ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4591
“ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ดีแล้ว” คุณท่านกล่าวด้วยรอยยิ้ม “คุณเย่มีบุญคุณต่อตระกูลเฟ่ยมากเหมือนดั่งภูเขา การที่พวกเราสามารถทำงานให้เขาได้ ถือเป็นเกียรติของพวกเราแล้ว”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ คุณท่านอยากถามเฟ่ยเข่อซินว่าคราวนี้หลังจากเธอช่วยเย่เฉินแล้ว เย่เฉินได้แสดงน้ำใจอะไรหรือไม่”
แต่คำพูดแบบนี้ เขาไม่สามารถถามตามตรงได้ ดังนั้นเขาจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เข่อซิน รีบเข้าบ้านกันเถอะ แล้วเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับการเดินทางไปเกาะฮ่องกงคราวนี้ให้ปูฟัง”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าเล็กน้อย กล่าวทักทายคนอื่น ๆ จากนั้นเดินไปห้องหนังสือพร้อมเฟ่ยเจี้ยนจง
ห้องหนังสือในคฤหาสน์หลักของตระกูลเฟ่ย ซึ่งเฟ่ยเจี้ยนจงใช้ห้องนี้มาตลอด
ห้องหนังสือมีพื้นที่มากกว่าหนึ่งร้อยตารางเมตร ภายในตกแต่งหรูหรามาก แม้แต่ห้องหนังสือของจักรพรรดิโบราณก็ยากที่จะเทียบได้
และที่นี่เป็นสถานที่ที่เฟ่ยเจี้ยนจงใช้ทำงานมาโดยตลอด การตัดสินใจครั้งสำคัญหลายอย่างที่ส่งผลต่อตระกูลเฟ่ยก็เกิดขึ้นที่นี่
ตอนนี้ถึงแม้ว่าเฟ่ยเข่อซินจะกลายเป็นผู้นำตระกูลเฟ่ยแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้ครอบครองห้องหนังสือของคุณท่าน ที่นี่ก็ยังคงเป็นของคุณท่าน
แต่วันนี้สถานการณ์แตกต่างเล็กน้อย
หลังจากเฟ่ยเข่อซินกับคุณท่านเข้ามาแล้ว เธอกำลังจะไปที่ที่นั่งตรงหน้าโต๊ะตามสัญชาตญาณ แต่คุณท่านยื่นมือออกไปห้าม กล่าวกับเธอว่า “เข่อซิน ไปนั่งด้านใน”
โต๊ะหนังสือของเฟ่ยเจี้ยนจงโต๊ะนี้ ประมูลมาด้วยราคาที่ค่อนข้างสูง โต๊ะนี้ทำจากไม้หวงฮวาหลีคุณภาพสูงของมณฑลไหหลำ ฝีมือประณีตมาก และมีประวัติยาวนานกว่าห้าร้อยปี ได้รับการสืบทอดอย่างมีระเบียบมาสองราชวงศ์ ได้แก่ราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง แล้วยังเคยตกไปอยู่ในมือของขุนนางในราชสำนักอีกด้วย ซึ่งมันเป็นโต๊ะที่เฟ่ยเจี้ยนจงชื่นชอบมาก
หลังจากนั้น ไม่รอให้เฟ่ยเข่อซินพูด เขานั่งบนเก้าอี้หนึ่งในสามตัวก่อน แล้วกล่าวกับเฟ่ยเข่อซินว่า “เข่อซิน เชิญนั่งเถอะ”
เฟ่ยเข่อซินรู้สึกกดดันทันที แต่พยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า “ขอบคุณค่ะคุณปู่”
หลังจากกล่าวจบ เธอก็นั่งตรงข้ามเฟ่ยเจี้ยนจงด้วยความระมัดระวัง
เฟ่ยเจี้ยนจงถึงได้พยักหน้าด้วยความพึงพอใจและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เล่าเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางไปเกาะฮ่องกงคราวนี้ให้ปู่ฟังเถอะ”
เฟ่ยเข่อซินก็ไม่ได้ปิดบังอะไร เล่าเกือบทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอกับเย่เฉินจะขึ้นเครื่องบิน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...