บทที่ 465
เย่เฉินคิดไม่ถึงเลยว่า แม่ยายหม่าหลัน ในปีนั้นจะเป็นเพื่อนนักเรียนเก่าแก่กับพ่อตา!
ยิ่งคิดไม่ถึงว่า แม่ยายยังมีฉายาเป็นคนปากร้ายอันดับหนึ่งของโรงเรียน!
พูดถึงความในใจ ดูจากคุณสมบัติของหม่าหลันแล้ว ไม่เหมือนคนที่เคยเรียนมหาวิทยาลัยเลยจริงๆ
บอกเลยว่าคนๆนี้เคยเรียนม.ต้น ยังรู้สึกหมิ่นประมาทม.ต้นเลย
ดูจากคุณสมบัติและลักษณะนิสัยที่ด้อยของเธอแล้ว สามารถสอบเข้ามหาลัยได้ถือเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมาก
เวลานี้คนที่ตะลึงไม่เพียงมีแต่เย่เฉิน
เพื่อนนักเรียนเก่าแก่ของเซียวฉางควน ทุกคนก็ตะลึงหน้าถอดสีกันหมด
ใครก็คิดไม่ถึง เซียวฉางควนถึงกับอยู่ด้วยกันกับหม่าหลัน!
แม้ว่าหม่าหลันจะไม่ได้อยู่ในชั้นเรียนเดียวกับพวกเขา แต่ในปีนั้นตอนอยู่ที่โรงเรียน ชื่อเสียงนั้นกว้างไกลมาก!
ปีนั้นเธออยู่ในโรงเรียน เธอหยิ่งผยองและไม่มีเหตุผล และเธอเป็นคนที่ไม่ศีลธรรมสักนิด เธอขโมยสิ่งของของคนอื่นทุกครั้ง เมื่อเธอถูกจับแทนที่จะยอมรับความผิด เธอกลับทะเลาะต่อยตีกับคนอื่น
มีอยู่ครั้งหนึ่ง กระติกน้ำร้อนของหม่าหลันแตก แต่ก็เสียดายไม่ยอมใช้เงินตัวเองซื้อ เธอจึงไปที่ห้องชงชาและหยิบมาอันหนึ่ง แต่คิดไม่ถึงว่าเจ้าของกระติกน้ำร้อนนั้นจะเป็นนักเรียนชายที่มาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หุ่นกำยำล่ำสัน
เด็กนักเรียนชายคนนั้นไปหาหม่าหลันเพื่อขอกระติกน้ำร้อนคืน ผลสุดท้ายถูกหม่าหลันชี้หน้าด่าเป็นครึ่งชั่วโมง
สุดท้ายเขาก็อดไม่ได้จนหม่าหลันไปหนึ่งที หม่าหลันถือขวดน้ำและวิ่งไล่จะลวกเขาให้ตาย ชายทางตะวันออกเฉียงเหนือคนนั้นถูกไล่ล่านานกว่าสิบนาที แต่ก็ยังโดนลวกบาดเจ็บที่แขน
มีคนรีบพูดเสริม "จำได้ๆ ตอนนั้นผมจำได้ว่าทุกคนก็ดื่มกันไปเยอะมาก"
พันหยวนหมิงยิ้มแล้วพูดว่า "ก็งานเลี้ยงครั้งนั้นแหละ หม่าหลันมอมเหล้าขาวเซียวฉางควนไปหนึ่งกลมตอนนั้นเซียวฉางควนไม่ไหวแล้ว ทุกคนก็กะว่าจะส่งเขากลับบ้าน ผลสุดท้ายก็คือหม่าหลันบอกว่า ทุกคนห้ามไปส่ง เธอไปส่งคนเดียวก็พอ เธอคนนี้ก็แบกเซียวฉางควนไปที่โรงแรม ... "
“ โรงแรม! เห้ย ไม่ใช่มั้ง!”
พันหยวนหมิงยิ้มและพูดว่า "ตอนนั้นพวกนายกลับไปหมดแล้ว ผมนั้น รู้สึกสนใจเรื่องนี้มาก ดังนั้นจึงแอบตามไปดู พวกนายเดาดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น?"
"คุณก็อย่าเฉไฉสิ รีบพูดออกมาทีเดียวให้จบ" มีคนพูดอย่างไม่พอใจ
พันหยวนหมิงหัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า "ก็ครั้งนั้นแหละ หม่าหลันก็นอนกับเซียวฉางควนเลย แถมครั้งเดียวสำเร็จ ผ่านไปไม่นาน ก็พบว่าท้องแล้ว หานเหม่ยฉิงก็เพราะว่าเรียนจบด้วยแล้ว ดังนั้นจึงบินตรงไปอเมริกา เซียวฉางควนไม่มีทางเลือก จึงได้แต่แต่งงานกับหม่าหลัน ฮ่าๆๆๆๆๆ”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...