ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4504

หลิวเจียฮุยรีบโทรหาคนกลางที่ว่าทันที พร้อมเปิดลำโพงต่อหน้าเย่เฉินและคนอื่นๆ เอ่ยว่า: “ฉันต้องการเก็บอ้านฮัวที่เคยปล่อยไปสามสิบล้าน”

ปลายสายเอ่ยถาม: “คุณหลิว แน่ใจนะว่าต้องการเก็บอ้านฮัวนี้กลับ? อ้านฮัวของคุณเป็นยอดที่สูงที่สุดในรอบหลายปีของเกาะฮ่องกางเลยนะ ตอนนี้นักฆ่าหลายคนต่างก็เคลื่อนไหวกันแล้ว ถ้าคุณเอากลับตอนนี้ ถ้าต่อไปคุณปล่อยออกมาอีก เกรงว่าทุกคนจะไม่ได้กระตือรือร้นแบบนี้แล้วนะ”

หลิวเจียฮุยตอบกลับโดยไม่แม้แต่จะคิด: “ฉันแน่ใจว่าจะเอากลับ ตอนนี้ เดี๋ยวนี้!”

ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ เอ่ยว่า: “คุณหลัว ถ้าคุณแน่ใจว่าจะเอากลับ เราจะไม่คืนเงินค่าดำเนินงานสามล้านให้ คุณไม่มีข้อโต้แย้งอะไรใช่ไหม?”

หลิวเจียฮุยเอ่ยทันที: “ไม่มี!”

“ครับ ผมจะไปกระจายข่าวกับทุกคนทันที ว่าอ้านฮัวถูกดึงกลับ เงินสามสิบล้านดอลลาร์จะคืนให้ภายใน 24 ชั่วโมง”

……

ขณะเดียวกันนี้

ณ ภายนอกสนามบินนานาชาติฮ่องกาง ได้มีนักฆ่าจำนวนมากมารวมตัวรอกันอย่างร้อนรนใจ

นักฆ่าเหล่านี้ต่างก็รู้จักกันทั้งหมด ทว่าตอนนี้พวกเขาซุ่มอยู่บริเวณใกล้ๆ สนามบิน ก็เพื่อต้องการได้รับอ้านฮัวจำนวนสามสิบล้านดอลลาร์จากนั้นก็ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไร้ซึ่งสิ่งกังวลใจ ดังนั้นแต่ละคนต่างก็อดทนไม่ไหว ที่จะรอช่วงเวลาที่เฉินจ้างโจงเดินออกมาจากสนามบิน แล้วเข้าไปโจมตีทันที

มีคนได้ทำการตั้งปืนไรเฟิลซุ่มยิงในที่ลับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว บางคนก็ปลอมตัวเป็นนักท่องเที่ยว พร้อมถือปืนสั้นยืนรออยู่ด้านนอกประตูทางออกสนามบิน ยังไม่พอถึงขนาดมีคนขับรถจอดอยู่ข้างทาง หมายขับเข้าชนเฉินจ้างโจงขณะที่เขาออกมา

ในขณะที่พวกเขากำลังคันไม้คันมือ เพื่อแข่งกันเอาชนะอยู่นั้น ก็ได้รับข้อความกะทันหัน โดยเนื้อหาของข้อความเรียบง่ายมากเพียงสี่พยางค์เท่านั้น: “เรียกคืนอ้านฮัว”

นักฆ่าที่ปลอมตัวเป็นนักท่องเที่ยวได้เรียกรถแล้วจากไป นักฆ่าที่จอดรถข้างทางก็ขับรถจากไป ส่วนที่ซุ่มเตรียมยิงเฉินจ้างโจงอยู่ก็เก็บปืนเรียบร้อยเตรียมจะจากไปเช่นกัน

ทว่า ยังคงมีนักฆ่าสองสามคนที่ยังไม่จากไป

ในนั้นมีหนึ่งคนที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องชั้น 18 ที่โรงแรมเอวิเอชั่นตรงข้ามกับสนามบิน เขาเล็งปืนไรเฟิลซุ่มยิงล็อกที่ทางออกสนามบิน ปากพลางด่าทอ: “แม่งเอ๊ย ไอ้หลิวเจียฮุยนี่มันสารเลวจริงๆ ! คนที่สวมเขาให้กลับมาสักทีในรอบยี่สิบปี แต่กลับขี้ขลาดตาขาวขึ้นมาซะดื้อๆ ซะงั้น บ้าชิบ ฆ่าเวลาให้กับฉันหรือไง? คิดว่าการที่ฉันออกมาทำงานไม่ต้องจ่ายเงินหรือไงกัน? คิดว่าฉันเช่าห้องโรงแรมห้องนี้ ไม่ต้องจ่ายเงินงั้นเหรอ?!“

สิ้นเสียง เขากัดฟันกรอด เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “วันนี้ฉันจะจัดการเฉินจ้างโจงให้แกก่อน ค่อยไปเก็บเงินกับแกทีหลัง! ถ้าแกกล้าเบี้ยวเงินละก็ ฉันจะจัดการแกพร้อมไปด้วยเลย!”

นักฆ่าที่ซุ่มอยู่ในที่ลับคนที่เหลือ ก็มีความคิดแบบเดียวกันเช่นกัน

แม้ว่าผู้ที่ปล่อยอ้านฮัวสามสิบล้านคนนี้จะไม่ได้ทิ้งชื่อเอาไว้ ทว่าพวกเขาล้วนรู้ดีอยู่ในใจ ว่าผู้ที่ปล่อยอ้านฮัวนี้ต้องเป็นหลิวเจียฮุยแน่นอน ดังนั้น ความคิดของพวกเขาก็คือไม่สนว่าอ้านฮัวถูกเรียกกลับไปแล้ว ก็จะยังฆ่าต่อไปตามเจตนาเดิม หลังจากฆ่าเสร็จแล้วค่อยไปเจรจากับหลิวเจียฮุย ต่อให้ต้องขู่รีดไถ ก็จะต้องเอาเงินส่วนหนึ่งมาจากหลิวเจียฮุยให้ได้