ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 459

บทที่ 459

หม่าหลันได้ยินดังนี้ ก็ตาเป็นประกาย！

เธอกำลังเครียดว่า ถ้าเฉินซูอี๋ไปแล้ว ตนเองจะไม่มีให้ใครกินเงินเล่นไพ่อีก ไม่คิดว่าเฉียนหงเย่นจะหาตัวสำรองมาให้กินเงินพอดี！

แล้วอีกอย่าง ฟังไปแล้ว ขาไพ่คนนี้น่าจะมีเงินมากกว่าเฉินซูอี๋เสียอีก เฉินซูอี๋แพ้วันหนึ่งกว่า9พัน ขาไพ่คนนี้แพ้วันหนึ่ง ตั้งหลายหมื่น！

เธอชอบคนที่มีเงินในกระเป๋าเยอะๆ และเล่นไพ่นกกระจอกไม่ค่อยเก่ง ช่างเป็นโชคให้ได้รวยจริงๆ เลย！

ถ้าหากว่าร่วมมือกับเฉียนหงเย่น แล้วนัดแนะโค้ดลับกัน จะต้องมีแต่ได้ไม่มีเสีย！

พอพูดถึงจุดนี้ เธอก็พอใจอย่างมาก！

คนอย่างเธอ เป็นคนรักเงินดั่งชีวิต พอเห็นเงิน ยังสนิทสนมมากกว่าพ่อแม่ตนเองเสียอีก！

ตอนนี้ได้เฉียนหงเย่นพูดเช่นนี้ เธอก็รู้สึกอดใจไม่ได้ขึ้นมาทันที

เฉียนหงเย่นเห็นเธอตื่นเต้น ก็รีบพูดต่ออีกว่า “พี่จะบอกให้นะน้องสะใภ้ พอไปที่โต๊ะไพ่ พวกเราก็ช่วยกันดูฝั่งตรงข้าม จะเอาดอกก็จับจมูก จะเอาเส้น ก็จับนิ้ว จะเอาหมื่น ก็เม้มปาก พอถึงตอนนั้น เราร่วมมือกัน แล้วกินฝั่งตรงข้าม จะชนะให้พวกหล่อนไม่เหลืออะไรเลย”

หม่าหลันได้ยินดังนั้น ก็รีบตอบรับอย่างดีใจว่า “ได้สิ ซ้อใหญ่พูดเช่นนี้ เช่นนั้นพวกเราก็ไปเล่นกันเลย！”

เฉียนหงเย่นใบหน้ายิ้มแย้ม แล้วตั้งใจพูดว่า “โอเค พี่จะบอกให้นะ ยัยคนนี้มันมีเงินเยอะ หล่อนพักอยู่ที่บ้านพักเขตTomson Riviera น้องว่าพวกเราจะไปตอนไหนดี?”

หม่าหลันรีบพูดว่า “ตอนนี้เลยก็ได้ มา นั่งรถน้องไปแล้วกัน！”

พอขึ้นรถ เฉียนหงเย่นก็เห็นใบหน้ารีบร้อนของหม่าหลัน ในใจก็ยิ้มเยาะขึ้น

เพื่อที่จะวางแผนกับหม่าหลัน เธอก็เชิญเจ้ามือมาสองคน ยังยอมจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อเช่าบ้านพักในเขตTomson Riviera ก็เพื่อจะต้องการชนะเอาทรัพย์สินของหม่าหลันมาให้หมด ให้ยัยคนนี้ไม่เหลืออะไรเลย！

เย่เฉินก็หลุดขำถามว่า “จากนั้นล่ะครับ? พอจบจากมหาวิทยาลัยดัง ทำไมถึงได้เป็นไปพ่อบ้านได้ล่ะครับ?”

เย่เฉินคิดว่า พ่อตาของตนเองคนนี้ เป็นถึงนักศึกษามหาวิยาลัยดัง ทั้งยังเป็นคุณชายรองของตระกูลเซียว สุดท้ายกลับมาเป็นผู้ชาย

ไม่เอาไหนที่ถูกหม่าหลันบ่นทุกวันได้ ช่างน่าสนใจเสียจริงๆ

เซียวฉางควนได้ยินดังนั้น ก็พูดด้วยอารมณ์ออกมาว่า “จากนั้น......เฮ้อ ต่อจากนั้นก็อย่าไปพูดถึงมันเลย มีแต่เรื่องที่ขมขื่น......”

ตอนที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันนั้น ด้านหลังประตูก็มีชายวัยกลางคน รุ่นราวคราวเดียวกับเซียวฉางควนเดินออกมา พอเห็นเซียวฉางควน ชายวัยกลางคนคนนั้นก็รีบวิ่งเข้ามากอดเขาอย่างดีใจ

“ฉางควน ไม่ได้เจอกันนานเลย ตอนนี้ดีเลยสิ แต่งตัวดีไม่เบาเลยนะ....”

------------