ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4641
เช่นเดียวกับจีน สหรัฐอเมริกามีสถาบันสองประเภท:jailกับprison แม้ว่าทั้งคู่จะหมายถึงคุก แต่ที่จริงแล้วอันแรกคล้ายกับศูนย์กักกันของหัวเซี่ย ซึ่งใช้เพื่อกักขังผู้ต้องสงสัยชั่วคราวด้วยอาชญากรรมน้อยกว่า หรือผู้ที่ยังไม่ถูกพิพากษา และ อย่างหลังคือเรือนจำที่แท้จริงสำหรับอาชญากรที่ถูกตัดสินว่ามีความผิด
ที่หม่าหลันจะถูกคุมขัง คืออันข้างหน้า
เพื่อไม่ให้เย่เฉินกังวลมากเกินไป เฟ่ยเจี้ยนจงยังสัญญากับเขาว่า เขาสามารถให้หม่าหลันออกจากมันอย่างเงียบ ๆ ผ่านช่องทางพิเศษได้
และถ้าเย่เฉินต้องการ เขาสามารถส่งหม่าหลันกลับหัวเซี่ยได้โดยตรง และเขาสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างสมบูรณ์
แต่ว่า เย่เฉินปฏิเสธน้ำใจของเขา
อีกด้านหนึ่ง เย่เฉินไม่ต้องการให้ภรรยาของเขารู้สึกว่าความสามารถของเขามากเกินไป
ในทางกลับกัน เขายังหวังว่าให้หม่าหลันเข้าไปข้างใน จะได้เข็ดบ้าง
ครั้งก่อนที่เข้าไปในสถานกักกัน หม่าหลันจำได้ว่า ห้ามขโมยของคนอื่น โดยเฉพาะบัตรธนาคารของคนอื่น แต่ประสบการณ์การเข้าศูนย์กักขังสอนเป็นเพียงบทเรียน และไม่ได้ให้หม่าหลันตระหนักถึงอันตรายของโลกนี้ และยิ่งไม่ได้ทำให้หม่าหลันตัดความโลภและความโลภออกไปโดยสิ้นเชิง
แม้ว่าเย่เฉินจะไม่รู้แน่ชัดว่า ครั้งนี้หม่าหลันถูกหลอกยังไง แต่จากที่เขารู้จักแม่ยาย เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องสัญญากับหม่าหลันเพื่อผลประโยชน์บางอย่าง ดังนั้นจึงทำให้หม่าหลันผ่อนคลายมาก
ดังนั้นในมุมมองของเย่เฉิน มันเป็นเรื่องที่ถูกต้องและเหมาะสมที่จะสอนบทเรียนให้กับหม่าหลัน
ว่านพั่วจวินรีบขอโทษ"ขอโทษครับ คุณเย่ ผมคิดผิดเอง…...ไม่ต้องกังวล ผมจะจัดให้คนเข้าไปล่วงหน้าเดี๋ยวนี้ และรับรองว่าหลังจากแม่ยายของคุณเข้าไป จะไม่ถูกรังแกแม้แต่น้อย"
เย่เฉินสั่งว่า:"ถ้ามีใครรังแกเธอหลังจากที่เธอเข้าไปแล้ว ก็อย่าให้ทหารของคุณเข้าแทรกเร็วเกินไป ถ้าเข้าไปแทรกเร็วเกินไป มันจะดูปลอม และไร้เหตุผล คุณปล่อยให้เธอทนทุกข์ก่อน แล้วจึงเข้าไปแทรกด้วยเหตุผลเพื่อนร่วมชาติ"
ว่านพั่วจวินพูดโดยไม่ลังเล:"คุณเย่ คุณไม่ต้องกังวล ผมจะเตรียมการให้อย่างดี"
เย่เฉินพูดอีก:"ยังมีอีกเรื่อง"
ว่านพั่วจวินพูดด้วยความเคารพว่า:"คุณเย่ เชิญพูดครับ"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...