ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4567

เย่เฉินยิ้มพร้อมกับพูดขึ้น “ก็คือภรรยาและแม่ยายของผม เลือกของที่ผู้หญิงชอบก็พอ”

เฟ่ยเข่อซินพยันหน้า ยิ้มแล้วพูด “ซื้อของขวัญให้ผู้หญิง กระเป๋ากับจิวเวลรี่เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด กระเป๋าก็คือแอร์เมส ชาแนล สำหรับจิวเวลรี่ตัวเลือกก็จะเยอะหน่อย VAN CLEEF TIFFANY BVLGARI ล้วนเป็นตัวเลือกที่ใช้ได้”

เย่เฉินกล่าว “กระเป๋าคงไม่แล้วล่ะ เมื่อก่อนเคยให้แล้ว ให้จิวเวลรี่น่าจะดีกว่า……”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ อยู่ๆเย่เฉินก็คิดถึงซ่งหวั่นถิงที่เคยวางแผนให้หม่าหลันแม่ยายของตัวเอง

ในตอนนั้น ก็เพราะหม่าหลันนั้นถูกใจสร้อยมรกตเส้นหนึ่งของ BVLGARI สุดท้ายได้ใช้เงินสดไปเกือบทั้งหมดเพื่อสร้อยเส้นนั้น

จู่ๆเย่เฉินก็คิดขึ้น หากซื้อสร้อยคอที่เหมือนกับหม่าหลันถูกรางวัลให้เธออีกเส้น ในใจของหม่าหลันจะรู้สึกอย่างไร?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็พูดโดยไม่ต้องคิด “งั้นก็ไปช็อปของ BVLGARI เถอะ！”

ไม่นาน หลังจากที่ทั้งสองจอดรถ ก็ได้เดินเข้ามาไปห้างสรรพสินค้าSOGO ห้างที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะฮ่องกง

เพื่อป้องกันไม่ให้คนจำได้ เฟ่ยเข่อซินได้สวมแมสกับแว่นตาโดยเฉพาะ เดินตามเย่เฉินเข้าไปในห้าง

เมื่อเข้าไปในห้าง เฟ่ยเข่อซินก็เห็นช็อปของBVLGARIทันที จึงได้พูดกับเย่เฉิน “คุณเย่ ช็อปของBVLGARIอยู่ทางนี้”

“โอเค” เย่เฉินพยักหน้า ก็ได้เดินเข้าไปในช็อป BVLGARI พนักงานขายที่เป็นมิตรก็ได้เดินเข้ามาทักทาย “ยินดีต้อนรับเข้าสู่ช็อป BVLGARI ท่านทั้งสองอยากดูอะไรคะ?”

เย่เฉินจึงได้ถามขึ้น “ฉันได้ยินมาทางร้านมีสร้อยคอมรกตอยู่หนึ่งแบบ ไม่ทราบว่ามีของมั้ย?”

พนักงานขายรีบกล่าว “มีของค่ะ โปรดรอสักครู่ค่ะ”

ขณะที่พูด พนักงานก็ได้หยิบสร้อยคอมรกตออกมาจากตู้หนึ่งเส้น ยื่นไปตรงหน้าของเย่เฉิน แล้วกล่าวอย่างสุภาพ “คุณผู้ชายคะ สร้อยคอมรกตเส้นนี้ เป็นคอลเลคชั่นใหม่ของปีนี้ ขายดีมากเลยค่ะ ราคาขายอยู่ที่ห้าแสนห้าหมื่นเหรียญฮ่องกง”

พนักงานขายพยักหน้า กล่าวอย่างจริงใจ “งั้นก็ขอแนะนำให้คุณซื้อแบบที่ไม่เหมือนกัน ผู้หญิงนั้นถือสาเรื่องที่เสื้อผ้า รองเท้า ทรงผม สีผม ไปซ้ำกับคนอื่นอย่างมาก สำหรับเครื่องประดับที่เหมือนกันยิ่งถือสาเข้าไปใหญ่ ถ้าหากภรรยาของคุณกับแม่ยายใส่สร้อยคอที่เหมือนกัน เขาสองคนก็คงรู้สึกแปลกๆเช่นกัน”

เย่เฉินหัวเราะกล่าว “ฟังคุณพูดแบบนี้ ผมยิ่งต้องซื้อแบบที่เหมือนกัน”

สำหรับเย่เฉินแล้ว เขาเข้าใจนิสัยของเซียวชูหรันอย่างมาก เซียวชูหรันเป็นคนที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ไม่แย่งชิงกับใคร และไม่ได้ให้ความสนใจตัวเองมากนั้น หากซื้อสร้อยคอที่เหมือนกับหม่าหลันให้เธอ เธอไม่มีทางที่จะไม่พอใจ

แต่หม่าหลันนั้นไม่ใช่

เมื่อกี้สิ่งที่เป็นที่ถือสาของผู้หญิงก็คือ หนึ่งคือเครื่องประดับที่เหมือนกัน สองคือมีเครื่องประดับที่เหมือนของคนอื่น ขอเพียงตัวเองซื้อสร้อยคอที่เหมือนกันให้เซียวชูหรันและหม่าหลัน งั้นหม่าหลันก็ต้องประสบกับสิ่งที่ถือสาถึงสองประการ

หม่าหลันเป็นคนที่โลภมาก เย่เฉินไม่อยากให้เธอหยิ่งทะนงมากนัก แกล้งเธอให้อึดอัดบ้างตามเหมาะสม ก็เหมือนกับช่วยดัดนิสัยเธอไปในตัว เพื่อไม่ให้เธอลืมตัวไปมากกว่านี้