ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4636
เจมส์ ไวต์พูดอย่างเฉียบขาดว่า:"ถ้าไม่มีคุณสมบัติในการฝึกแพทย์ ทำไมพวกคุณถึงคิดว่าอาการบาดเจ็บของลูกค้าฉันถึงไม่ร้ายแรงล่ะ? ! หรือว่าดวงตาของคุณมีเกรด CT ทางการแพทย์ทั้งหมดเหรอ? ถ้าลูกค้าของฉันมีเลือดออกภายในหรืออวัยวะภายในแตก พวกคุณจะรับความรับผิดชอบนี้ได้ไหม? ! "
ตำรวจทุกคนมองหน้ากันไม่รู้จะตอบอย่างไร
ในเวลานี้ เจมส์ ไวต์พูดต่อว่า:"คุณบังคับใช้กฎหมายอย่างรุนแรง ดูหมิ่นกฎหมาย และเหยียดหยามชีวิต ซึ่งทำให้ความเข้าใจของฉันเกี่ยวกับตำรวจนิวยอร์กเปลี่ยนใหม่ไปเลย!"
พูดไป เขาเปลี่ยนเรื่อง และพูดรุนแรงขึ้น:"เนื่องจากลูกค้าของฉันเป็นคนเอเชีย ดังนั้นฉันขอให้คุณแสดงกรณีก่อนหน้านี้ของพวกคุณ ในการจัดการกับผู้ต้องสงสัยคนอื่น ๆ ที่ได้รับบาดเจ็บ หากพบว่าพวกคุณแค่มุ่งเป้าไปที่ลูกค้าของฉันเท่านั้น หากลูกค้าของฉันไม่ได้เข้ารับการรักษา งั้นฉันก็มีเหตุผลที่จะสงสัยว่า พวกคุณเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติกับคนเอเชีย!"
"เชี่ย……"
ในเวลานี้ หัวหน้าย่อย มีคำว่าเยดแม่ง10,000 ตัววิ่งผ่านไปมาในหัวใจของเขา
"นี่มันสถานการณ์บ้าบออะไรกัน ไอ้หมาบ้าเจมส์ ไวต์ตัวนี้จะเพิ่มระดับการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติ แค่ประโชคสองประโยคได้อย่างไร? ! "
ในสหรัฐอเมริกา สิ่งที่ตำรวจกลัวที่สุดคือคำว่า"การเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติ"
เมื่อไปถึงระดับของคำสี่คำนี้ เรื่องมันจะเพิ่มขึ้นเป็นระดับที่จริงจังที่สุดทันที
"ประการที่สอง ฉันต้องรู้ว่าผู้ต้องสงสัยที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อถูกจับกุมมีกี่คนถูกส่งไปหาหมอทันเวลา และมีกี่คนที่ส่งไปหาหมอไม่ทันเวลาเหมือนลูกค้าของฉัน"
"สุดท้ายฉันต้องรู้ว่าคนที่ส่งไปหาหมอทันเวลา เป็นคนผิวขาวกี่คน? มีคนผิวสีอยู่กี่คน? และคนที่ไม่ส่งไปหาหมอทันเวลา มีคนผิวขาวกี่คน? มีคนผิวสีกี่คน? คุณต้องให้ข้อมูลนี้แก่ฉันโดยเร็วที่สุด มิฉะนั้นฉันจะประท้วงไปที่สถานีตำรวจเมืองทันที และแจ้งสมาชิกรัฐสภาที่ใส่ใจ เกี่ยวกับการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติมากที่สุด!"
"ให้ตายสิ……"หัวหน้าย่อยเพียงรู้สึกว่าตับของเขาสั่น
"เป็นหมาบ้าเจมส์ ไวต์จริงๆ ! ไม่มีจุดอ่อนที่เขาหาไม่เจอ……"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...