ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4571
หลิวเจียฮุยรีบพูดขึ้น “คุณเย่ ของพวกนี้ต่อให้แพงแค่ไหน มันก็ไม่เพียงพอที่จะแสดงความขอบคุณที่ผมมีต่อคุณ ดังนั้นคุณอยากได้เกรงใจผมเลย”
เย่เฉินพยักหน้า เห็นผู้คนที่ยืนอยู่ด้านนอกรถ แต่ยังคงไม่เห็นเงาของหลิวม่านฉง ในใจอดไม่ได้ที่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
แต่เขาก็ไม่ได้ถามหลิวเจียฮุยอีก จากนั้นก็พูดขึ้น “คุณหลิว ใกล้ถึงเวลาแล้ว เราออกเดินทางกันเถอะ”
หลิวเจียฮุยมองดูเวลา แล้วรีบพูดขึ้น “คุณเย่ ยัยหนูม่านฉงไม่รู้เป็นอะไร โทรศัพท์ก็โทรไม่ติด คุณโปรดรอสักครู่ ผมลองโทรหายัยหนูอีกครั้ง”
พูดจบ หลิวเจียฮุยก็หยิบโทรศัพท์ออกมา กำลังจะโทร ก็ได้ยินเสียงของหลิวม่านฉงดังมาจากไกล “พ่อ！”
เย่เฉินหันกลับไปโดยไม่รู้ตัว ทันทีที่เขาเห็นหลิวม่านฉง ความผิดหวังที่ยากจะควบคุมของเมื่อกี้ ก็สลายไปในทันที
หากวันนี้ก่อนที่จะไปจากฮ่องกง ไม่ได้เห็นหลิวม่านฉงเป็นครั้งสุดท้าย ในใจเขาต้องมีความรู้สึกที่เสียดายอยู่บ้าง
ขณะนี้สีหน้าของหลิวเจียฮุยแสดงออกอย่างดีใจ มองไปทางหลิวม่านฉงแล้วกวักมือเรียก ปากก็อดไม่ได้ที่จะบ่น “ลูกไปไหนมา? ทุกคนรอลูกอยู่ ลูกก็น่าจะโทรบอกพ่อหน่อย！”
หลิวม่านฉงพูดด้วยน้ำเสียงที่หอบ “มีเพื่อนรักคนหนึ่งเพิ่งจะกลับมาจากญี่ปุ่น……หนูฝากเขาช่วยซื้อของ….ดังนั้นจึงไปเอาของกับเธอก่อน……แต่ว่าไฟล์บินของเธอล่าช้า หนูได้ของ ก็รีบมาที่นี่ทันที วิ่งมาตลอดทาง ไม่ทันสังเกตมือถือ
ขณะพูด หลิวม่านฉงก็มาถึงข้างกายหลิวเจียฮุย มองเย่เฉินกับเฟ่ยเข่อซิน กล่าวอย่างขอโทษ “คุณเย่ คุณหนูเฟ่ย ขอโทษด้วยค่ะที่ให้คุณทั้งสองต้องรอ”
เฟ่ยเข่อซินยิ้มเล็กน้อย แล้วกล่าว “ไม่เป็นไร พวกเราก็เพิ่งจะถึง อีกอย่างเราก็ไม่ได้เร่งรีบอะไร ไม่รีบร้อนค่ะ”
เย่เฉินตอบตกลง “ได้ครับ”
เฟ่ยเข่อซินที่อยู่ด้านข้างจงใจถาม “คุณม่านฉง คุณเตรียมของขวัญให้คุณเย่คุณเดียวเหรอ? แบบนี้เหมือนจะเห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อนแล้วนะ”
หลิวม่านฉงก็เขินอายในทันที พูดอย่างเก้อเขิน “ขอโทษด้วยค่ะคุณหนูเฟ่ย ของขวัญนี้ฉันบังเอิญเห็นมันในเน็ทเมื่อคืน และมันก็มีแค่ชิ้นเดียว ดังนั้นจึงรบกวนให้เพื่อนช่วยซื้อมา……ของขวัญของคุณเดี๋ยวจะส่งไปให้ในภายหลัง！”
เฟ่ยเข่อซินหัวเราะอย่างมีความสุข “ฉันก็แค่แกล้งคุณ ล้อเล่นกับคุณเท่านั้นเอง คุณอย่าคิดเป็นจริงจังเลยค่ะ”
ขณะที่พูด เธอก็รีบหันไปพูดกับเย่เฉิน “คุณเย่ ให้ม่านฉงนั่งรถคันเดียวกับคุณละกัน เดี๋ยวฉันยังต้องนั่งเครื่องกับคุณอีกสิบสองชั่วโมง ตอนนี้ก็ไม่อยากแย่งเวลาส่วนตัวของเธอกับคุณแล้ว”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...