ในสายโทรศัพท์ หม่าหลันพูดตามที่เย่เฉินสั่งความเอาไว้ บอกกับเซียวชูหรันว่าตัวเองอยู่ที่เรือนจำนี้ดีหมดทุกอย่าง สภาพแวดล้อมดี อาหารการกินดี นักโทษต่างก็เป็นมิตร
เซียวชูหรันได้ฟังสิ่งเหล่านี้แล้ว ก็วางใจลงได้ไม่น้อย
ทว่าเย่เฉินได้เบอร์โทรศัพท์ของน้องเจสสิก้าแล้ว จึงให้เฟ่ยเข่อซินช่วยโทรศัพท์หาอีกฝ่าย
น้องสาวของเจสสิก้าได้รับข้อความแจ้งมาจากพี่สาวตั้งนานแล้ว ดังนั้นหลังจากได้รู้ว่าญาติของหม่าหลันต้องการซื้อบุหรี่ จึงรีบบอกสถานที่นัดรับที่อยู่ชานเมืองทางตอนเหนือของนิวยอร์ก
เฟ่ยเข่อซินได้รับที่อยู่ จึงถามเย่เฉินออกมา:“คุณเย่เฉิน ให้ผมเตรียมคนเอาไว้ไหม จัดการน้องสาวของเจสสิก้าเสียก่อน?”
เย่เฉินส่ายมือ พูดออกมาเบาๆ:“ตอนนี้ยังก่อน คุณดูไปก่อนให้ลูกน้องที่อยู่ระยะใกล้สุด เอาเงินค่าบุหรี่ไปให้เธอ หลังจากนั้นหาวิธีติดต่อFBI เอาเรื่องของเจสสิก้ารายงานกับพวกเขาไป ให้พวกเขาตรวจสอบอย่างเป็นความลับ รีบหาหลักฐานให้เพียงพอ หลังจากนั้นก็จับตัวเจสสิก้า และก็เอาไปขังไว้ที่กรมราชทัณฑ์เบดฟอร์ดฮิลส์ เอาเธอไปขังห้องเดียวกันกับแม่ยายของผม”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า:“นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย ผมจะจัดการตอนนี้ทันที”
เย่เฉินพูดออกมาอย่างรู้สึกปลง:“เดิมทีอยากจะให้แม่ยายรู้จักจำบ้าง ตอนนี้มองดูแล้ว ต้องลงมือปฏิบัติการก่อน”
พูดไป เย่เฉินถามเธอ:“คุณเฟ่ย สามารถติดต่อกับพัศดีของกรมราชทัณฑ์เบดฟอร์ดฮิลส์ได้หรือไม่?”
เฟ่ยเข่อซินเผยรอยยิ้ม:“พัศดีของเรือนจำขนาดเล็ก พูดตามความจริงถ้าฉันต้องการหาเขา คงต้องหาคนหลายระดับชั้น แต่ทว่าคุณต้องการให้พัศดีคนนั้นทำอะไร ฉันสามารถให้ตุลาการคนสนิทไปจัดการได้ น่าจะสามารถจัดการได้โดยเร็ว”
เย่เฉินจึงพูดออกมา:“ดี งั้นก็ฝากให้คนสนิทของคุณไปทักทายพัศดีคนนั้นด้วย วันนี้ตอนเย็นนำเอาสามนักรบหญิงที่ว่านพั่วจวินจัดการส่งเข้าไปปรับเปลี่ยนไปยังห้องขังของแม่ยายผม ข้อมูลตัวตนเดี๋ยวสักพักผมเอาให้คุณ”
เฟ่ยเข่อซินตอบรับทันที:“ได้ค่ะ คุณเย่”
พูดไป เธอเงยหน้าขึ้นไปมองเจสสิก้า พูดพร้อมทั้งเผยรอยยิ้มออกมา:“คืนนี้ฉันค่อยคุยกับเธอดีๆ พรุ่งนี้ให้ญาติของเธอซื้อบุหรี่จากคุณสี่มวน”
“สี่มวน?!”เจสสิก้าตะลึงงันพูดออกมา:“คุณกำลังล้อเล่นหรือเปล่า? วันเดียว4000ดอลลาร์ เงินจำนวนมากไปหรือเปล่า?”
“กลัวอะไรล่ะ”โคลอี้พูดเบาๆ:“คุณกลัวว่าเงินจะมากไป?”
เจสสิก้าเผยออกมา:“ฉันไม่ได้กลัวว่าเงินจะมากไป ฉันกลัวว่าเธอจะไม่ตอบตกลง”
โคลอี้พูดออกมาอย่างโอหัง:“เธอไม่ตอบตกลง? จะบอกคุณนะ ฉันมีเป็นหมื่นวิธีที่จะทำให้เธอตอบตกลงอย่างเต็มใจ ถ้าเธอกล้าไม่ตอบตกลง ฉันจะตีขาทั้งสองข้างของเธอให้ขาดเสียก่อน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...