บทที่ 469
เมื่อเห็นเย่เฉินถามเองตอบเอง จางเจี้ยนโมโหแล้วพูด "แสร้งทำเป็นโง่มีประโยชน์ไหม? ให้คุณไปแบกปูนถือว่าให้เกียรติคุณแล้ว!”
เย่เฉินพยักหน้า ยิ้มแล้วพูดว่า "ได้ ผมรู้แล้ว ผมจะจัดการให้คุณอย่างดี"
เมื่อจางเจี้ยนเห็นว่าเขาก็ยังพูดอย่างมีเลศนัย จึงพูดอย่างเมินเฉยว่า “ประสาท!"
พูดจบ เขาก็เอ่ยปากพูดว่า "ในฐานะที่ฉันเคยผ่านมาก่อน จะขอเตือนคุณหน่อย คุณอายุยังน้อย เดี๋ยวนี้ถ้าออกไปหางานสุจริตทำ ไม่แน่ก็อาจจะประสบความสำเร็จ”
"การแบกปูนเป็นเรื่องที่ต่ำต้อยหรอ? ไม่เลยสักนิด คุณรู้ไหมมีนักร้องคนหนึ่งชื่ออาตู้? สมัยก่อนเขาก็ทำงานก่อสร้างแบกปูน เดี๋ยวนี้เขาก็ดังแล้วไม่ใช่หรอ?”
"และตอนนี้Kwai Kuaishou และ Tik Tok ดังขนาดนั้น คุณสามารถสมัครลงทะเบียนได้ ไม่แน่พอนายโพสต์คลิปวิดีโอ ทำเกี่ยวกับปูน อาจทำให้นายดังก็ได้!"
เย่เฉินยิ้มหัวเราะและพูด "ผมมีบัญชี Tik Tok คุณต้องการติดตามผมไหม?"
จ้างเจี้ยง ถามอย่างดูถูก "โห พ่อบ้านอยู่บ้านทำงานต้มหุงอย่างคุณยังเล่น Tik Tok สะด้วย ไหนใน Tik Tok หมายเลขอะไร? มีชื่อว่าอะไร? หรือว่าชื่อผู้ชายไม่เอาไหนในเมืองจินหลิง?”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า "หมายเลข Tik Tok ของผมคือ 786019911 ชื่อว่าเทพมังกรแมงดา
ภาพหน้าจอคือมังกรสีเลือดหมู เพื่อน จะกดติดตามกดไลค์ไหม?"
"เทพมังกรแมงดา?" จางเจี้ยนมองเย่เฉินอย่างดูถูกและพูดว่า "อย่างคุณ? แม่งเป็นเทพมังกร? ผมว่ารักษาหน้าไว้หน่อยไหม? ถ้านายเป็นเทพมังกรแมงดา ผมก็คงเป็นลูกเขยเทวดา ลูกเขยเทพ ลูกเขยฮ่องเต้ ลูกเขยอ๋องละมั้ง?”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า "คุณหน่ะ คุณเป็นเขยติดดินด้วย”
"เขยติดดิน หมายความว่าไง" จางเจี้ยนขมวดคิ้ว
เย่เฉินหัวเราะฮ่าๆ "ลูกเขยที่แบกปูน นี่ยังไม่เข้าใจเหรอ?"
เขาสอนหนังสือมาตลอดชีวิต กล่าวได้ว่ามีลูกศิษย์เต็มไปทั่วล่า เมื่อได้เห็นนักเรียนเหล่านี้ เขารู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่มีอะไรที่เขาต้องเสียใจอีก
"เชิญอาจารย์สอนบทเรียนให้พวกเราอีกบทหนึ่งเถอะ" มีคนเสนออย่างจริงจัง
ทุกคนก็แสดงความรู้สึกเรียกร้องเช่นเดียวกัน
คุณท่านพยักหน้า น้ำตาคลอเบ้า นั่งอยู่ข้างหลังเวที ใช้นิ้วสัมผัสกับแท่นที่ขรุขระแล้วค่อยๆพูด "สวัสดีนักเรียนทุกคน"
“ สวัสดีครับอาจารย์” ทุกคนตะโกนโดยพร้อมเพรียงกัน
คุณท่านพยักหน้าและพูดว่า “ ฉันแก่แล้ว ยืนไม่ได้แล้ว ตะโกนไม่ไหวแล้ว คุณภาพของการบรรยายอาจไม่ดีเหมือนเมื่อก่อน ดังนั้นฉันต้องขอโทษทุกคนก่อนนะ”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...