ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4500
หลิวเจียฮุยไม่นึกเลยว่า เขาจะเป็นภาพลักษณ์ในสายตาของลูกสาว
แต่เขารู้ดีอยู่ในใจว่าสิ่งที่ลูกสาวของเขาพูดนั้นเป็นความจริง
ฉันไม่ใช่คนดี ฉันไม่ได้ทำความดีใดๆ และแม้แต่พฤติกรรมของฉันก็อนาจารบ้าง แต่ฉันไม่ใช่คนเลวที่ไม่สามารถให้อภัยได้
ฉันไม่เคยฆ่าใครในชีวิตของฉัน และฉันไม่เคยให้ใครฆ่าใครเพื่อฉัน
คนเดียวที่ต้องการฆ่าคือเฉินจ้างโจง แต่ไม่สำเร็จ
ดังนั้น เขาจึงคุกเข่าลงต่อหน้าเย่เฉินอีกครั้ง และขอร้อง:"คุณเย่ ม่านฉงพูดถูก ผมไม่เคยทำเรื่องที่ผิดศีลธรรมเลย ถึงแม้จะแย่แค่ไหน ก็โทษไม่ถึงตาย ได้โปรดยกโทษชีวิตหมาๆ และเงินที่คุณต้องการ ผมจะให้ครบเลย!"
ในเวลานี้ หลิวม่านฉงก็คุกเข่าลงอย่างกะทันหัน ก้มหน้าพูดว่า:"คุณเย่ เงินเป็นสิ่งนอกร่างกาย ตราบใดที่คุณสามารถให้โอกาสพ่อของฉันกลับตัวกลับใจ ไม่ว่าจะมากแค่ไหน เราจะไม่ลังเลที่จะให้เลย!"
เย่เฉินไม่คิดว่าหลิวม่านฉงจะคุกเข่าด้วย ดังนั้นเขาจึงรีบเอื้อมมือออกไป พยายามจะพยุงเธอขึ้น
แต่หลิวม่านฉงขัดขืน และพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า:"คุณเย่ ถ้าคุณไม่ตกลง ฉันจะไม่ลุกขึ้น หากคุณต้องการชีวิตของพ่อฉันจริงๆ ก็เชิญฆ่าฉันไปด้วยค่ะ"
เย่เฉินมองไปที่ดวงตาที่ขุ่นเคืองของหลิวม่านฉง และหัวใจของเขาก็สั่นไหว ดังนั้นเขาจึงอดที่จะถอนหายใจเบา ๆ ไม่ได้ มองไปที่หลิวเจียฮุย และพูดอย่างเย็นชาว่า:"คุณหลิว คุณเลี้ยงลูกสาวได้ดี!"
จากนั้นเขามองไปที่เฉินจ้างโจง และถามว่า:"ลุงโจง คุณคิดว่าเรื่องนี้ควรจัดการอย่างไรดี?"
เฉินจ้างโจงรีบกล่าวอย่างเคารพ:"ครับคุณชายเย่ ผมแค่กลับบ้านอย่างปลอดภัย และกลับไปอยู่กับครอบครัวของผมได้ ส่วนที่เหลือไม่สำคัญ……"
"หา?"หลิวเจียฮุยคิดว่าเขาฟังผิด และอุทานออกมา:"คุณเย่.....คุณ…...คุณพูดอะไรนะ? !"
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชาว่า:"ไม่ต้องสงสัยตัวเอง คุณได้ยินถูกแล้ว ฉันไม่ต้องการเงินของคุณ!"
"ถ้าอย่างนั้น……"หลิวเจียฮุยรู้สึกประหม่าอีกครั้งทันที:"เย่เฉินไม่ต้องการชีวิต หรือเงินของฉัน แล้วฉันจะต้องชดใช้ยังไงกันแน่? ! หรือจะอาขาและแขนของฉัน? หรือทำให้ฉันเป็นอัมพาตครึ่งซีดระดับสูง? แล้วนอนรอตายบนเตียง?"
ในตอนที่หลิวเจียฮุยรู้สึกไม่สบายใจ เย่เฉินมองไปที่เฉินจ้างโจง และพูดทีละคำ:"หลิวเจียฮุย คุณต้องการให้ฉันปล่อยคุณไป งั้นฟังสิ่งที่ฉันพูดต่อไปนี้ ตราบเท่าที่คุณสามารถทำได้ ฉันก็จะปล่อยคุณไป!"
หลิวเจียฮุยพยักหน้าโดยไม่ลังเล:"คุณเย่ อย่าว่าแต่ไม่กี่เรื่องเลย ไม่ว่าจะกี่ร้อยเรื่อง ผมก็จะตกลง!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...