พูดไป เฟ่ยเข่อซินก็พูดอีกว่า:“แน่นอน เรื่องแบบนี้ต้องสอดคล้องตามหลักการพื้นฐานในกระบวนการ เช่น ฉันไม่มีทางใช้อะไรแก้ขัดก่อนไปหาเป้าหมายแน่ จะไม่ควบคุมแฟนของฉันเห็นเขาเป็นคนที่แบกรับทุกอย่างไว้ พร้อมกับไล่ตามคนที่ฉันรู้สึกชอบจริงๆ พอสำเร็จก็ค่อยเตะแฟนฉันทิ้งไปด้วยแน่ หรือว่าล้มเหลวแล้วค่อยกลับไปหาแฟนโดยที่ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันจะพูดกับแฟนฉันให้ชัดเจนก่อน หลังจากเลิกกับเขาโดยสมบูรณ์แล้ว ค่อยไปจีบคนนั้น”
“และก็ ถ้าคนนั้นมีเจ้าของเช่นกัน ฉันก็จะไม่ใช้วิธีอันธพาลไปล่อลวงอีกฝ่าย ฉันจะพยายามอย่างที่สุด โชว์ด้านที่ดีที่สุดของฉันออกไปตรงหน้าเขา ถ้าฉันทำให้คำพูดและการกระทำที่ตรงไปตรงมานั้นเขารักฉันได้ และเขาก็ยอมทำแบบฉัน โดยการเลิกกับอีกฝ่ายด้วยคำพูดและการกระทำที่ตรงไปตรงมา จากนั้นมาคบกับฉัน แล้วแบบนั้นฉันทำอะไรผิดงั้นหรือ?”
“คำพูดและการกระทำตรงไปตรงมา……”หลิวม่านฉงอดไม่ได้ที่จะพูดทวนประโยคนี้เบาๆ รอบหนึ่ง
จากนั้น ก็เหมือนเธอจะคิดอะไรได้ จึงพูดโพล่งไปว่า:“คุณหนูเฟ่ยคุณพูดถูก……ชอบคนอื่นไม่ผิด แต่คำพูดและการกระทำที่ตรงไปตรงมาต่างหากสำคัญที่สุด ……”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า ยิ้มแล้วถามเธอว่า:“เป็นไง ตอนนี้ในใจยังรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจไหม?”
หลิวม่านฉงเม้มปาก พูดเบาๆ ว่า:“ก็ยังน้อยเนื้อต่ำใจอยู่……แต่ดีกว่าเมื่อกี๊มาบ้าง ……”
เฟ่ยเข่อซินถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า:“โอ๊ย ถ้าในใจคุณรู้สึกน้อยใจ และก็ชอบเย่เฉินอย่างควบคุมไม่อยู่ งั้นก็ต้องปรับความคิดจิตใจให้ดี เพราะคู่แข่งคุณนั้นมากเกินไป และแต่ละคนก็แข็งแกร่ง ฉันจัดอันดับที่นี่ไม่ได้ ฉันยังไม่ติดอันดับเลย”
พูดไป เฟ่ยเข่อซินก็ถามเธอ:“คุณรู้ไหม ทำไมบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด ดูเหมือนจะเป็นองค์กรที่ร่วมทุนระหว่างตระกูลอิโตะของญี่ปุ่นกับตระกูลซูของหัวเซี่ย แต่เย่เฉินต่างหากที่เป็นเถ้าแก่ที่ใหญ่ที่สุด?”
หลิวม่านฉงส่ายหน้า ถามอย่างงงงวย:“ทำไม?”
เฟ่ยเข่อซินพูด:“เพราะว่าอิโตะ นานาโกะจากตระกูลอิโตะ แค่ออกหน้าถือหุ้นของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด51% แทนเย่เฉินเท่านั้น อิโตะ นานาโกะคุณน่าจะรู้จักใช่ไหม?”
เฟ่ยเข่อซินพูดด้วยรอยยิ้มอย่างไม่หยุดพักหากยังไม่ประหลาดใจมากพอ:“รอบคอบหน่อยสิ ควรจะพูดว่าซูจือหยูกับซูรั่วหลีน้องสาวต่างแม่คนนั้นของเธอ ต่างชอบเย่เฉิน และตอนนี้ซูรั่วหลีก็ถือว่าเป็นคนของเย่เฉินแล้ว”
“อ๋า?!”หลิวม่านฉงโพล่งถามออกไปอย่างตื่นตระหนกว่า:“เย่เฉินเป็นชู้กับซูรั่วหลีแล้ว?!”
เฟ่ยเข่อซินส่ายหน้าพูดว่า:“ไม่ได้หมายความอย่างนั้น ตอนนี้ซูรั่วหลีเป็นสมาชิกของสำนักว่านหลง เป็นลูกน้องของเย่เฉิน ก็ไม่ใช่คนของเย่เฉินงั้นหรือ”
“อ้อ……”หลิวม่านฉงโล่งอก:“ที่แท้ก็หมายความอย่างนี้……”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...