ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4634
ผู้คนข้างในตื่นเต้นจนมั่วไปหมด ที่นั่งข้างคนขับของ Maybach ข้างนอกก็เดินลงจากรถเช่นกัน ชายหนุ่มในชุดสูท หลังจากลงจากรถ เขาก็รีบเดินไปที่ข้างหลังและเปิดประตูด้านหลัง
หลังจากนั้น ชายวัยกลางคนที่มีผมหงอก ร่างกายสูงโปร่ง ใบหน้าเคร่งขรึมก้าวออกจากรถ
เมื่อทุกคนในสถานีตำรวจเห็นเขาก็ตกตะลึง
หนึ่งในนั้นพูดด้วยความตื่นตระหนก:"ชิบหายละ! ไอ้หมาบ้าเจมส์ ไวต์!"
เมื่อทุกคนจำหมาบ้าเจมส์ไวต์ที่โด่งดังได้ ทุกคนก็เริ่มประหม่า
หัวหน้าย่อยขมวดคิ้วทันทีและพูดว่า:"ไอ้เหี้ยหมาบ้าเจมส์ ไวต์มันมาทำอะไรที่นี่? ! "
"นั่นสิ……"จิมมี่ เวย์นยังงงเล็กน้อย และอดไม่ได้ที่จะพูดว่า:"ไอ้สารเลวคนนี้รับใช้คนที่รวยที่สุดเท่านั้น ทำไมเขาถึงมาหาเรา?"
ตำรวจที่เตือนจิมมี่ เวย์นว่าต่อไปให้ยับยั้งตัวเองด้วย ขมวดคิ้วและพูดว่า:"จิมมี่ เจ้าหมาบ้าเจมส์ ไวต์ นั่น เป็นทนายที่หญิงหัวเซี่ยข้างในนั้นจ้างรึเปล่า?"
จิมมี่ เวย์นพูดอย่างดูถูกว่า:"แค่เธอ? จะจ้างหมาบ้าเจมส์ ไวต์ได้? คนที่สามารถจ้างหมาบ้าเจมส์ ไวต์ได้ อย่างน้อยก็ต้องติดอันดับ 100 อันดับแรกในบรรดาคนรวยในนิวยอร์ก แนวความคิดของการอยู่ใน 100 อันดับแรกในนิวยอร์กนั้นคืออะไร? ไม่มีค่าตัวกว่าหมื่นล้านเหรียญสหรัฐ ก็อย่าแม้แต่จะคิดเลย! ผู้หญิงโง่ๆ ในนั้น จะมีสิทธิ์จ้างหมาบ้าเจมส์ ไวต์ด้วยเหรอ?"
พูดจบ ชายหนุ่มในชุดสูทด้านนอกก็ผลักประตูสถานีตำรวจออกไป
เจมส์ ไวต์ผู้ทรงพลังก้าวเข้ามา จัดเนคไทด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า:"พวกคุณใครเป็นผู้รับผิดชอบ? ฉันอยากจะพบลูกค้าของฉัน คุณหม่าหลัน"
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา เจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนในที่เกิดเหตุก็หายใจเข้าลึก ๆ !
หัวหน้าย่อยไม่ทันจะพูดชื่อตัวเอง เจมส์ ไวต์ก็พูดอย่างเย็นชาว่า:"ฉันไม่จำเป็นต้องรู้ชื่อคุณ ฉันแค่ต้องการพบลูกค้าของฉัน ทันที เดี๋ยวนี้"
"โอเค โอเค……"หัวหน้าย่อยรีบพยักหน้า และพูดกับลูกน้องว่า:"เร็ว พาทนายไวต์ไปพบผู้ต้องสงสัย!"
ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่กล้าชักช้า พูดทันทีว่า:"คุณไวต์ เชิญทางนี้ครับ"
เจมส์ ไวต์เดินไปที่ห้องสอบสวนพร้อมกับผู้ช่วยของเขา
ทันทีที่ตำรวจเปิดประตู เจมส์ ไวน์ก็พูดกับเจ้าหน้าที่ตำรวจสองคนที่รับผิดชอบการสอบสวนทันที:"ทั้งสองคน การสอบสวนสิ้นสุดลงแล้ว จากนี้ไป ฉันจะสื่อสารกับลูกค้าของฉันเป็นการส่วนตัว เชิญออกไปก่อน"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...