ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4650
หลังจากทำธุรกิจในเม็กซิโกเสร็จแล้ว เธอจะต้องกลับมาพร้อมอีกตัวตนหนึ่ง ในตอนนั้น เฉินลี่ผิง จะไม่อยู่ในแวดวงจีนอีกต่อไป แต่เธอจะมีตัวตนอื่นแทน
เมื่อคิดถึงนี้ เหมยอวี้เจิน ก็อดถอนหายใจออกมาเบาๆ ไม่ได้ และในขณะเดียวกันก็คิดในใจว่า:"หลังจากกลับมาจากเม็กซิโกในครั้งนี้ ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด เปลี่ยนตัวตนของฉันเพื่อหลอกเขาหนักๆ จบแล้วก็จะออกจากสหรัฐอเมริกาและจะไม่กลับมาอีก!"
ขณะที่เธอพูด เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา และพบรูปถ่ายของหลานๆ ของเธอ และความมั่นใจในการทำเงินของเธอก็แน่นแฟ้นขึ้นมาทันที
ในเวลานี้ จู่ๆ ลูกชายคนโตของเธอก็โทรหาเธอ และหลังจากรับสาย ก็มีเสียงถามอย่างประจบสอพลอที่ปลายสายว่า:"แม่ ตื่นยัง?"
เหมยอวี้เจินพูดเบา ๆ :"ถึงจะไม่ตื่น ก็คงตื่นเพราะเสียงโทรเข้าของนาย มีอะไรก็รีบพูดมา"
ลูกชายคนโตยิ้มและพูดอย่างรวดเร็ว:"แม่ แม่จำพี่ซุนข้างบ้านของเราได้ไหม?"
"อืม"เหมยอวี้เจินถามเขา:"เขาเป็นอะไร?"
ลูกชายคนโตยิ้มพูดอย่างลังเล:"เอ่อ…...เขาไม่ได้ทำอะไร...... แค่...... แค่…..."
เหมยอวี้เจินพูดอย่างเย็นชา:"จะพูดก็รีบพูด อย่าลีลา ถ้าไม่มีอะไร งั้นฉันวางสายก่อนนะ"
ลูกชายคนโตรีบบอก:"อย่า อย่าวางสายสิแม่ ผมพูดความจริงก็ได้ ผมทำให้ลูกสาวของพี่ซุนท้อง สามเดือนกว่าแล้ว ผมบอกว่าจะให้เงินลูกสาวเขา 100,000 หยวน ให้เธอทำแท้ง เธอไม่ยอม เธอจะทำตอนนี้เลย และขอค่าทำแท้ง 1 ล้าน ผมจึงมาขอความช่วยเหลือจากแม่ไง ผมตัดสินใจจะให้เงินเธอ 200,000 หยวน เพื่อที่จะให้เธอทำแท้ง"
เหมยอวี้เจินพูดเบา ๆ :"ฉันรู้ ไม่ต้องกังวล"
พูดไป เหมยอวี้เจินก็พูดอีกครั้ง:"นายได้คิดจะบอกเรื่องนี้กับพ่อของหล่อนอย่างไรยัง? นายแก่กว่าลูกสาวของเขามากกว่าสิบปี ถ้าเขารู้ เขาคงจะตามตื้อแน่ๆ ใช่ไหม?"
ลูกชายคนโตอธิบายว่า:"ที่จริงพี่ซุนรู้อยู่แล้ว ค่าแท้งหนึ่งล้านคือสิ่งที่พี่ซันหมายถึง และเขาไม่ได้ทำให้ผมลำบากใจ ยังไงซะ เรื่องนี้เป็นความสมยอมของทั้งคู่เอง ไม่ใช่ว่าผมบังคับ ถึงเขาจะไม่พอใจ ก็ทำอะไรผมไม่ได้"
เหมยอวี้เจินเยาะเย้ย:"เขาไม่มีความสุข? ลูกสาวของเขาตั้งท้องลูกของแก ฉันคิดว่าเขาจะตื่นขึ้นมาหัวเราะจากความฝัน! บางทีเขาอาจวางแผนนี้ไว้แล้วก็ได้ และฉันก็รู้จักครอบครัวของเขาชัดเจนแล้ว"
ลูกชายคนโตพูดอย่างช่วยไม่ได้:"ผมไม่รู้ว่าเขาวางแผนไว้หรือเปล่า……"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...