ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4501

สติและจิตใจของหลิวเจียฮุยถูกเย่เฉินทำลายไปนานแล้ว ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาพิจารณาเรื่องของผลได้ผลเสียแล้ว ความปรารถนาเดียวก็คือสามารถรอดพ้นจากหายนะนี้ไปได้

เพราะฉะนั้น ไม่ว่าเย่เฉินจะยื่นเงื่อนไขอะไรออกมา ภายในใจเขาก็ยินดีที่จะตอบตกลงโดยไม่ลังเลเลยสักนิด

เมื่อเย่เฉินเห็นว่าหลิวเจียฮุยยอมจำนนแต่โดยดีแล้ว อีกทั้งก็บรรลุจุดประสงค์ที่ตนลงโทษเขาแล้ว จึงได้เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า: “หลิวเจียฮุยฟังให้ดี เรื่องแรกที่ฉันให้นายทำ ก็คือให้จ่ายเงินเดือนชดเชยให้ลุงโจงยี่สิบปี โดยยึดตามเงินเดือนของผู้จัดการฝ่ายธุรการสูงสุดของเกาะฮ่องกาง นอกจากนี้ก็ต้องชดเชยให้อีกสองเท่า หนึ่งเท่าในนั้นคือค่าชดเชยช่วงเวลาวัยรุ่นของลุงโจง อีกหนึ่งเท่าที่เหลือคือค่าทำขวัญของครอบครัวลุงโจง”

สิ้นเสียง เย่เฉินก็เอ่ยขึ้นอีกว่า: “ซึ่งก็หมายความว่า นายจะต้องจ่ายเงินเดือนตามเงินเดือนของผู้จัดการฝ่ายธุรการสูงสุดของเกาะฮ่องกางให้ลุงโจงเป็นเวลาหกสิบปี นายมีข้อโต้แย้งอะไรไหม?”

 “ไม่มี!” หลิวเจียฮุยเอ่ยโดยแทบจะไม่ลังเลเลยสักนิด เวลาแบบนี้เขาจะกล้ามีข้อโต้แย้งได้อย่างไร

ตามเงื่อนไขของเย่เฉิน มากสุดก็แค่ต้องชดใช้หกหรือเจ็ดพันล้านดอลลาร์ฮ่องกงเท่านั้น เทียบค่าเงินแล้วก็ยังไม่ถึงพันล้านดอลลาร์สหรัฐ

 เฉินจ้างโจงที่อยู่ข้างๆ รีบเอ่ยทันที: “คุณชายเย่ ผมรับเงินนี้ไว้ไม่ได้หรอก...”

เย่เฉินเอ่ยด้วยความจริงจัง: “ลุงโจง เงินก้อนนี้มีสองจุดประสงค์หลัก หนึ่งก็คือชดเชย อีกอย่างคือการลงโทษ ต่อให้คุณไม่รับเงินนี้ไว้ เขาก็จะต้องได้ชดเชยจำนวนเท่านี้อยู่ดี คุณลุงจะยกเงินนี้ไปบริจาคก็ไม่เป็นไร”

เมื่อ เฉินจ้างโจงได้ยินดังนี้ ก็พยักหน้าเบาๆ

จากนั้นเย่เฉินก็ได้เอ่ยกับหลิวเจียฮุยอีกครั้ง: “เรื่องที่สองที่ฉันให้นายทำ ก็คือซื้อคฤหาสน์ของตระกูลฮั่วบ้านข้างๆ ในถนนชือซุนให้คนในครอบครัวลุงโจง จากนั้นให้ไปเชิญคนในครอบครัวลุงโจงให้ย้ายเข้าไปด้วยตัวเอง ตอนย้ายบ้าน นายจะต้องจ้างพิธีกรที่ดีที่สุดในเกาะฮ่องกางมาจัดงานขึ้นบ้านใหม่ที่อลังกาลยิ่งใหญ่ที่สุดด้วย!”

หลิวเจียฮุยอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก

เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเย่เฉินจะยื่นเงื่อนไขเช่นนี้ให้ตนเฉินจ้างโจงคับคาใจอยู่ลึกๆ หลายปีที่ผ่านมา ตนอยากจะจบเรื่องนี้โดยเร็วไปซะจนใจจะขาด แต่บัดนี้ไม่เพียงแค่กำจัดเขาไม่ได้ กลับกลายเป็นว่าต้องมาอยู่เป็นเพื่อนบ้านของเขา...

คิดได้ดังนี้ จึงรีบเอ่ยขึ้น: “ได้ครับคุณเย่ ผมจะทำตามเงื่อนไขของคุณแน่นอน...”

ใครจะไปรู้ ราวกับเย่เฉินอ่านใจคนออกอย่างไรอย่างนั้น เขาเอ่ยว่า: “นอกจากนี้ฉันยังต้องขอเตือนนายด้วยนะว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนายจะต้องพักที่คฤหาสน์หรูถนนชือซุนให้ครบปีละสองร้อยวัน”

หลิวเจียฮุยอึ้งไปจนพูดไม่ออกทันใด

ต้องมาเป็นเพื่อนบ้านกับครอบครัวเฉินจ้างโจงก็ถือว่าแย่แล้ว ยังต้องการให้ตนพักให้ครบสองร้อยวันต่อปีอีก นี่มันเจตนาฆ่าคนชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง?

เย่เฉินเอ่ยต่อไปว่า: “นอกจากนี้ ให้นายย้ายคนขับรถของนายไปทำตำแหน่งอื่นซะ ฉันจะให้นายทหารของสำนักว่านหลงคนหนึ่งมาเป็นคนขับรถบอดีการ์ดคอยจับตาดูนายคนหนึ่ง เขาก็จะช่วยจับตามองการกระทำของนายทุกวันให้ฉันด้วย ถ้านายพักที่ถนนชือซุนน้อยไปแม้แต่วันเดียว ก็จะโดนจ่ายค่าปรับร้อยล้านดอลลาร์”

หลิวเจียฮุยพูดไม่ออก สีหน้าทุกข์ระทม