ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4592
แต่มีเรื่องหนึ่งที่เธอไม่ได้พูด นั่นก็คือเรื่องที่เย่เฉินมอบยาช่วยหัวใจให้หลิวม่านฉงหนึ่งเม็ด
เหตุผลที่เธอไม่พูดเป็นเพราะกังวลว่าเมื่อคุณปู่รู้แล้ว อาจมีความคิดอื่น ๆ ผุดขึ้นมาในสมอง
เพราะเธอรู้ความปรารถนาจะมีชีวิตอยู่ของคุณปู่ ถ้าคุณปู่เกิดความคิดชั่ววูบ แล้วคิดแย่งชิงยาช่วยหัวใจของหลิวม่านฉง เกรงว่าเขาจะทำผิดพลาดครั้งใหญ่โดยไม่ได้ตั้งใจ
ไม่กล่าวถึงเรื่องอื่น ถึงแม้ว่าคุณปู่จะไปขอซื้อยาช่วยหัวใจกับหลิวม่านฉง ถ้าเรื่องนี้ไปถึงหูเย่เฉินแล้ว เย่เฉินจะต้องตำหนิอยู่ในใจอย่างแน่นอน
ดังนั้น เธอจึงไม่ได้เล่าเรื่องของยาช่วยหัวใจออกมา
หลังจากเฟ่ยเจี้ยนจงฟังจบ เขาก็อดที่จะถอนหายใจไม่ได้ “หลิวเจียฮุยโชคดีจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะลูกสาวของเขา ปู่คิดว่าเขาคงไม่สามารถผ่านเรื่องคราวนี้ไปได้อย่างแน่นอน!”
“ใช่ค่ะ” เฟ่ยเข่อซินเห็นด้วย “คุณปู่ไม่เคยเห็นหลิวม่านฉง เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก เป็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่ที่มีความประพฤติดีจนน่าประทับใจ โดยเฉพาะตอนที่เธอร้องไห้นั้นน่าสงสารจริง ๆ ถ้าหนูเป็นผู้ชาย หนูก็จะตกหลุมรักเธอ”
เฟ่ยเจี้ยนจง “เฮ้อ วีรบุรุษยากที่จะฝ่าด่านหญิงงาม คุณเย่เป็นคนที่มีความสามารถขนาดนั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าสาวงามแล้ว เขาอาจจะไม่สามารถควบคุมใจตนเองได้”
เฟ่ยเข่อซินยักไหล่และกล่าวว่า “ความรู้สึกที่คุณเย่มีต่อหลิวม่านฉงนั้น เป็นความเห็นอกเห็นใจมากกว่า ถึงแม้ว่าประสบการณ์ในวัยเด็กของทั้งสองจะแตกต่างกัน แต่ก็มีหลายอย่างเหมือนกัน คนน่ะ! สิ่งยากที่สุดคือการแบ่งปันความรัก เมื่อผู้ชายกับผู้หญิงค้นพบความสัมพันธ์เดียวกันในเรื่องที่สำคัญมาก ความเสน่หาแบบนั้นไม่สามารถควบคุมได้”
ตอนที่คุณปู่ถามคำถามนี้ เฟ่ยเข่อซินรู้สึกสับสนเล็กน้อย
แต่โชคดีที่เย่เฉินได้สั่งเรื่องนี้กับเธอไว้ล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นไม่ถึงกับทำให้เธอทำอะไรไม่ถูก
ดังนั้น เธอจึงกล่าวอย่างสงบว่า “คุณปู่ ระหว่างทางกลับมา คุณเย่บอกว่าการกระทำหลายอย่างของตระกูลเฟ่ยในช่วงที่ผ่านมา ทำให้เขาพอใจมาก ดังนั้นไม่นานเขาจะมาเยี่ยมคุณปู่ที่นครนิวยอร์กด้วยตนเอง เพื่อขอบคุณซึ่งหน้า”
เฟ่ยเจี้ยนจงรู้สึกประหม่าเล็กน้อยและอดไม่ได้ที่จะถามว่า “เข่อซิน คุณเย่พูดแบบนั้นจริง ๆหรือ?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...