ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4544
แต่ว่า เฟ่ยเข่อซินหลีกเลี่ยงความลำบากใจในการให้ของขวัญอย่างชำนาญ แต่ก็ทำให้เย่เฉิน ไม่สามารถปฏิเสธได้
ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าและพูดว่า:"โอเค ถ้าฉันมาที่เกาะฮ่องกงในอนาคต ฉันจะขอให้คุณเฟ่ยช่วยจัดการให้"
เฟ่ยเข่อซินพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ไม่ต้องกังวล ปล่อยให้ฉันจัดการเอง"
ขณะพูด รถได้เข้าสู่ถนนชือซุนแล้ว
ในเวลานี้ ทั้งสองด้านของถนนชือซุน รถของนักข่าวได้จอดไว้แล้ว เฟ่ยเข่อซินชะลอความเร็วและขับช้าๆ ไปที่วิลล่าใหม่ที่หลิวเจียฮุยซื้อมา
เนื่องจาก หลิวเจียฮุยบอกล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นรถของพวกเขาจึงขับตรงไปที่ลานภายในของวิลล่า
ในเวลานี้ ที่ลานของวิลล่า มีการประดับโคมไฟ ไม่เพียงแต่มีทีมเชิดสิงโตสองทีมกำลังรออยู่ที่นี่ แต่ยังมีค่ายกลที่ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยจัดไว้เป็นพิเศษ
ชาวเกาะฮ่องกงเชื่อในฮวงจุ้ยมากที่สุด ไม่ต้องพูดถึงงานใหญ่ เช่น พิธีขึ้นบ้านใหม่ การแต่งงาน การเกิดแก่เจ็บตาย แม้ว่าจะซื้อกระถางต้นไม้สีเขียว ก็อดใจที่จะหาปรมาจารย์ฮวงจุ้ยมาดูให้ไม่ได้ ซึ่งวางตรงไหนก็สามารถยืดอายุหรือทำเงินได้จากทุกทิศทาง
เมื่อมาถึงงานใหญ่เช่นพิธีขึ้นบ้านใหม่ ไม่ใช่การคำนวณง่ายๆถึงจะสามารถแก้ไขได้ หากเงื่อนไขเอื้ออำนวย ต้องเชิญปรมาจารย์ฮวงจุ้ยมาทำพิธี และแสดงความยินดีกับทั้งบ้าน
ในเวลานี้ ที่ใจกลางแท่นพิธี ชายหนุ่มในชุดคลุมของลัทธิเต๋ากำลังเตรียมเครื่องมือวิเศษที่จำเป็นสำหรับการทำพิธี
เมื่อเห็นรถโรลส์-รอยซ์ที่เฟ่ยเข่อซินขับเข้ามา ชายหนุ่มก็นึกว่าเป็นหลิวเจียฮุย ดังนั้นเขาจึงตั้งใจบีบมือ หลังจากนั้น เขาวางดาบไม้อย่างระมัดระวัง จากนั้นเดินออกจากแท่นพิธี และเดินไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
พูดจบ เขาก็รีบถามอีกว่า:"คุณเฟ่ย คราวนี้ที่คุณมาเกาะฮ่องกงนั้น ได้รับคำเชิญของคุณหลิวหรือเปล่า?"
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าเบา ๆ : "ใช่ค่ะ"
วีอี้เหว่ยพูดอย่างตื่นเต้น:"ผมมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับคุณหลิว ตั้งแต่พ่อของผม โชคลาภด้านฮวงจุ้ยของคุณหลิว พวกเราเป็นคนจัดการทั้งนั้น"
พูดไป วีอี้เหว่ยก็พูดอีกครั้ง:"จริงสิคุณเฟ่ย ถ้าคุณมีความต้องการด้านฮวงจุ้ย สามารถติดต่อผมได้ตลอดเวลา และฉันจะให้บริการอย่างมืออาชีพที่สุดแก่คุณ!"
จากนั้น วีอี้เหว่ยหยิบนามบัตรจากในเสื้อคลุมลัทธิเต๋า ยื่นให้เฟ่ยเข่อซิน และพูดด้วยความเคารพว่า:"คุณเฟ่ย นี่คือนามบัตรของผม พร้อมข้อมูลติดต่อด้านล่าง เชิญเก็บไว้ครับ!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...