ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4649
ไฟไหม้ครั้งนั้น เกิดขึ้นจากเหมยอี้เจิน
หลังจากเหมยอวี้เจินวางเพลิง เธอพาเด็กไปยังเมืองอื่นในสหรัฐอเมริกา
เธอมอบให้พ่อค้าคนกลางขายเด็กให้กับคู่รักชาวจีนอายุ 40 ปี ซึ่งไม่สามารถมีบุตรได้ในราคา 30,000 ดอลลาร์
ในขณะนั้น ธุรกรรมนี้เกินราคาตลาดในท้องถิ่นมาก และครั้งหนึ่งผู้ซื้อเคยถอยเพราะราคาที่สูง
แต่เหมยอวี้เจินฉลาดมาก
เธอมองเห็นความหวังที่อยากมีลูกของทั้งคู่ และเห็นว่าทารกอายุ 1 ขวบค่อนข้างคล้ายกับผู้ชาย เธอจึงอธิบายลักษณะของเด็กให้ทั้งคู่ฟัง โดยดูจากลักษณะใบหน้าของเด็ก และบอกว่าเมื่อเด็กโตขึ้น จะต้องคล้ายกับผู้ชายคนนั้นมาก
นอกจากนี้ เหมยอวี้เจินที่ชาญฉลาดยังสะกิดจุดปวดที่ทั้งคู่หวั่นไหวมากที่สุด:เพราะหน้าตาเหมือนกัน ดังนั้นตราบใดที่พวกเขาพาลูกไปอยู่ที่อื่น เมื่อเด็กโตขึ้นจะไม่มีใครสงสัยว่าเด็กนี้ถูกซื้อมา แม้ว่าจะพากลับมาที่บ้านเกิดในประเทศจีนในสามหรือห้าปีก็ตาม จะไม่มีใครสงสัยถ้าบอกว่ามันเป็นลูกของคุณเอง
นอกจากนี้ เธอยังบอกกับคู่รักว่า เด็กที่เธอพามานั้นอายุยังไม่ถึง 1 ขวบ และโตขึ้นจะไม่มีวันจำพ่อแม่แท้ๆ ได้
ใช้คำพูดของเหมยอวี้เจิน ตราบใดที่คุณซื้อเด็กคนนี้ เรื่องสืบทอดตระกูลครอบครัว จะสำเร็จได้ใจขั้นตอนเดียว
ดังนั้น คู่สามีภรรยาที่ถูกเกลี้ยกล่อมจึงเอาเงิน 30,000 ดอลลาร์สหรัฐเพื่อซื้อเด็ก และเหมยอวี้เจินได้เงิน 25,000 เหรียญ
ในเวลานั้น เงินมากกว่าที่เธอหาได้จากการเป็นพี่เลี้ยงเด็กเป็นเวลาสองปี
ตั้งแต่นั้นมา เหมยอวี้เจินได้เริ่มดำเนินการบนเส้นทางที่ชั่วร้ายของ "การทำเงินอย่างรวดเร็ว"
เมื่อเธอเกษียณทั้งครอบครัวจะเข้าสู่ขั้นตอนของการนั่งกินนอนกินไม่ยอมทำอะไร
ดังนั้น สำหรับเหมยอวี้เนิน วิธีการสะสมเงินให้มากขึ้นโดยเร็วที่สุด ก่อนเกษียณจึงกลายเป็นสิ่งที่น่ากังวลที่สุดของเธอในตอนนี้
ตอนแรก เธอคิดว่าหลังจากที่ธุรกิจของหม่าหลันประสบความสำเร็จ บวกกับคำสั่งซื้อจำนวนมากจากเม็กซิโก เธอสามารถสร้างรายได้อย่างน้อย 200,000 ดอลลาร์ และเธอก็เข้าใกล้ความสำเร็จอีกก้าวหนึ่ง
แต่จู่ๆ ก็มีบางอย่างเกิดขึ้นกับหม่าหลัน
ดังนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เป็นจุดสนใจอยู่พักหนึ่ง และเพื่อให้แน่ใจว่าธุรกิจในเม็กซิโกจะไม่ได้รับผลกระทบ เธอจึงตัดสินใจเดินทางไปเม็กซิโกด้วยตนเอง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...