ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4691
หลายปีมานี้ คนที่เสียชีวิตด้วยน้ำมือของเธอทั้งทางตรงและทางอ้อม ที่สืบสาวราวเรื่องไปถึงตัวตนที่แท้จริง อย่างน้อยก็มีสามสิบกว่าคน
คนอีกมากที่หลังจากคบค้าสมาคมกับเธอ ก็หายสาบสูญไปอย่างสิ้นเชิง ไม่รู้ว่าอยู่หรือตาย
และเหมือนกันหม่าหลัน มีคนจำนวนนับไม่ถ้วนที่ถูกเธอโยนเข้าคุก
แต่ว่าในขณะนี้สำนักว่านหลงยังไม่สามารถยึดกุมร่องรอยที่เหมยอวี้เจินทิ้งไว้ได้
เพราะผู้หญิงคนนี้นับตั้งแต่หลังจากที่ออกจากพรอวิเดนซ์ ก็ไม่มีโอกาสได้ปรากฏสู่สาธารณะเลยในกรณีใดก็ตาม คนทั้งคนหายไปอย่างไร้ร่องรอย
เย่เฉินคาดคะเน ในเวลานี้เหมยอวี้เจินถึงแม้กำลังหลบหนี แต่เธอไม่มีทางที่จะวางมือเพียงเท่านี้
เพราะครอบครัวของเธอตอนนี้โดนจับกุมได้หมดแล้ว ทรัพย์สินทั้งหมดต่างถูกอายัด ในสถานการณ์แบบนี้เธอจะต้องไม่นิ่งนอนใจแน่นอน
ดังนั้น ถึงแม้สถานการณ์ในขณะนี้ของเหมยอวี้เจินกำลังหลับหนี แต่ผู้หญิงที่ดุร้ายอย่างนี้จะต้องคิดหาวิธีก่อกรรมทำชั่ว หาผลประโยชน์ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายต่อไปแน่นอน
ด้วยเหตุนี้ เย่เฉินจึงได้โทรหาว่านพั่วจวิน
โทรได้ครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มพูด : “พั่วจวิน ข้อมลูที่นายส่งมาฉันอ่านทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว”
หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง
เย่เฉินได้รับสายโทรกลับของว่านพั่วจวิน : “คุณเย่ คนของพวกเราตรวจสอบที่พรอวิเดนซ์แล้ว พบว่าเหมยอวี้เจินคนนี้และคนเชื่อสายจีนที่เป็นคนพื้นที่อย่างน้อยหกราย มีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างแน่นแฟ้น แต่ว่านับตั้งแต่หลังจากแม่ยายของคุณเกิดเรื่องความสัมพันธ์ของเขาและคนเหล่านี้ก็ขาดสะบั้น”
เย่เฉินถามต่อ : “6 คนนี้แต่ละคนมีฐานะอะไร ? มีเบื้องหลังอะไร ?”
ว่านพั่วจวินกล่าว : “โดยพื้นฐานแล้วแทบไม่แตกต่างจากแม่ยายของคุณ ต่างก็มาเยี่ยมญาติที่สหรัฐอเมริกา ในจำนวนนั้นมีสี่คนที่ได้จองตั๋วเครื่องบินกลับประเทศเรียบร้อยแล้ว ในช่วงเวลาสองสามเดือนข้างหน้าจะค่อยทยอยกลับประเทศ แต่ในนี้มีนายหญิงใหญ่คนหนึ่งอพยพย้ายถิ่นฐานมาอยู่ก่อนแล้ว และเหมยอวี้เจินมีบันทึกการติดต่อกับเธอมากที่สุดใน 6 คนนี้”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...