เมื่อเผชิญกับคำถามของหลิวม่านฉง เย่เฉินหยุดปกปิด และถามหลิวม่านฉง:"คุณหลิว คุณรู้ไหมว่าพ่อของคุณเคยสัญญากับผู้ชายชื่อเย่ฉางอิงเมื่อ 20 ปีที่แล้วว่า เขาจะไม่หาเรื่องชายหนุ่มที่ชื่อเฉินจ้างโจงอีก แต่ไม่นานหลังจากนั้นเย่ฉางอิงเสียชีวิตอย่างกะทันหัน และพ่อของคุณผิดสัญญาทันที ดังนั้น ทำให้เฉินจ้างโจงถึงซ่อนตัวอยู่ในไชน่าทาวน์มานานกว่า 20 ปี?"
ดวงตาของหลิวม่านฉงเบิกกว้าง มองไปที่เย่เฉินอย่างไม่เชื่อ และถามเขาว่า:"คุณ…... คุณมีความสัมพันธ์กับพวกเขาอย่างไร?"
เย่เฉินพูดนิ่ง ๆ :"เย่ฉางอิงเป็นพ่อของฉัน และเฉินจ้างโจงเป็นเพื่อนของพ่อฉัน"
เมื่อหลิวม่านฉงได้ยินข่าวนี้ เธอรู้สึกหัวระเบิดทันที เธอจ้องเขม็งไปที่เย่เฉิน และพูดสะอื้น:"งั้นก็หมายความว่า ที่คุณมาที่เกาะฮ่องกง และอาศัยอยู่ในบ้านของเรา คุณไม่ได้มา หารือเรื่องความร่วมมือกับพ่อของฉันเลย คุณกำลังจงใจเข้าหาครอบครัวของเรา รอโอกาสที่จะแก้แค้นพ่อของฉันอยู่……"
พูดไป ดวงตาของเธอก็แดงทันที และร้องไห้ออกมาอย่างอดไม่ได้ เธอถามเสียงเบาว่า:"ดังนั้นตั้งแต่ครั้งแรกที่เราพบกัน จนเราแยกทางกันตอนเที่ยงวันนี้ คุณกำลังแสดงใช่ไหม?
เย่เฉินถูกจ้องมองด้วยดวงตาที่อ้างว้างของหลิวม่านฉง และอธิบายอย่างไม่รู้ตัวว่า:"ฉันแสดงก็จริง แต่ฉันแค่แสดงต่อหน้าหลิวเจียฮุย"
หลิวม่านฉงถามทั้งน้ำตาว่า:"คุณไม่ได้แสดงต่อหน้าฉันด้วยงั้นหรือ? ! หากคุณไม่ได้แสดง เหตุใดคุณจึงซ่อนตัวตนที่แท้จริงและเจตนาที่แท้จริงของคุณล่ะ?"
หลิวม่านฉงถอนหายใจ มองไปที่เย่เฉิน เม้มปาก และอ้อนวอนว่า:"คุณเย่ ฉันขอร้อง เห็นแก่พ่อของฉันที่เขาไม่ได้ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ อย่าทำให้เขาลำบากใจมากเกินไปเลย…..."
พูดไป หลิวม่านฉงก็มองไปที่หลิวเจียฮุย และพูดว่า:"พ่อของฉัน แม้ว่าพฤติกรรมของเขาจะไม่ถูกต้องมาก และบุคลิกภายนอกของเขาไม่ดี แต่เขาก็แก่แล้ว ..... "
"และ…...และฉันที่เป็นลูกสาว รู้จักเขาเป็นอย่างดี ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนดี แต่เขาก็ไม่ได้เป็นคนเลว เมื่อเทียบกับคนชั่วจริงๆ อย่างฮงหยวนซาน เขาเป็นแค่คนใจแคบและเป็นห่วงแต่ผลประโยชน์ แต่เขาไม่เคยทำร้ายชีวิตคนอื่นเลย คราวนี้เรื่องของคุณเฉิน ต้องขอบคุณคุณ ทำให้พ่อของฉันไม่ได้ทำผิดพลาดครั้งใหญ่……"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...