ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4595
หลังจากหม่าหลันกลับมาถึงห้องสูทของโรงแรมฮิลตัน เมื่อเข้ามาในประตู เธอถามเซียวชูหรันและเย่เฉินทันทีว่า “ชูหรัน ลูกเขยที่ดี คืนพรุ่งนี้พวกคุณสองคนว่างไหม?”
เซียวชูหรันถามด้วยความสงสัย “คุณแม่ มีอะไรเหรอคะ?”
หม่าหลันอธิบายว่า “แม่มีเพื่อนสนิทอยู่ในกลุ่มเดินวิบาก เธออยากเชิญครอบครัวพวกเราไปเป็นแขกที่บ้าน เพื่อนคนนี้อพยพจากหัวเซี่ยมาที่สหรัฐอเมริกามาหลายปีแล้ว เธอบอกว่าไม่ค่อยมีเพื่อนสนิทมากนัก และไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเจอคนที่คุยถูกคออย่างแม่ และแม่ก็กำลังจะกลับหัวเซี่ยแล้ว ก่อนที่แม่จะกลับ เธอเลยอยากเชิญแม่ไปทานข้าวที่บ้าน ถือเป็นการเลี้ยงอำลา”
เซียวชูหรันถามด้วยความประหลาดใจ “คุณแม่.....คุณแม่ยังสามารถหาเพื่อนที่คุยถูกคอได้ด้วยเหรอ?”
หม่าหลันเบ้ปาก “โอ้ ดูฟังเข้าสิ หนูคิดว่าแม่ไม่มีเพื่อนเลยเหรอ? เมื่อก่อนป้าจ้าว ป้าซุน และป้าหลิว พวกเธอก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกับแม่ไม่ใช่เหรอ?”
เซียวชูหรันถามด้วยความอึดอัดว่า “พวกเธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคุณแม่เหรอ? หนูจำได้ว่าพวกคุณเล่นไพ่นกกระจอกด้วยกันบ่อย ๆ แล้วไปร้านเสริมสวยด้วยกัน ต่อมาก็เลิกคบกันโดยไม่รู้เป็นเพราะอะไร”
หม่าหลันรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อยและรีบโบกมือ “พวกนั้นเป็นเรื่องเก่าแล้ว อย่าพูดถึงมันอีกเลย!”
ความจริงแล้ว เหตุผลที่เพื่อนเหล่านั้นเลิกคบหม่าหลัน เป็นเพราะหลังจากที่เธอขโมยบัตรธนาคารของเย่เฉินแล้วโอนเงินเข้าบัญชีตนเอง เธอรู้สึกว่าตนเองกลายเป็นเศรษฐีแล้ว ก็เลยดูถูกเพื่อนสนิทพวกนั้นทันที
ตอนนั้นหม่าหลันยังด่าพวกเธอทางโทรศัพท์ แต่นึกไม่ถึงว่าหลังจากเหตุการณ์นั้นทำให้ตนเองเข้าไปที่สถานกักกัน และสัมผัสชีวิตภายในกำแพงสูงเป็นเวลาหลายวัน
สามารถกล่าวได้ว่าคนอย่างหม่าหลันเป็นผู้หญิงปากร้ายอันดับต้น ๆ ของหัวเซี่ย
หลังจากนั้น หม่าหลันกล่าวต่อด้วยความสะเทือนใจเล็กน้อย “ลูกพูดสิ ตอนนี้แม่ปฏิบัติต่อเย่เฉินอย่างไร? แม่จริงใจจนแทบจะควักหัวใจออกมาแล้ว!”
เมื่อเห็นว่าแม่มีความสะเทือนใจเล็กน้อย เซียวชูหรันพยักหน้าอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “คุณแม่พูดถูก เป็นเพราะสายตาของหนูไม่พัฒนา......”
หลังจากนั้น เธอรีบเปลี่ยนเรื่องและถามว่า “จริงสิ คุณแม่ เพื่อนของคุณแม่ทำอาชีพอะไร?”
หม่าหลันรีบกล่าวว่า “เธออพยพมาพร้อมกับลูกชายและลูกสะใภ้ และช่วยพวกเขาเลี้ยงลูก”
หม่าหลันอธิบายต่อไปว่า “จริงสิ เพื่อนคนนี้ยังบอกแม่ว่าเป็นคนบ้านเกิดเดียวกัน! บ้านเกิดของเธออยู่ไม่ไกลจากบ้านคุณยายของลูก
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...