ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4578
เย่เฉินที่มองเธออยู่ ยิ้มแล้วพูดขึ้น “ระยะเวลามานี้ ผมรบกวนคุณไปไม่น้อยเลย ยาช่วยหัวใจเม็ดนี้ถือเป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆที่ผมมอบให้คุณ หวังว่าคุณหนูเฟ่ยจะไม่รังเกียจ”
เฟ่ยเข่อซินทั้งตกใจและปลื้มปริ่ม ถึงขนาดลนลานเล็กน้อย จากนั้นรีบพูดขึ้น “คุณเย่ ชีวิตของเข่อซินคุณเป็นคนช่วยเอาไว้ ถ้าเกิดไม่มีคุณ ก็ไม่มีทางที่จะมีเข่อซินในวันนี้ คุณเย่มีบุญคุณกับเข่อซินมาก สิ่งที่เข่อซินช่วยคุณทำทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่สมควรจะทำ…….”
ขณะพูด เฟ่ยเข่อซินรีบส่งยาช่วยหัวใจคืนให้กับเย่เฉิน แล้วรีบพูดว่า “คุณเย่ ยาเม็ดนี้แพงมาก เข่อซินไม่สามารถรับไว้ได้…..”
เย่เฉินที่มีท่าทางจริงจังก็ได้ยื่นยาช่วยหัวใจ วางกลับไปยังบนฝ่ามืออของเฟ่ยเข่อซินอีกครั้ง แล้วนำมือของตัวเอง กุมมือของเธอเอาไว้ เพื่อให้เธอกุมยาเม็ดนี้ให้แน่น ในเวลาเดียวกันก็พูดขึ้น “นี่คือน้ำใจเล็กๆน้อยๆของผม คุณก็รับไว้เถอะ เก็บเอาไว้กับตัว อาจจะเป็นเรื่องที่ดี”
ขณะที่พูด เย่เฉินย้ำอีกครั้ง “ถ้าไม่จำเป็น คุณอย่าเพิ่งมอบยานี้ให้กับคุณปู่ของคุณเด็ดขาด ให้เก็บไว้ที่เป็นหนทางให้ตัวเองก่อน
เมื่อเห็นท่าทีที่แน่วแน่ของเย่เฉิน ทำให้เฟ่ยเข่อซินรู้สึกตื้นตันใจ จนกลั้นน้ำตาไม่อยู่
ก่อนหน้านี้ เฟ่ยเข่อซินยังรู้สึกน้อยใจที่เย่เฉินดีกับหลิวม่านฉงมากกว่าตนเอง จนรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ
แต่ตอนนี้กลับคิดไม่ถึงว่า เย่เฉินจะตอบสนองความต้องการของตัวเองได้เร็วขนาดนี้
สิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเฟ่ยเข่อซินในตอนนี้ กลับไม่ใช่ยาช่วยหัวใจ ที่มีอยู่ตรงหน้า กลับเป็นทัศนคติที่เย่เฉินมีต่อยาช่วยหัวใจนี้
เย่เฉินโบกมือทำท่าปฏิเสธอย่างรวดเร็ว “ไม่ ไม่ต้องเลยนะ！”
ขณะพูดเย่เฉินชี้ไปที่นาฬิกาแบรนด์ ปาเต็กฟิลิปป์ ที่หลิวม่านฉงมอบให้ เย่เฉินพูดแบบไม่รู้จะทำยังไงต่อ “นาฬิการเรือนนี้ผมยังไม่รู้จะจัดการกับมันยังไงเลย นี่คุณยังจะซื้อกิจการของทั้งสองบริษัทมายกให้ผม ผมจะเอาทั้งสองนี้บริษัทมาทำอะไร”
เฟ่ยเข่อซินพูดอย่างจริงจังว่า “แต่ว่ายาช่วยหัวใจของคุณ ถ้าหากนำไปประมูล อย่างน้อยก็น่าจะประมูลได้ในราคาไม่ต่ำกว่าหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ แบบนี้ทำให้เข่อซินรู้สึกละอายใจจริงๆ……”
เย่เฉินโบกมือห้าม แล้วกำชับ “เข่อซินคุณจำไว้นะ อะไรที่ผมให้คุณ ไม่ว่าสิ่งนั้นจะมีค่ามากหรือราคาถูกก็ตามล้วนเป็นน้ำใจที่ผมให้ คุณไม่ต้องรู้สึกเสียใจเมื่อได้รับของที่มีราคาถูก หรือรู้สึกกังวลเมื่อได้รับของขวัญที่มูลค่ามาก คุณแค่รับมันไว้ เรื่องอื่นนั้นไม่สำคัญเลย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...