ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4710

พอเย่เฉินอ่านถึงตรงนี้ ก็อดมองหล่างหงจวินมุมใหม่ไม่ได้ แต่เขาไม่อยากให้หล่างหงจวินวิตกเร็วเกินไปจะได้ไม่แหวกหญ้าให้งูตื่น จึงบอกว่า： “จริงด้วย ตอนอาซ้อสาว ๆ สวยจริง ๆ！”

พูดจบ มือก็พิมพ์บรรทัดต่อมา： “เสาสัญญาณนั่นเสียหรือเปล่า？ สถานที่แบบนี้ เสาสัญญานานหลายปีไม่ได้ซ่อมก็เป็นเรื่องปกติมั๊ง？”

หล่างหงจวินรับมือถือมา มือหนึ่งพิมพ์ไปปากก็พูดไปว่า： “จริงสิ ผมยังมีลูกสาวคนเล็กอีกคน หน้าตาเหมือนเมียผมเลย ผมจะหารูปให้นายดู”

ระหว่างพูดคุย หล่างหงจวินหลางหลงจวินก็พิมพ์ข้อความมาหนึ่งบรรทัด： “ตอนแรกผมก็นึกว่าอย่างนี้ แต่พอผมเห็นซอฟต์แวร์นำทาง พบว่าขนาดซอฟต์แวร์นำทางก็เชื่อมต่อสัญญาณดาวเทียมไม่ได้ อย่างนี้ก็ยิ่งประหลาดเข้าไปใหญ่！ต่อให้โครงสร้างพื้นฐานของมอสโคว์แย่แค่ไหน ต่อให้เสาสัญญาณเมื่อกี๊พังจริง ๆ แต่ดาวเทียมบนท้องฟ้าไม่พังแน่ GPS มีดาวเทียมกว่า 24 ดวงที่ทำงานบนทางโคจร 6 ทางร่วมกัน ต่อให้มอสโคว์เป็นเขตที่ไม่มีผู้คน ก็รับสัญญาณดาวเทียมได้เหมือนกัน แต่มือถือของผมหาสัญญาณดาวเทียมอะไรไม่เจอเลย ซึ่งเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า บนรถยนต์มีอุปกรณ์ตัดสัญญาณ สามารถตัดสัญญาณมือถือและสัญญาณดาวเทียม！”

เย่เฉินอ่านถึงตรงนี้ก็อดอุทานในใจไม่ได้ว่า： “มีความชำนาญในอาชีพจริง ๆ อีกฝ่ายติดตั้งอุปกรณ์ตัดสัญญาณ ก็เจอกับหลางหลงจวินมืออาชีพด้านโทรคมนาคม ดังนั้นเขาเลยรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบกลได้ทันที นอกจากนี้ยังเห็นได้ว่าหล่างหงจวินเป็นคนเก่งคนหนึ่งจริง ๆ”

เย่เฉินกลัวแต่เขาจะวู่วาม จึงตอบกลับในมือถือว่า： “พี่ชาย อย่าเพิ่งวู่วาม ให้ดูกันไปก่อนค่อยว่ากัน”

หล่างหงจวินร้อนใจ หาเหตุผลให้เขาดูข้อความตอบกลับในมือถืออีก： “น้องชาย ถ่วงเวลาต่อไปไม่ได้แล้ว！ ตอนนี้เราสองคนต้องหาทางหนีบางทีอาจจะทัน ถ้ารอถึงจุดหมาย เราก็คงได้แต่โดนเชือดแล้วล่ะ！”

เย่เฉินตอบกลับไปว่า： “พวกเราจะกระโดดลงรถหนีไม่ได้หรอกมั๊ง？ ความเร็วขนาดนี้ กระโดดลงไปตายอย่างเดียวไม่ต้องสงสัย อีกทั้งบนตัวเจ้ามอสโคว์ที่ขับรถก็มีปืน ต่อให้เราสองคนกระโดดลงรถไม่ตกลงมาตาย เขาเข้ามายิงแค่นัดเดียว เราสองต้องตายแน่”

แต่ว่า จุดจบของการสู้ตาย เปอร์เซ็นต์สูงก็คือตาย

ยังไงอีกฝ่ายก็เตรียมตัวไว้หมดแล้ว อีกทั้งยังมีปืนติดตัว พอพูดไม่เข้าหูก็ลั่นไก ตัวเองกับเย่เฉินต้องถูกทิ้งเป็นศพในพงป่าแน่

ยังไงหล่างหงจวินก็อยู่อเมริกามาหลายปี เข้าในสถานการณ์ในเม็กซิโกอย่างดี

ที่แบบนี้ เต็มไปด้วยกลุ่มอาชญากรติดอาวุธทั้งนั้น จำนวนอาชญากรติดอาวุธ เรียกว่ามีมากกว่าตำรวจและกองกำลังทหารรวมกันเสียอีก ในสถานที่อย่างนี้ กลุ่มอาชญากรฆ่าคนง่ายกว่าขโมยรถจักรยานบนท้องถนนอีก อย่าว่าแต่คนธรรมดาถูกฆ่าเลย ต่อให้เป็นเศรษฐี นักการเมือง ข้าราชการชั้นสูงของเม็กซิโก ก็ถูกลักพาตัวลอบฆ่าไม่เว้นแต่ละวัน