เขาเป็นแค่หัวหน้าย่อย และไม่ได้ถูกนับรวมในระบบตำรวจของทั้งนิวยอร์กเลย
เพราะในทั้งนิวยอร์ก มีสำนักงานขนาดต่างกันเพียงหนึ่งหรือสองร้อยแห่ง และเขาเป็นเพียงหนึ่งในหรือสองเปอร์เซ็นต์เท่านั้น
แต่เจมส์ ไวต์นั้นแตกต่างออกไป
เจมส์ ไวต์เป็นหนึ่งในทนายความด้านอาชญากรรมชั้นนำในนิวยอร์ก ไม่มีอีกแล้ว
คือพีระมิดทั้งหมดของทนายความคดีอาญาในนิวยอร์ก
ดังนั้น ต่อหน้าเจมส์ ไวต์ หัวหน้าย่อยสนามบินเล็กๆ ไม่มใช่คู่ต่อสู้เลย
ตอนที่หัวหน้าย่อยไม่รู้จะทำอะไร ตำรวจก็วิ่งเข้ามา พูดด้วยเสียงหอบเหนื่อยว่า:"หัวหน้า มีข่าวจากกรมตำรวจเมือง คนจาก CNN และเดอะนิวยอร์กไทมส์จะมาสัมภาษณ์ เดี๋ยวหัวหน้าสำนักก็จะมาด้วย!"
หัวหน้าย่อยฟังจนมึน และเจมส์ ไวต์ก็หัวเราะเยาะเย้ย:"เมื่อกี้ฉันกำลังคิดอยู่ว่า ควรแจ้งเพื่อนในวงการสื่อบ้างมั้ย เรื่องนี้จะได้ถูกเปิดโปง แต่ในเมื่อพวกคุณแจ้งสื่อไปแล้ว งั้นมันจะดีมาก แล้วให้นักข่าวมาเปิดเผยว่า พวกคุณละเมิดกฎหมาย ล่วงละเมิดมนุษยชาติ และเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติอย่างไร!"
ที่จริงแล้ว เจมส์ ไวต์ไม่เพียงได้รับคำสั่งให้ช่วยหม่าหลันพ้นความผิดเท่านั้น แต่ยังมีภารกิจที่สำคัญมากด้วย คือพยายามควบคุมเรื่องนี้ให้มากที่สุด และโดยเฉพาะผลกระทบ พยายามไม่ให้ชื่อและภาพลักษณ์ของหม่าหลัน โผล่ในสื่อของสหรัฐอเมริกา
นี่คือสิ่งที่เย่เฉินหมายถึง
ยังไงซะหม่าหลันก็ไม่ได้เป็นเพียงหม่าหลัน เธอยังเป็นแม่สามีของเย่เฉิน แม้ว่าเรื่องนี้สุดท้ายจะจัดการได้อย่าหวาดเสียว เย่เฉินก็ไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าแม่สามีของเขามีส่วนเกี่ยวข้อง ในการหลอกลวงที่ไร้สาระเช่นนี้
ดังนั้น แทนที่จะทำเช่นนี้ โต้กลับเพื่อตั้งรับจะดีกว่า และเริ่มขอทำให้เรื่องนี้ถูกเปิดโปงออกไปเอง
วิธีการของเจมส์ ไวต์ได้ผลจริงๆ เมื่อหัวหน้าย่อยได้ยินเช่นนี้ ก็รีบอ้อนวอนว่า:"คุณไวต์ คุณอย่าเพิ่งโมโห เรื่องนี้ต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่ๆ เราจะพยายามแก้ไขให้ดีที่สุด ถ้างั้นคุณว่…… พวกเราจะส่งลูกค้าของคุณไปรักษาที่โรงพยาบาลก่อน สารสอบสวนและการถอดเสียง เราจะปล่อยในขั้นแรก ยืนยันก่อนว่าลูกค้าของคุณปลอดภัย สุขภาพกาย และสุขภาพจิต
เจมส์ ไวต์พูดเยาะเย้ย:"แบบนี้มันค่อนข้างไม่ค่อยเหมาะสมไปหน่อยไหม? สื่อจำนวนมากมาด้วยความตั้งตารอ ไม่ให้พวกเขาเจอลูกค้าเหรอ? ฉันหวังว่าคนในสหรัฐอเมริกาสามารถเห็นลูกค้าของฉันถูกพวกคุณอัดจนซี่โครงหักผ่านรายงานสื่อ!"
หัวหน้าย่อยพูดด้วยสีหน้าเศร้า:"คุณไวต์ คุณพูดแบบนี้ไม่ได้นะ คนของเราไม่เคยทุบตีลูกค้าของคุณเลย……"
เจมส์ ไวต์ถามว่า:"แล้วซี่โครงลูกค้าของฉันหักได้ยังไง? ถ้าพวกคุณไม่อยากให้เรื่องนี้ดังต่อหน้าสื่อ มันก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้ แต่พวกคุณต้องตกลงข้อเสนอของฉัน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...