คุณพูด ถ้าคุณตาย ทรัพย์สินของคุณจะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ ลูกหลานของคุณยังสามารถได้รับมรดกทั้งหมดของคุณ ทุกคนจะมีความสุข"
"ห๊ะ? !"
หลิวเจียฮุยยืนอึ้งอยู่ชั่วครู่
ว่านพั่วจวินกำมือ แล้วพูดด้วยความเคารพ:"คุณเย่ สั่งมาเลยครับ!"
เย่เฉินพูดอย่างจริงจัง:"คุณหลิวมีความกล้ามาก ซึ่งทำให้ฉันประทับใจมาก ดังนั้นตอนที่คุณส่งเขาไปภพหน้า อย่าทำให้เขาลำบากใจเกินไป ปล่อยให้เขาไปอย่างรวดเร็วและทำให้เขาเจ็บปวดน้อยที่สุด ถือว่าเป็นความเคารพที่ฉันมีต่อเขา "
ว่านพั่วจวินพูดทันทีว่า:"คุณเย่ วางใจเถอะ ผมจะทำให้คุณหลิวไปโดยไม่เจ็บปวด!"
หลิวเจียฮุยตกใจมากจนแทบหายใจไม่ออก และเย่เฉินพูดกับฟางเจียซินในเวลานี้ว่า:"คุณนายหลิว หลังจากที่คุณหลิวจากไป ฉันหวังว่าเธอในฐานะแม่หม้าย สามารถจัดงานศพด้วยวิธีที่รุ่งโรจน์ให้เขาได้ และตอนนั้นคุณต้องซื้อสุสานที่ดีที่สุดในบนเกาะฮ่องกงให้กับคุณหลิว"
ฟางเจียซินเองก็ตกตะลึง เธอพูดอย่างสะอื้นว่า:"เย่…...คุณเย่…...ฉัน…...ฉันอยู่ในตระกูลหลิว ไม่มีสิทธิ์ที่จะบริหารทรัพย์สินเลยค่ะ…..."

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...