ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4587
ช่วงหลายวันมานี้ การที่หม่าหลันไปเต้นแอโรบิค แล้วก็ไปที่กลุ่มเดินวิบาก ถ้าสืบสาวราวเรื่องจนถึงแก่นแท้แล้วเป็นเพราะเธอไม่มีเงิน
เพราะไม่มีเงิน เธอถึงได้ทำในเรื่องที่ไม่ต้องเสียเงิน
ยิ่งไปกว่านั้น สถานที่อย่างสหรัฐอเมริกา ถึงแม้จะอาศัยอยู่ในห้องสูท แต่เมื่อเทียบกับคฤหาสน์ Tomson Riviera แล้ว มันแตกต่างกันมาก
ยิ่งไปกว่านั้น อยู่ในสหรัฐอเมริกา ไม่มีโรลส์รอยซ์ คัลลิแนนชั้นสูงให้เธอขับ
และไม่มีคนขี้ประจบอย่างเฉียนหงเย่นประจบอยู่ข้างกาย
ดังนั้น ไม่ว่าจะคิดอย่างไร การกลับหัวเซี่ยดีที่สุดแล้ว
เย่เฉินที่อยู่ด้านข้างแอบยิ้ม ดูเหมือนว่าสไตล์ของหม่าหลันนั้นคงเส้นคงวาจริง ๆ และตนเองสามารถค้นพบจุดอ่อนของเธอได้อย่างง่ายดาย
ความจริงสำหรับเย่เฉินแล้ว เขาไม่ต้องการให้หม่าหลันอยู่ที่นี่ด้วย เพราะจะรบกวนโลกของเขากับภรรยาสองคน
ก่อนหน้านั้นเหตุผลที่ตนเองทำทุกอย่างเพื่อให้หม่าหลันมาที่นี่ สาเหตุหลักเป็นเพราะคนเองจะไปเกาะฮ่องกง เพราะไม่วางใจและทนไม่ได้ที่จะทิ้งภรรยาไว้ที่นี่ตามลำพัง ดังนั้นเขาก็เลยหลอกหม่าหลันมาอยู่เป็นเพื่อนภรรยาตอนที่เขาไปเกาะฮ่องกง
แต่ตอนนี้ตนเองกลับมาแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้หม่าหลันอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว
เพราะเซียวชูหรันไม่ทราบสถานการณ์ทางการเงินของหม่าหลัน แต่เย่เฉินรู้อย่างชัดเจนว่าตอนนี้หม่าหลันไม่มีเงินเลย ดังนั้นเธอจะต้องอยู่ที่สหรัฐอเมริกาอย่างแน่นอนและรอจนกว่าเซียวชูหรันจะอบรมเสร็จสิ้น แล้วค่อยกลับหัวเซี่ยพร้อมกัน
ดังนั้น การทำให้เธอรีบกลับไปเอง จึงเป็นเรื่องสำคัญอันดับต้น ๆ ของเย่เฉิน
หลังจากนั้น หม่าหลันก็กล่าวอีกครั้งว่า “นอกจากนี้ แม่ไม่อยากรบกวนโลกของพวกกคุณสองคน แม่ไม่อยากเป็นก้างขวางคออยู่ที่นี่ มันทำให้แม่รู้สึกอึดอัด ดังนั้นลูกปล่อยให้แม่กลับก่อนดีกว่า ลูกคิดว่าถูกไหม?”
เซียวชูหรันกล่าวด้วยความจำใจ “แล้วแม่คิดจะกลับเมื่อไร?”
หม่าหลันกล่าวโดยไม่ต้องคิดว่า “ยิ่งเร็วยิ่งดี ลูกลองดูว่าพรุ่งนี้มีตั๋วไหม?”
“พรุ่งนี้?!” เซียวชูหรันกล่าวด้วยความโมโห “คุณแม่ ต่อให้คุณแม่จะกลับ ก็อย่ากะทันหันขนาดนั้น เหมือนจู่ ๆ ก็แตกคอกัน ก่อนหน้านั้นหนูเคยบอกว่าวันหยุดสุดสัปดาห์จะพาคุณแม่ไปเที่ยวที่นคนนิวยอร์ก แล้วคุณแม่ไม่ไปแล้วเหรอ?”
“อุ๊ย! แม่ลืมเรื่องนี้ไปได้อย่างไร.....” หม่าหลันนึกขึ้นได้ทันที เพราะการที่ตนเองมาที่สหรัฐอเมริกานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แล้วเธอก็ยังไม่เคยไปนครนิวยอร์กอีกด้วย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...