ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4639
ตอนนี้เจมส์ ไวต์ไม่ได้มองเขาอีกเลย แต่มองไปที่หัวหน้าย่อยที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า:"ก่อนที่คุณจะส่งหลักฐานให้ผู้ช่วยของฉัน ฉันหวังว่าพวกคุณจะสามารถหยุดบุคคลนี้สอบสวน ถ้าลูกค้าของฉันได้รับความเสียหายมากขนาดนี้ และยังได้รับการปฏิบัติที่ไม่เท่าเทียมกันทุกประเภท รวมทั้งการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติ อย่างน้อยพวกคุณก็ต้องแสดงท่าทีหน่อย มิฉะนั้น เรื่องนี้ฉันจะส่งให้สื่ออุ่นเครื่องก่อน ถึงตอนนั้นพวกคุณจะถูกกระทำมากขึ้น"
พอหัวหน้าย่อยได้ยินเรื่องนี้ เขาก็รู้ทันทีว่าเรื่องในวันนี้ ถ้าไม่ยกจิมมี่ เวย์นออกมา เจมส์ ไวต์คงจะไม่มีทางปล่อยไป
และแม้ว่าจิมมี่ เวย์นจะถูกโยนออกมาเป็นแพะรับบาป ด้วยสไตล์การทำงานตามปกติของเจมส์ ไวต์ เรื่องนี้ก็ไม่มีทางผ่านไปแบบนี้ อย่างน้อยก็อาจจะผ่อนลงเล็กน้อย
แต่ว่า ตราบใดที่สามารถผ่อนคลายลงได้ อย่างน้อยก็มีประโยชน์หน่อย
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงหันกลับไป มองจิมมี่ เวย์น ผู้ซึ่งหวาดกลัวอยู่ข้างๆ และพูดอย่างเย็นชาว่า:"เวย์น มอบบัตรประจำตัวตำรวจและปืนของคุณมา พักงานรอสอบสวนก่อน คุณจะสามารถกลับมาทำงานที่เดิมได้หรือไม่ หรือจะเผชิญกับการลงโทษทางกฎหมายหรือไม่ เราต้องรอผลการสอบสวน แล้วค่อยตัดสิน!"
จิมมี่ เวย์นรู้ว่าวันนี้เขาไม่รอดแน่ จึงได้แต่พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ถอดบัตรประจำตัวและปืนออก มองหม่าหลัน แล้วพูดอ้อนวอนว่า:"คุณหม่า เมื่อกี้ผมใจร้อนเกินไปหน่อย ไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายคุณจริงๆ และผมหวังว่าคุณจะยกโทษให้ผมในครั้งนี้ด้วย"
ไม่รอให้หม่าหลันพูด เจมส์ ไวต์ที่อยู่ข้างๆ ก็พูดอย่างเย็นชาว่า:"ภายในสามวินาที ถ้าคุณไม่หายไปจากตรงหน้าฉัน ฉันจะสั่งให้เพื่อนร่วมงานคนอื่นมาฟ้องคุณทันที!"
เจมส์ ไวต์พูดอย่างเฉยเมยว่า:"คุณไม่จำเป็นต้องจัดการเรื่องการรักษาพยาบาล โรงพยาบาลที่คุณจัดไม่คู่ควรกับสถานะสูงส่งของคุณหม่า ฉันจะให้คุณหม่าไปรับการรักษาที่โรงพยาบาลเอกชนที่ดีที่สุดในนิวยอร์ก"
หัวหน้าย่อยพูดอย่างลำบากใจว่า:"คุณไวต์ กรมตำรวจของเราไม่มีงบประมาณสูงขนาดนั้น ให้ผู้ต้องสงสัยไปโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำเพื่อรับการรักษานะ……"
เจมส์ ไวต์พูดจาดูถูกเหยียดหยาม และพูดเบา ๆ ว่า:"ค่าใช้จ่ายทั้งหมดสำหรับการรักษาพยาบาลของคุณหม่า พวกคุณไม่ต้องกังวล ลูกค้าของฉันเป็นผู้รับผิดชอบทั้งหมด"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...