เหมยอวี้เจินสูดหายใจเข้า และพูดว่า:"เดี๋ยวฉันจะให้เงินนาย 50,000 ดอลลาร์ นายเอาเงินนี้ให้เธอ และบอกให้เธออุ้มท้องให้ดี คลอดลูก และตรวจความเป็นพ่อหลังจากที่ลูกเกิด ถ้ามันเป็นลูกของนายจริงๆ ฉันจะให้เงินที่เหลือกับเธออย่างแน่นอน"
พูดจบ เหมยอวี้เจินก็ถอนหายใจอีกครั้ง แล้วพูดว่า:"นายกับน้องชายมีลูก 8 คน ฉันไม่มีโอกาสเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก พอเด็กคนนี้เกิดมา ฉันควรจะเกษียณแล้วกลับบ้าน และฉันจะช่วยนายเลี้ยงเอง"
ลูกชายคนโตรีบพูดว่า:"แม่ หลังเด็กนี้คลอด จะเอากลับบ้านไม่ได้นะ เมียผมรู้จะยุ่งแน่"
"หล่อนกล้าเหรอ!"เหมยอวี้เจินพูดอย่างเย็นชา:"เธอกินของฉัน ใส่ของฉัน ใช้ของฉัน จ่ายเงินของฉัน นั่งของฉัน และอาศัยอยู่กับฉัน ถ้าหล่อนไม่มีความตระหนักในตนเอง ก็ให้หล่อนออกไปซะ"
ลูกชายคนโตพูดอย่างลำบากใจ:"แม่ ต่อให้หล่อนไม่กล้าทะเลาะกับผมต่อหน้าแม่ ก็จะทะเลาะกับผมเป็นการส่วนตัวแน่นอน ตอนนั้นผมคงจะปวดหัวมาก!"
เหมยอวี้เจินร้องฮึอย่างดูถูก และพูดว่า:"ตราบใดที่หล่อนกล้าทะเลาะกับนาย ก็หย่ากับหล่อนซะ แล้วหาสาวสวยคนใหม่ซะ บางทีอาจจะมีลูกให้นายอีกสองคน ดีกว่าอยู่กับใอ่ขี้เหร่นี้ตลอดชีวิตใช่ไหม?"
คำพูดของเหมยอวี้เจิน ทำให้ลูกชายคนโตของเธอมีกำลังใจอย่างมาก
ลูกชายคนโตอยู่อีกฝั่งของสาย ไม่สามารถซ่อนความตื่นเต้นของเขาได้และพูดว่า:"แม่ แม่พูดแบบนี้ ผมก็โล่งใจแล้ว!"
เหมยอวี้เจินร้องฮึอย่างเย็นชา และพูดว่า:"ฉันบอกแล้วไงต่อไปว่าอย่าไปมั่วข้างนอก โดยเฉพาะอย่าไปยุ่งกับผู้หญิงของตระกูลซุน เลเวลของพวกหล่อนต่ำเกินไป!"
เหมยอวี้เจินตอบอืม และพูดว่า:"ต่อไป รักษาระยะห่างจากครอบครัวของพวกเขาด้วย หลังจากที่ลูกเกิด ก็ตัดการติดต่อกับพวกเขาเลย ถ้าต่อไปจะหาผู้หญิงข้างนอก อย่างน้อยก็ตั้งเป้าหมายให้สูงและหาหญิงสาวที่จบการศึกษาจากวิทยาลัย! แบบนี้ยังสามารถจะให้มีลูกเพิ่มอีกสองคน! "
ลูกชายคนโตพูดอย่างโกรธเคือง:"แม่…...คนเขาจบบัณฑิตวิทยาลัยอย่างจริงจัง จะชอบผมได้อย่างไร…..."
เหมยอวี้เจินเย้ยหยันอย่างเหยียดหยาม:"จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแล้วยังไงล่ะ? จบมหาวิทยาลัยแล้วหนึ่งเดือนจะได้เงินสักเท่าไหร่กัน? จบจากมหาวิทยาลัยต้องดิ้นรนนานแค่ไหนถึงจะได้ขับรถหรู และอาศัยอยู่ในวิลล่า? แบบนายนะ เป็นคนที่ประสบความสำเร็จในสายตานักศึกษาแล้ว และถ้ามีโอกาสที่ดีจริงๆ พวกเขาคงจะไม่ทันได้ดีใจ"
ลูกชายคนโตเย้ยหยันสองครั้ง:"แต่ผมคงแก่หน่อยนะ อายุมากแล้ว เด็กผู้หญิงสมัยนี้จะชอบชายชราในวัยสามสิบอย่างผมได้อย่างไร?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...