ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4696
สำหรับนายทหารส่วนใหญ่ ไม่ต้องการยาช่วยหัวใจเต็มเม็ด เพียงแค่หนึ่งนสามหนึ่งในสี่ของยาช่วยหัวใจ ก็สามารถทำให้ศักยภาพของพวกเขาเพิ่มมากขึ้น ถ้าเกิดว่าเพิ่มยาอายุวัฒนะอีกสักหน่อย หรือเพิ่มยาเสริมชี่ปราณเล็กน้อย ปราณทิพย์ที่ยิ่งใหญ่คงจะช่วยพวกเขาเชื่อมต่อเส้นลมปราณ ได้มากขึ้น
เพราะฉะนั้น เย่เฉินวางแผนว่าหลังจากการปฏิบัติการครั้งนี้จบลง จะใช้ยาเม็ดทำเหล้าที่สามารถเลื่อนขั้นผลการฝึกฝนนักบู๊ ถึงเวลานั้น อดไม่ได้ที่จะฉลองความสำเร็จให้พวกเขา และทำให้ศักยภาพของพวกเขาขึ้นมาอีกระดับ
ว่านพั่วจวินได้ยินแบบนี้ ก็เดาความตั้งใจของเย่เฉินได้ ฮึกเหิมขึ้นมาทันทีทันใด พูดอย่างรัวเร็ว : “คุณเย่วางใจ ผู้ใต้บังคับบัญชาจะพยายามอย่างสุดความสามารถ !”
เย่เฉินส่งเสียงอืม และถามกลับ : “ใช่แล้ว แม่ยายของฉันอยู่ในคุกเป็นอย่างไรบ้าง ?”
ว่านพั่วจวินพูดตอบทันที : “ทางแม่ยายของคุณทำตามคำสั่งของคุณเรียบร้อยแล้ว และมีทหารหญิงของพวกเราอยู่ กรมราชทัณฑ์เบดฟอร์ดฮิลส์ไม่มีใครที่จะกล้าทำอะไรแม่ยายของคุณ”
เย่เฉินถอนหายใจ พูดเสียงเบา : “ตอนนี้ฉันไม่ได้กังวลว่าเธอจะโดนคนอื่นรังแก ตอนนี้ฉันกังวลว่าเธอจะรังแกคนอื่นตามอำเภอใจ ถ้าเธอรังแกคนพวกนั้นที่เคยยั่วเธอก็ไม่เป็นไร กลัวแค่เธอจะมีคนสนับสนุนเธอในนั้น ใช้อำนาจข่มขู่คนอื่น”
ระหว่างที่พูด เย่เฉินก็กำชับ : “นายให้คนช่วยฉันจับตาดูหน่อย อย่าให้เธอทำอะไรเกินไป”
“ครับ !” ว่านพั่วจวินพูออย่างสุภาพมาก : “คุณเย่วางใจได้ ทุกอย่างในคุกผมจะจัดการตามเหมาะสม”
“งั้นก็ดี” เย่เฉินยิ้มพลางพูด : “งั้นวันมะรืนพวกเราเจอกันที่เม็กซิโก”
ว่านพั่วจวินเอ่ยขึ้นด้วยความห่วงใย : “คุณเย่ ผมมีเรื่องที่ค่อนข้างเป็นห่วงอย่างมาก...”
แต่ในครั้งนั้นเย่เฉินอาศัยจุดสังเกตทางจิตวิทยาที่มีอำนาจ เข้าออกฐานทัพที่เตีรยมป้องกันอย่างเข้มงวดของฮามิดอย่างเป็นธรรมชาติ
ดังนั้น เขารู้สึกว่า รอตัวเองลงเครื่องที่เม็กซิโก ถ้าคนที่ประสานรู้ว่าตัวเองปลอมตัวมา อย่างมากก็แค่ให้จุดสังเกตทางจิตวิทยากับพวกเขา ให้จิตใต้สำนึกของพวกเขาคิดว่าเป็นความจริง
ถึงอย่างไร เป้าหมายที่แท้จริงของเย่เฉิน คือหลอกใช้คนประสาน พาตัวเองไปฐานที่มั่นของอีกฝ่ายที่เม็กซิโก
ขอแค่ไปถึงฐานที่มั่นของอีกฝ่าย ตัวเองถึงจะสืบหาได้อย่างแน่ชัดว่า คนที่สนับสนุนเหมยอวี้เจินในเม็กซิโกคือใคร และเธอแสดงปาหี่หรือมีแผนชั่วอะไรในเม็กซิโก
...
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...