ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4527
หลิวม่านฉงพูดไปตรงๆ ว่า：“ก่อนหน้านี้ฉันมากินข้าวที่นี่กับเย่เฉิน วันนั้นเป็นวันเกิดตามปฏิทินจันทรคติของฉันพอดี ฉันก็เลยบอกเย่เฉินไปงั้นๆ ให้เขาให้ของขวัญฉันหน่อย เขาก็หยิบยาเสริมพลังนี้มาให้ฉัน และยังพูดอะไรอีกว่า ให้ฉันรักษาไว้ให้ดี ถ้าในวันข้างหน้าป่วยหนักหรือบาดเจ็บสาหัว ก็เอามันออกมากิน ……”
เฟ่ยเข่อซินอึ้งอยู่นาน ทันใดนั้นก็พูดขึ้นว่า：“งั้นแบบนี้ นี่น่าจะเป็นยาช่วยหัวใจ……”
พูดไป เธอก็มองตาของหลิวม่านฉง พูดด้วยท่าทางซับซ้อนว่า：“คุณหลิว เย่เฉินน่าจะแคร์คุณมากจริงๆ……คุณอาจจะไม่รู้ว่ายานี้ มีคนนับไม่ถ้วนที่ร้องขอเท่าไหร่ก็ไม่ได้มา……แม้แต่ตอนที่ปู่ฉันจะเสีย ฉันยังคุกเข่าขอร้องเขา เพื่อขอมาครึ่งเม็ดให้คุณปู่ฉัน ……”
หลิวม่านฉงคิดไม่ถึงว่า ของขวัญวันเกิดที่เย่เฉินให้ตัวเองมา จะมีราคาแพงมากขนาดนี้
แพงขนาดที่ว่า ถึงแม้จะเป็นคุณท่านของตระกูลเฟ่ย ก็ได้มาจากเย่เฉินเพียงครึ่งเม็ด！
พอคิดถึงตรงนี้ ในใจเธอก็รู้สึกสับสนทันที
ทันใดนั้น ในใจเธอก็มีความเบิกบานใจเหมือนเด็กสาว และยังมีความกลัวที่ได้รับรางวัลมาโดยไม่ได้มีคุณงามความดีอะไร
แต่ว่า เธอคิดไม่ถึงว่า ประโยคต่อไปของเฟ่ยเข่อซิน จะยิ่งทำให้เธอตกใจจนอ้าปากค้าง
เห็นเพียงเฟ่ยเข่อซินดูดิ้นรนอยู่นาน มองหลิวม่านฉง ถามอย่างจริงจัง：“คุณหลิว ยาช่วยหัวใจนี้คุณคิดจะขายไหม？ถ้าคุณจะขาย ฉันยอมจ่าย 10,000 ล้านดอลลาร์！”
มีไม่กี่คน ที่จะรู้มูลค่าที่แท้จริงของยาอายุวัฒนะและยาช่วยหัวใจ ดีกว่าเฟ่ยเข่อซิน
ไม่ต้องพูดถึงยาอายุวัฒนะยาวิเศษที่สามารถขายได้ถึง 300,000 ล้านดอลลาร์ ถึงแม้จะเป็นยาช่วยหัวใจ ผลิตภัณฑ์ที่ดีที่สุดที่สามารถรักษาได้หลายร้อยโรค อาการบาดเจ็บนับพัน แม้แต่คนที่กำลังจะตาย ก็สามารถยืดชีวิตได้อีกสามถึงห้าปี
พ่อทำงานหนักมาทั้งชีวิต เพื่อสร้างทรัพย์สมบัติครอบครัวเกือบ 10,000 ล้านดอลลาร์ และตอนนี้ ยาที่เย่เฉินให้ตัวเอง ก็ช่างคุ้มค่ากับความพยายามมาทั้งชีวิตของเขาได้อย่างง่ายดาย
ทำให้หลิวม่านฉงตกใจจนไม่รู้จะพูดอะไรดี
หลิวม่านฉงลังเลไปมา พูดขอโทษ：“ขอโทษนะคะ คุณหนูเฟ่ย ยานี้เย่เฉินให้เป็นของขวัญวันเกิด ฉัน ……ฉันอยากเก็บไว้อย่างดี……หวังว่าคุณจะเข้าใจนะคะ”
เฟ่ยเข่อซินเข้าใจทันที แต่ก็ยังตอบสนองอย่างวดเร็ว ยิ้ม แล้วพยักหน้าพูดว่า：“ไม่เป็นไร ไม่สำคัญอะไร นี่คือของขวัญที่เขาให้คุณ ต้องมีความหมายมากมายกับคุณอยู่แล้ว ……”
พูดไป ทันใดนั้นในใจของเฟ่ยเข่อซินก็น้อยใจเล็กน้อย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...