ฟางเจียซินที่อยู่ข้างๆไม่เข้าใจว่า ทำไมจู่ๆ ก็เขาถึงดูตื่นตะหนกขนาดนี้:"ที่รักคะ คุณเป็นอะไร? ไอ้แซ่เย่พูดอะไรกับคุณเหรอ?"
หลิวเจียฮุยพูดตะคอกโดยไม่รู้ตัว:"ไอ้เวร! เธอเสียมารยาทเช่นนี้ได้อย่างไร? ต้องเรียกว่าคุณเย่! ไม่ก็คุณชายเย่!"
ฟางเจียซินพูดงอลๆ อย่างน้อยใจ:"เมื่อกี้คุณเองยังบอกว่าไอ้แซ่เย่เป็นตัวซวยอยู่เลย ตอนนี้กลับมาว่าฉัน……"
"นั่นมันเมื่อกี้!"หลิวเจียฮุยพูดอย่างเคารพว่า:"ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เย่เฉินคือพ่อแม่ที่ให้ชีวิตใหม่ของฉัน!"
พูดไป เขาก็พูดอย่างตื่นเต้นว่า:"ถ้าวันนี้ราบรื่นดี ฉันจะไม่เพียงแต่สามารถถอดเขาที่สวมมา20ปีออกได้ แล้วยังสามารถทำให้ประชาชนทั้งเกาะมองฉันหลิวเจียฮุยเป็นคนใหม่! และที่สำคัญ มีคุณเฟ่ยรับรองให้ฉัน ต่อไปฉันจะไม่เหมือนเดิมแล้ว!"
ฟางเจียฮุยพูดอย่างตกตะลึง:"คุณเฟ่ยจะออกหน้ารับรองให้คุณ? !"
"ใช่!"หลิวเจียฮุยพูดเสียงสูงอย่างดีใจ:"ครั้งนี้มีทางรอดแล้วจริงๆ! ดีที่คุณเย่มีความเมตตา เห็นแก่หน้าม่านฉง ดึงฉันขึ้นมา!"
พูดไป เขาก็พูดอย่างดีใจอย่างอดไม่ได้ว่า:"เอ๊ะ! ม่านฉง! ม่านฉงต่างหากที่เป็นผู้มีคุณงามความดีของฉันนะ! สมัยนี้!มีลูกชายเหี้ยที่นอกจากใช้เงินแต่เงินเราแล้ว ก็ให้เราโกรธและสร้างความเดือดร้อนให้ มีลูกสาวดีกว่านะ! มีลูกสาวยังไงก็มีแต่ได้!"
ฟางเจียซินอดไม่ได้ที่จะบ่นว่า:"เมื่อก่อนคุณเอาแต่บ่นว่าไม่มีลูกชาย แต่ตอนนี้ฉันมีลูกชายให้คุณแล้ว คุณยังจะพูดแบบนี้อีก…..."
หลิวเจียฮุยพูดด้วยใบหน้าจริงจัง:"ฉันจะบอกความจริงให้เลย ไอ้ลูกชายเหี้ยๆของเรา ฉันดูก็รู้ว่าเขาจะไม่ประสบความสำเร็จอย่างแน่นอนในอนาคต แม่งเอ้ย ตอนเรียนประถม ข้อสอบสอบหนึ่งร้อยคะแนนไม่มีวิชาไหนผ่าน20เลย วันๆไม่รู้จักเรียน เอาแต่เล่น ต่อไปอนาคตสดใสก็บ้าแล้ว!"
ฟางเจียซินก็ก้มหน้าด้วยความเศร้าอย่างอดไม่ได้
ลูกชายตัวเองอนาคตไม่สดใสจริงๆ ไม่ชอบเรียนก็ไม่เป็นไร ที่สำคัญคือสมองยังโง่อีก เชิญครูที่ดีที่สุดบนเกาะฮ่องกงมาสอนที่บ้าน แต่เขาก็ยังเรียนไม่รู้เรื่อง
ในห้องที่ทรุดโทรม เฉินจ้างโจง พร้อมด้วยแม่ พี่น้อง และครอบครัวอื่นๆ อีกหลายครอบครัว กำลังรออยู่ที่นี่แล้ว
เมื่อขบวนมาถึงประตู น้องสาวคนเล็กของเฉินจ้างโจงมองไปที่ขบวนรถหรูที่อยู่ด้านล่างทางหน้าต่าง และถามอย่างประหม่าว่า:"พี่ชาย พวกเราต้องออกไปรับไหม?"
เฉินจ้างโจงส่ายหัวและพูดเบา ๆ ว่า:"วันนี้มีสองเป้าหมาย เป้าหมายแรกคือความเท่าเทียมกัน และเป้าหมายที่สองคือไม่ต้องใส่ใจ"
น้องสาวพยักหน้าแบบกึ่งเข้าใจ
เธอเพียงรู้สึกว่า มันคงไม่เหมาะสม ถ้าไม่ออกไปต้อนรับเศรษฐีที่มีชื่อเสียงอย่างหลิวเจียฮุย ที่มาหาถึงบ้านเพื่อมารับคนในครอบครัว
แต่ว่า สำหรับเฉินจ้างโจงแล้ว เขาไม่ต้องการให้ครอบครัวของเขา ลดตัวลงต่อหน้าหลิวเจียฮุยตั้งแต่วันนี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...