ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สงสัยนิสัยและความกตัญญูของเฟ่ยเข่อซิน แต่เขากังวลว่าราคาของยาอายุวัฒนะปีหน้าจะสูงกว่าปีนี้ แม้กระทั่งสูงกว่ามาก
ถ้ามันสูงมากจริง ๆ ถึงแม้ว่าเฟ่ยเข่อซินยินดีจะจ่าย เกรงว่ามันจะเกินกว่าความสามารถ
ดังนั้น คราวนี้การที่เฟ่ยเข่อซินไปช่วยเย่เฉินแก้ปัญหาของเฉินจ้างโจงที่เกาะฮ่องกง ทำให้เฟ่ยเจี้ยนจงรู้สึกมีความหวังเล็กน้อย
เขาคิดว่าตนเองรู้จักนิสัยของเย่เฉินดี ปกติแล้วเขาจะไม่เป็นหนี้บุญคุณคนอื่น และหลายครั้ง เขาเป็นคนที่คุณให้ความเคารพเข้า เขาก็จะให้ความเคารพคุณเช่นกัน
เฟ่ยเข่อซินเป็นผู้นำตระกูลเฟ่ย แล้วไปช่วยเย่เฉินแก้ปัญหา เขาคิดว่าเย่เฉินควรจะแสดงน้ำใจไม่มากก็น้อย
เฟ่ยเจี้ยนจงไม่กล้าคาดหวังว่าเย่เฉินจะมอบยาอายุวัฒนะให้เฟ่ยเข่อซิน แต่ถ้าเย่เฉินสามารถมอบยาช่วยหัวใจครึ่งเม็ดให้เฟ่ยเข่อซิน สำหรับเขาแล้ว มันก็สามารถทำให้เขามีชีวิตอยู่ได้อีกหนึ่งปี หรือกระทั่งสองสามปี
เป็นเพราะเหตุนี้เอง เมื่อคืนเขาจึงนอนไม่หลับ สมองคิดแต่เรื่องของยาช่วยหัวใจเท่านั้น กระทั่งวันนี้เขาไม่อยากกินข้าวและดื่มน้ำชาเลย
มีหลายครั้งที่เขาแทบอดไม่ได้ที่จะโทรศัพท์หรือส่งข้อความเพื่อถามเฟ่ยเข่อซิน แต่เมื่อเขาคิดว่าเธอน่าอยู่กับเย่เฉินตลอดเวลา ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงรอเฟ่ยเข่อซินกลับมาก่อน แล้วค่อยตอบคำถามตนเอง
เครื่องบินที่เฟ่ยเข่อซินโดยสาร ไปส่งเย่เฉินที่พรอวิเดนซ์ก่อน แล้วค่อยบินจากพรอวิเดนซ์มาที่นครนิวยอร์ก เวลาเครื่องบินขึ้นและเวลาลงจอด บวกกับการเดินทางระหว่างตรงกลาง ทำให้เวลาล่าช้าเกือบสี่สิบนาที
เมื่อเขาได้ยินว่าเครื่องบินที่เฟ่ยเข่อซินโดยสารลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีที่นครนิวยอร์กแล้ว เฟ่ยเจี้ยนจงก็ยิ่งกระสับกระส่ายมากขึ้นไปอีก
เดิมทีเขาอยากจะไปรับเธอที่สนามบิน เพื่อที่จะได้ไขข้อข้องใจของเขาโดยเร็วที่สุด
แต่เมื่อเธอนึกถึงคำสั่งก่อนหน้านั้นของเย่เฉินแล้ว เธอทำได้เพียงอดทนต่อแรงกระตุ้น
ดังนั้น เธอจึงรีบเดินไปอยู่ข้างกายคุณท่าน และกล่าวด้วยความเคารพว่า “คุณปู่ ออกมาด้วยตนเองทำไม?”
สายตาของคุณท่านเต็มไปด้วยความร้อนรุ่ม และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “หลานเป็นผู้นำตระกูลเฟ่ย และเพิ่งกลับมาจากแดนไกล ปู่ต้องออกมาต้อนรับอย่างแน่นอน และเพื่อมารับขวัญหลานด้วย”
หลังจากนั้น เขาก็รีบถามว่า “เรื่องคราวนี้น่าจะจัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม? ปู่เห็นรายงานข่าวที่เกี่ยวข้องแล้ว ดูเหมือนว่าหลิวเจียฮุยจะจับมือสร้างสันติภาพกับเฉินจ้างโจงแล้วใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ” เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าและกล่าวว่า “คุณเย่จัดการด้วยตนเอง หลิวเจียฮุยก็ไม่กล้าทำอะไรคุณเฉิน ยิ่งไปกว่านั้นคุณเย่ก็ให้เกียรติเขาอย่างเต็มที่ สามารถมองออกว่าเขาก็รู้สึกใจมากเช่นกัน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...