ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4635
เจ้าหน้าที่ตำรวจสองคนที่รับผิดชอบในการสอบสวนจำเจมส์ ไวต์ได้ทันที ทั้งสองตกใจจนพูดไม่ออก เพื่อนร่วมงานที่เปิดประตูจึงรีบพูดว่า:"ออกมาเร็ว ให้คุณไวต์คุยกับลูกค้าเป็นการส่วนตัว"
ทั้งสองพยักหน้าอย่างรวดเร็ว หยิบบันทึกและวิ่งออกไปทางประตู
เจมส์ ไวต์พูดกับตำรวจที่อยู่ข้างๆ ว่า:"ลูกความของฉันไม่เข้าใจกฎหมายอเมริกัน แถมไม่รู้ภาษาด้วย และไม่เห็นทนายของเธอ ดังนั้นถ้าการบันทึกของพวกคุณมีองค์ประกอบที่คุกคามหรือจูงใจ ถือว่าเป็นโมฆะไปเลยดีกว่า อย่าให้ฉันจับอะไรได้ ไม่งั้นฉันจะเสนอข้อสงสัยต่อศาลแน่!"
หลายคนรู้สึกกดดันเล็กน้อยทันที
สำหรับตำรวจทุกคน เจมส์ ไวต์เป็นเหมือนครูสอนการอ่านที่ชอบจับผิดมากที่สุดในการสอบ บางครั้ง คุณคิดว่าคุณตอบได้อย่างไม่มีที่ติ แต่พอตกอยู่ในมือของเขา ยังคงสามารถพบปัญหาเล็กๆ แล้วปฏิเสธความพยายามทั้งหมดของคุณ
ดังนั้นหลายคนจึงประหม่ามากในเวลานี้ โดยเฉพาะหม่าหลันยังซี่โครงหักอีก พอเจมส์ ไวต์มา ก็ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นการยอมไปเลย
หม่าหลันได้ยินไม่ค่อยชัด ชายที่พูดเสียงแข็งคนนี้ น่าจะเป็นทนายที่ลูกเขยรักของเธอหามาให้ตน ทันใดนั้นก็รู้สึกเจอตัวช่วยแล้ว จึงร้องออกมาอย่างดีใจ และพูดเสียงดัง:"ช่วยด้วย ทนาย ตำรวจอัดคน อัดจนซี่โครงฉันหัก!"
เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจจีนทั้งสองได้ยิน ก็ประหม่าจนเหงื่อตกทันที
เพื่อตอบสนองครอบครัวชาวจีนชั้นยอดอย่างตระกูลเฟ่ย เจมส์ ไวต์ได้เรียนรู้ภาษาจีนอย่างคล่องแคล่วมายาวนาน
ในเวลานี้ เขาสติล่องลอยโดยสิ้นเชิง ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร
ตอนนี้หัวหน้าย่อยไม่กล้าทำให้เรื่องใหญ่ จึงรีบพูดว่า:"คุณไวต์ ผู้หญิงคนนี้ได้รับบาดเจ็บ สาเหตุหลักมาจากการเสียดสีในกระบวนการบังคับใช้กฎหมาย และคนของเราก็ตรวจสอบอาการบาดเจ็บของเธอ คิดว่าไม่มีอะไรร้ายแรง ก็แค่ต้องกินยาภายหลังก็ได้แล้ว……"
เจมส์ ไวต์ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา:"มีใครในพวกคุณมีคุณสมบัติที่จะประกอบวิชาชีพเวชกรรม? รวมทั้งคุณด้วย หัวหน้าผู้ทรงเกียรติ!"
"เอ่อ……"หัวหน้าย่อยพูดอย่างลำบากใจ:"พวกเราล้วนเป็นตำรวจ ไม่มีคุณสมบัติที่จะประกอบวิชาชีพเวชกรรม……"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...