เมื่อได้ยินคำพูดที่จริงใจของเย่เฉินนั้น ภายในใจของเฟ่ยเข่อซินรู้สึกตื้นตันขึ้นมาในทันที
เธอเข้าใจความหมายของเย่เฉิน และก็รู้ว่า ในใจของเย่เฉิน ต้องมีที่สำหรับเธออย่างแน่นอน เธอรีบเช็ดน้ำตาที่ไม่สามารถหยุดไหลได้ แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น จึงพูดขึ้น “ขอบคุณคุณเย่ เข่อซินเข้าใจแล้ว!”
เย่เฉินตอบรับ แล้วพูดว่า “กลับไปช่วยเรียนคุณปู่ของคุณด้วย ก่อนที่ผมจะออกจากสหรัฐอเมริกา ผมจะไปจะไปพบท่าน”
“ค่ะ” เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า รีบถามกลับไปว่า คุณเย่คุณจะพบคุณปู่มีธุระอะไรไหม? ฉันจะได้ให้คุณปู่เตรียมตัวล่วงหน้า
เย่เฉินส่ายหัว “ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรหรอก เมื่อผมได้พบกับท่าน จะบอกกับท่านว่า ไม่ต้องไปร่วมงานประมูลยาอายุวัฒนะที่จะจัดขึ้นในต้นปีหน้า”
เฟ่ยเข่อซินถามด้วยความประหลาดใจ “คุณเย่…….เพราะ…….เพราะอะไรหรือคะ?”
เย่เฉินพูดอย่างจริงจง “คุณปู่ของคุณมีความต้องการที่จะมีชีวิตมากเกินไป ถ้าหากปีหน้าท่านยังไปงานประมูลอีก ท่านไม่มีทางที่จะรับกับผลที่พ่ายแพ้ได้อย่างแน่นอน อาจจะกลายเป็นเรื่องเลวร้ายก็ได้”
พูดถึงตรงนี้ เย่เฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง มองไปที่เฟ่ยเข่อซินแล้วพูดต่อ “ถ้าท่านทุ่มวางเดิมพันทั้งหมดที่มี แต่คุณกลับมีความอดทนและเห็นใจท่าน มันมีโอกาสที่จะทำให้ตระกูลเฟ่ยทั้งตระกูลตกต่ำลงได้ สำหรับผมแล้ว ในอนาคตคุณและตระกูลเฟ่ยนั้นคือพันธมิตรที่สำคัญมาก ผมไม่อาจทนดูพันธมิตรถูกทำลายเพียงเพราะเรื่องนี้”
เฟ่ยเข่อซินพูดอย่างลำบากใจ “คุณเย่…….คุณปู่เป็นคนที่……..รู้ว่าตัวเองนั้นต้องการอะไรมาโดยตลอด และเป็นคนที่ยอมทุ่มเทอย่างมาก ท่านไม่มีทางที่จะฟังใคร……..”
“ไม่เป็นไร” เย่เฉินพูดอย่างเรียบเฉย “ผมคงไม่ไปห้ามท่านโดยปากเปล่า ถ้าเป็นแบบนั้น อย่าว่าแต่ท่านเลย ถึงเป็นคนอื่นก็ไม่สามารถที่จะยอมรับฟังแน่นอน”
เมื่อเป็นแบบนี้ ก็เท่ากับว่าเย่เฉินนั้นได้มอบยาอายุวัฒนะครึ่งเม็ดให้คุณปู่ไปแล้ว
สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือ เย่เฉินช่วยให้คุณปู่มีชีวิตอยู่ต่ออีกสิบปี เย่เฉินไม่ได้ต้องการเงิน หรือของอะไรเลย สิ่งที่ต้องการมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือให้คุณปู่ช่วยเหลือให้เธอนั่งตำแหน่งผู้นำตระกูลเฟ่ยอย่างมั่นคง
เธออดไม่ได้ที่จะพึมพำในใจ “ที่คุณเย่ทำเรื่องพวกนี้……..ก็เพราะช่วยปูทางให้เธอ………
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฟ่ยเข่อซินมองเย่ฉินทั้งน้ำตาและพูดอย่างซาบซึ้งใจ “คุณเย่ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำเพื่อเข่อซิน เข่อซินขอสาบาน ในอนาคตข้างหน้าไม่ว่าคุณเย่จะก้าวหน้าหรือถดถอยตระกูลเฟ่ยพร้อมที่จะสนับสนุนคุณ ตระกูลเฟ่ยจะเป็นพันธมิตรที่เหนียวแน่นและพึ่งพาได้ โดยไม่มีใครสู้ได้เลย!”
เย่เฉินพยักหน้าและพูดอย่างจริงจัง “อันที่จริงในสายตาของคนส่วนใหญ่บนโลกใบนี้ ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินของผม หรือทรัพย์สินของตระกูลเฟ่ย ก็ล้วนแล้วแต่อยู่ในระดับที่สูงสุดแล้ว หากอยากจะก้าวขึ้นไปอีกขั้น ด้วยความสามารถของเราตอนนี้ คงเพียงพอแค่เริ่มต้น คนที่รู้จักพอ ก็เสพสุขความมั่งมีไปชั่วชีวิต คนที่ไม่รู้จักพอ ก็ต้องปีนขึ้นไปอีก อาจจะต้องเผชิญกับความอันตรายที่คาดไม่ถึง”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...