ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4656
แต่ถ้าเป็นการฟอกเงิน คงจบสิ้นกันแน่ๆ
นั่นหมายความว่าทรัพย์สินทั้งหมดที่เธอทำงานหนักมาหลายปี จะถูกยึดตามกฎหมาย!
และที่ตนความพยายามมาครึ่งชีวิตนั้น จะหายสิ้นไปในทันที!
เมื่อเธอกำลังสวดภาวนา อ้อนวอนต่อพระเจ้าอยู่ในใจนั้น ลูกสะใภ้คนโตได้พูดบางอย่างที่ราวกับโดนฟ้าผ่า
"เหมือนว่าตำรวจจะบอกว่าพวกเขาจะเกี่ยวข้องกับการฟอกเงินบางอย่าง…… พวกเขายังบอกด้วยว่าจะยึดทรัพย์สินทั้งหมด รวมถึงบ้านและรถยนต์…... แม่เราควรทำอย่างไร……"
เหมยอวี้เจินรู้สึกราวกับว่าวิญญาณของเธอถูกดึงออกไป และทรุดตัวลงบนที่นั่งทันที เธอตกใจและหวาดกลัวตบหน้าอย่างบ้าคลั่ง และพร่ำเพ้อว่า:"ตื่นเถอะ……นี่มันฝันร้าย……เป็นฝันร้ายแน่นอน…..."
แต่ว่าความเจ็บปวดจากการตบบนใบหน้านั้นชัดเจนมาก ไม่รู้สึกเหมือนความฝันเลยสักนิด
ในใจของเธอเริ่มสิ้นหวังมากขึ้นเรื่อยๆ และทั้งตัวของเธอก็เหมือนกับศพที่เดินได้
อีกด้านของโทรศัพท์ ลูกสะใภ้คนโตร้องไห้สะอึกสะอื้น:"แม่…...แม่คิดหาวิธีหน่อย! แม่เป็นความหวังเดียวของเรา……รีบกลับมาเร็ว ใช้เส้นสายของแม้ช่วยพวกเขา…..."
"เส้นสาย? ! "เหมยอวี้เจินกรีดร้องและโพล่งออกมา:"ฉันออกจากบ้านมากว่า 20 ปี ในช่วง20ปีที่ผ่านมา ฉันกลับไปไม่ถึง10ครั้ง ไม่รู้จักใครเลยหลังจากที่ฉันกลับไป เงินยังถูกยึด ฉันจะมีเส้นสายมาจากไหน?"
ลูกสะใภ้โพล่งออกมา:"ฉันไม่กล้า…...ต่อให้คุณฆ่าฉันตาย ฉันก็ไม่กล้าทำ…..."
ขณะที่พูด เธอรีบพูดทันทีว่า:"ลูกสะใภ้ของเจ้าสองก็อยู่ตรงหน้า คุณลองคุยกับเธอดู เธอจะกล้าไหม"
ลูกสะใภ้คนที่สองที่อยู่ข้างๆ พูดออกมาโดยไม่ลังเล:"เธอไม่กล้า แล้วฉันจะกล้าได้ยังไง? ! "
พูดไป เธอร้องไห้และพูดว่า:"ตำรวจจะยึดอะไรก็ให้พวกเขายึดไป หลายปีที่ผ่านมานอกจากอยู่บ้านดูแลลูกแล้วพาลูก พวกเขาไม่เคยทำอะไรที่ผิดกฎหมาย ดังนั้น ตำรวจคงไม่จับฉันแน่นอน"
เมื่อลูกสะใภ้คนโตได้ยินอย่างนั้น เธอพูดย้ำอีกว่า:"ใช่ๆๆ…… เราผู้หญิงสองคน นอกจากคลอดลูกเลี้ยงดูเด็กแล้ว ทำอะไรไม่เป็นและไม่เคยทำอะไรเลย ตำรวจคงจะไม่ทำอะไรเราแน่นอน!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...