ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4546

"ฝึกพิเศษ?"เย่เฉินยิ้ม พูดอย่างหยอกล้อ:"อันที่จริงจะว่าไปแล้ว ตอนนั้นผมเคยได้พบกับพ่อของคุณสักครั้ง"

วีอี้เหว่ยถามอย่างตกตะลึง:"คุณเคยเจอพ่อของผม?"

"ครับ"เย่เฉินยิ้มพูด:"ปีที่แล้วเอง"

วีอี้เหว่ยตะตะลึงอย่างมาก โพล่งถามออกว่า:"ปีที่แล้ว? ! เจอที่ไหน? ! "

เย่ฉินพูดนิ่งๆ :"ที่จินหลิง"

วีอี้เหว่ยจ้องไปที่เย่เฉินอย่างตะลึงจนอ้าปากค้าง และโพล่งออกมา:"พ่อของผมไปจินหลิงเมื่อปีที่แล้ว ในเวลานั้นเขาบอกผมว่า เขากำลังจะเข้าร่วมการประมูล เพื่อประมูลวงศ์ย่อยหอยมือเสือที่ไม่มีใครเทียบได่ คุณเจอเขาครั้งนั้นเหรอ? "

"ถูกต้อง"เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"อาจารย์วีเกรงขามมากในการประมูล และมันทำให้ผมจำได้อย่างดี"

วีอี้เหว่ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า

ไม่ใช่ว่าเขากลัวเย่เฉิน แต่เขาไม่เคยรู้ว่าพ่อของเขาอยู่ที่ไหน

หลังจากที่พ่อของเขาไปจินหลิง ก็ขาดการติดต่อไปเลย วีอี้เหว่ยกังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา เคยหาคนไปสืบหาที่จินหลิง แต่ไม่พบเบาะแสใด ๆ เรียกได้ว่าไม่รู้ว่ามีชีวิตอยู่ หรือตาย

เพื่อรักษาชื่อเสียงของสำนักเสวียนจี วีอี้เหว่ยประกาศว่าพ่อของเขาเริ่มฝึกพิเศษแล้ว

แต่เขาไม่เคยยอมแพ้ในการตามหาที่อยู่ของพ่อ ท้ายที่สุด ชื่อเสียงของสำนักเสวียนจี ได้รับการสนับสนุนจากพ่อของเขาวีจิ้งไห่เป็นหลัก บรรดาคนรวยบนเกาะฮ่องกงเต็มใจที่จะยอมรับชื่อของสำนักเสวียนจี ก็เพราะเห็นแก่ความแข็งแกร่งของวีจิ้งไห่

โดยประกาศว่าวีจิ้งไห่กำลังฝึกพิเศษเท่านั้น ที่จะสามารถรักษาอิทธิพลของสำนักเสวียนจีไว้ได้

ในเวลานี้ วีอี้เหว่ยอดไม่ได้ที่จะถามว่า:"หลังจากนั้นล่ะ? ! คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น? !"

เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"ผมได้ยินมาว่าหลังจากนั้นพ่อของคุณทำให้ปรมาจารย์ซวนซวนในแผ่นดินใหญ่ขุ่นเคือง ในการประชุมซวนซวนครั้งนั้น ตอนเขาต่อสู้กับคนอื่น เพราะเขาชอบโอ้อวดมากเกินไป จึงถูกคนอื่นเรียกสายฟ้า ถูกผ่าจนเป็นผงทั้งเป็นเลย"

คำพูดของเย่เฉิน ทำให้ใบหน้าขอวีอี้เหว่ยซีดลงด้วยความตกใจ

เขาอดไม่ได้ที่จะโพล่งออกมา:"เป็นไปได้อย่างไร! ระดับซวนซวนของพ่อผมนั้นยอดเยี่ยมมาก และเขาไม่เคยพบกับคู่แข่งในสายงานนี้มาหลายปีแล้ว! ยิ่งไปกว่านั้น ผมไม่เคยได้ยินใครมาก่อนเลยว่า จะมีใครสามารถเรียกสายฟ้ามาได้ มันเป็นเรื่องไร้สาระทั้งนั้น! คิดว่าเป็นหนังฮอลลีวูดงั้นหรือ? ใช้ค้อนเรียกสายฟ้าลงมาได้!"

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"นั่นคือความจริง ถ้าคุณบอกว่าคุณไม่เชื่อ ผมก็ไม่สามารถทำอะไรได้"

พูดไป เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง:"โอ้ จริงสิ จะว่าไปผมมีชะตากรรมกับสำนักเสวียนจีของพวกคุณจริงๆ ผมไม่เพียงได้พบกับพ่อของนายวีจิ้งไห่ แต่ผมยังได้พบกับอาจารย์ลุง ซวนเฟิงเหนียนของคุณอีกด้วย"