ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4652
เหมยอวี้เจินตอบอืม และพูดว่า:"ดูดาราหญิงพวกนั้นสิ พวกสามารถหาเงินได้หลายสิบล้านหรือหลายร้อยล้านต่อปีด้วยตัวเอง แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่เลือกแต่งงานกับชายชราที่อายุมากกว่าพ่อ เพราะอะไร? ไม่ใช่เพราะว่าชายรวยกว่าหล่อนหรอกหรือ?"
เหมยอวี้เจินพูดเบาๆ ว่า:"แม่อยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว และเข้าใจมานานแล้วว่า ไม่ว่าผู้ชายจะมีข้อบกพร่องอะไร สามารถใช้เงินชดเชยได้ ไม่ว่าเขาจะแก่ ขี้เหร่ เตี้ย หรือการศึกษาต่ำ แค่มีเงินทุกอย่างจะไม่ใช่ปัญหาเลย แต่การไม่มีเงินต่างหากที่เป็นปัญหา ไม่มีเงินแล้ว ถึงหล่อแล้วจะมีประโยชน์อะไร? แรกสาวๆ มักจะตื่นตากับความรัก และอาจถึงยอมอดอาหารกับนายสักหนึ่งหรือสองปี แต่หลังจากนั้นหนึ่งปีหรือสองปี เธอจะเข้าใจว่าหน้าตาดีไป ก็ไร้ประโยชน์ และเงินเท่านั้นที่เป็นเหตุผลที่ไม่สามารถฝืนได้"
ลูกชายคนโตยิ้ม:"ผมเข้าใจแล้วครับแม่ รอแม่กลับมา เรามาร่วมมือกันเพื่อไล่ยัยแก่นี้ออกไปก่อน แล้วค่อยมองหานักศึกษาสาวที่สวยและอายุน้อย"
"อืม"เหมยอวี้เจินพยักหน้า และพูดว่า:"ตกลง ฉันยังมีธุระต้องทำ ค่อยคุยกันนะ เรื่องห้าหมื่นดอลลาร์ นายไปติดต่อเป็นการส่วนตัวเอง ดูว่ามีอะไรจะแลกเปลี่ยนสกุลเงินไหม ถ้ามี สามารถแลกเปลี่ยนได้ในอีกไม่กี่วันหลังจากที่ฉันทำงานเสร็จ"
ลูกชายคนโตพูดอย่างตื่นเต้น:"ตกลงครับแม่ ผมจะไปติดต่อเดี๋ยวนี้!"
เหมยอวี้เจินวางสาย และหม่านจินซานที่กำลังขับรถอยู่พูดด้วยรอยยิ้มว่า:"พี่เหมย นี่พี่จะได้อุ้มหลานชายอีกแล้วเหรอ? คนที่เท่าไหร่แล้ว? เก้าคนแล้วสินะ?"
เหมยอวี้เจินยิ้มน้อยๆ พยักหน้าและพูดว่า:"ใช่ เก้าคน"
หม่านจินซานถามด้วยความประหลาดใจ:"พี่เหมย ชอบเด็กมากขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าผมเป็นพี่ ลูกชายสองคนมีลูกแปด-เก้าคน เกรงว่าสมองของผมคงจะระเบิด"
พวกเขาไม่กล้าจินตนาการว่าสิ่งที่เรียกว่าไข่ในปากของเหมยอวี้เจิน มันหมายถึงลูกและหลานของเธอเอง
แปลกลับมาก็คือ ถ้าพระเจ้าต้องการเก็บลูกหลานของเธอ ถ้าเก็บทีละคน มันจะเหนื่อยมาก ไม่แน่อาจจะเหลือไว้สักคนสองคนก็ได้
ตอนนี้เหมยอวี้เจินไม่ได้ใส่ใจความตกตะลึงของทั้งสามคน เพียงถามเบาๆ ว่า:"ต้องใช้เวลานานแค่ไหน กว่าจะถึงชายแดน?"
หม่านจินซานพูดว่า:"ถึงแม้คุณจะขับรถโดยไม่พักเลย อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 30 ชั่วโมง ทำไมเราไม่หาเมือง นั่งเครื่องบินไปล่ะ?"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...