ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4540
เย่เฉินตอบอือ พูดไปเบาๆ：“ได้โปรดบอกลุงโจง ผมกับคุณหนูเฟ่ยรอเขามาที่ถนนชือซุน ไม่ไปซัมชุยโปแล้ว”
หลิวเจียฮุยถามด้วยความประหลาดใจ：“คุณเย่ คุณหนูเฟ่ยก็จะเข้าร่วมพิธีขึ้นบ้านใหม่ครั้งนี้หรือ？”
ในใจของหลิวเจียฮุยรู้ดี เฟ่ยเข่อซินเพิ่งเป็นผู้นำตระกูลเฟ่ย ก็เป็นที่เลื่องลือไปทั่วแล้ว บวกกับข่าวฉาวของเฟ่ยฮ่าวหยางจากตระกูลเฟ่ยก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักกันดี หลังจากเฟ่ยเข่อซินรับช่วงตระกูลเฟ่ยต่อ ก็ใช้วิธีแก้ไขที่แสนจะจริงใจมาทำตำราสื่อสารในภาวะวิกฤต ดังนั้นตอนนี้เธอจึงเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
ถ้าเฟ่ยเข่อซินก็ร่วมงานนี้ จะถูกสื่อและนักข่าวจำได้อย่างแน่นอน
เวลานี้เย่เฉินก็ยิ้มขึ้นมา แล้วพูดว่า：“เรื่องนี้คุณทพได้ไม่เลว ผมก็ถือโอกาสแสดงน้ำใจต่อคุณเลย ให้คุณหนูเฟ่ยพูดปราศรัยสั้นๆ ในพิธีว่า ที่เธอมาเกาะฮ่องกางครั้งนี้เพื่อมาหารือเกี่ยวกับความร่วมมือกับคุณ พอรู้ว่าคุณคืนดีกับศัตรูหลายปี ก็ประทับใจคุณ ดังนั้นเลยตั้งใจมาร่วมงานนี้”
พูดไป เย่เฉินก็เสริม：“คุณหนูเฟ่ยมีอิทธิพลมาก มีเธอสนับสนุนคุณ ต่อไปคุณก็จะพัฒนาได้ราบรื่นยิ่งขึ้น”
เห็นแก่หน้าของหลิวม่านฉง เย่เฉินจึงตั้งใจจะให้โอกาสหลิวเจียฮุยออกจากสถานการณ์ที่น่าอึดอัด
ถ้าไม่ให้โอกาสเขาออกจากสถานการณ์ที่น่าอึดอัดนี้ วันข้างหน้าเขาจะต้องกลายเป็นเป้าหมายในการเยาะเย้ยของชาวฮ่องกงทั้งหมดแน่นอน
ให้โอกาสเขาบ้าง สามารถช่วยเขาไกล่เกลี่ยได้ ให้มีภาพพจน์ที่ดีที่ไม่มีความบาดหมางต่อกัน
และก็ เฟ่ยเข่อซินก็มาด้วย ให้น้ำใจตามสถานการณ์ที่เป็นไปแก่เธอก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้
เขาอดคิดในใจไม่ได้ว่า：“แม่เอ๊ย ถึงจะบอกว่าเปลี่ยนเรื่องถูกสวมเขาไม่ได้ แต่ถ้าประกาศไปตามที่เย่เฉินพูดจริงๆ ไม่แน่อาจจะกลายเป็นเปล่งประกายจริงๆ ก็ได้！ถึงตอนนั้นคนในเกาะฮ่องกางก็จะรู้ว่าฉันหลิวเจียฮุยให้อภัยคนที่ทำร้ายตน งั้นนิสัย บุคลิกผมที่อยู่ต่อหน้าสาธารณชนนี้ ก็จะสุดยอด ถึงที่สุดจริงๆ！”
คิดแบบนี้ เขาก็พูดอย่างเคารพทันที：“คุณเย่ ขอบคุณที่คุณทำเพื่อผม คิดเพื่อม่านฉงแบบนี้！ผมจะคว้าโอกาสนี้ไว้อย่างดี！”
เย่เฉินตอบอือ แล้วพูดว่า：“เอาล่ะ คุณไปทำงานเถอะ ผมจะรอคุณที่ถนนชือซุน”
หลิวเจียฮุยรีบพูดด้วยความเคารพว่า：“ครับคุณเย่ ขอบคุณคุณเย่！”
พอวางสาย ความทุกข์ทั้งหมดของหลิวเจียฮุยถูกกวาดออกไป โบกกำปั้นอย่างตื่นเต้นในรถไม่หยุด ยิ้มด้วยความตื่นเต้นไม่หยุด
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...