มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติสองคนตายในสถานที่แบบนี้ ในสายตาของตำรวจประเทศเม็กซิโกแล้ว ยังไม่มีค่าเทียบเท่ากับรถมอเตอร์ไซสองคันที่จอดหายอยู่หน้าร้านเน็ตเสียด้วยซ้ำ
เมื่อคิดเช่นนี้ ถึงแม้ว่าภายในใจของหล่างหงจวินจะรู้สึกกระวนกระวายใจออกมาอยู่บ้าง แต่เขาไม่กล้าแสดงท่าทีอะไรออกไปมากนัก
หล่างหงจวินกลับรู้สึกว่า สิ่งที่เย่เฉินพูดออกไปเมื่อครู่ดูจะมีเหตุมีผลมากพอสมควร
เขาที่ยากจนข้นแค้นเสียจนไม่กล้าเปิดหม้อออกมาแบบนี้ หากว่าฝ่ายตรงข้ามจ้องจะเอาชีวิตของเขาจริง ๆ มันดูไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย
ถ้าหากพวกเขาคิดที่จะลักพาตัวตนเองไปจริง ๆ เพื่อเรียกค่าไถ่จากครอบครัวของเขาละก็ ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้
ตอนนี้สถานการณ์ด้านการเงินในครอบครัวของเขาติดลบเสียจนน่าใจหาย ถ้าพูดตรงๆละก็ เงินที่ภรรยาของเขาพอจะหามาได้นั้น ยังไม่พอสำหรับค่าน้ำมันรถที่จะให้พวกเขาขับรถกระบะมารับเขาถึงสนามบินเสียด้วยซ้ำ
ฉะนั้น หล่างหงจวินรู้สึกว่า การที่เย่เฉินคิดวิเคราะห์ออกมาแบบนี้นับว่าถูกต้องพวกเขาคงคิดจะหลอกให้เขามาทำงานใช้แรงงานอยู่ที่นี่แน่ ๆ
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ถึงแม้ว่าจะต้องใช้ชีวิตอย่างมืดมนโดยไม่มีหวัง แต่อย่างน้อยเขาก็ยังรักษาชีวิตของตัวเองเอาไว้ได้
ดั่งสุภาษิตที่ว่า การตายที่ง่ายดายไม่สู้มีชีวิตอยู่อย่างลำบาก
อีกทั้งยังมีสุภาษิตที่ว่า ตราบใดที่ขุนเขาเขียวขจียังอยู่ อย่าได้กลัวไม่มีฟืนเผา
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ภายในใจของเขาก็รู้สึกยอมรับในโชคชะตาของตัวเองขึ้นมา ความคิดที่พยายามจะใช้ต่อต้านในเฮือกสุดท้ายใน พลันหายไปในทันที จากนั้นเขาถึงได้ใช้โทรศัพท์ของตัวเองพิมพ์ตัวอักษรและส่งไปเย่เฉิน ด้านบนเขียนเอาไว้ว่า : “ต้องขอโทษน้องชายด้วยจริง ๆ เป็นพี่ชายคนนี้ที่พานายมาลำบากเสียแล้ว”
เย่เฉินหาได้มีท่าทีตื่นตระหนกไม่ พร้อมทั้งพิมพ์ตอบกลับไปทางโทรศัพท์ว่า : “ซะที่ไหนกันล่ะครับ เป็นผมที่ร้องตามมาเองหากผลที่ตามมาจะเป็นยังไง มันก็ไม่เกี่ยวกับพี่”
สุดท้าย เย่เฉินจึงพิมพ์สมทบไปอีกประโยคหนึ่งว่า “พี่ชาย ในเมื่อพี่ตัดสินใจที่จะมาที่นี่แล้ว พี่ก็ทำใจให้สบายเถอะ ถึงยังไงพวกเราสองคนก็ยังเป็นคู่หูกันได้ ไม่ว่าปลายทางมันจะดีจะร้ายยังไง เมื่อพวกเราไปถึงที่นั่นก็จะได้รู้เอง”
ไม่นานนัก คนขับรถก็รู้ว่า ในตอนที่เขาผ่อนความเร็วของรถลงนั้น รถที่ตามมาทางด้านหลังก็ค่อย ๆ เร่งความเร็วแซงหน้าเขาไปไม่มีรถคันไหนที่ผ่อนความเร็วตามเขาเลยแม้แต่น้อย
หากว่ามีคนติดตามเขามาจริง ๆ พวกเขาต้องทำตามสัญชาตญาณตนเองไปแล้วเมื่อคนขับรถแน่ใจแล้วว่าไม่มีรถคันไหนขับตามหลังพวกเขามาแล้วจริง ๆ
เขาเลยวางใจ พร้อมทั้งมุ่งหน้าขับรถเข้าไปในหมูบ้านชาวประมงไปในทันที
แต่คนขับรถหาได้รู้ไม่ว่า ตั้งแต่ที่พวกเขาเดินทางออกมาจากสนามบินแล้วนั้น ก็มีรถจำนวนสิบกว่าคันที่ขับติดตามพวกเขาไป มีบางคันที่ขับตามมานานกว่าสิบกิโลก็ขับแซงหน้าเขาไป มีบางคันที่ขับตามมานั้น ผ่านไปได้สิบกว่ากิโลก็เลี้ยวไปอีกแยกหนึ่งแทนแล้วจึงค่อยวกรถกลับมา รถทั้งสิบคันที่ขับติดตามมานั้น ต่างก็มีความระมัดระวังเป็นอย่างมาก เพื่อไม่ให้คนขับรถคันนี้จับสังเกตเอาได้
ในช่วงที่คนขับรถผ่อนความเร็วลงนั้น รถที่ทำหน้าที่ติดตามในช่วงระยะนี้ เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตเห็น เขาก็ไม่ได้ผ่อนความเร็วตามลงไปด้วย แต่กลับขี่ขึ้นแซงหน้าไปแทน
คันด้านหลังที่ขับเว้นระยะตามหลังประมาณมากกว่าพันหกร้อยกว่ากิโลนั้น แต่ก็ยังมีรถสำรองบางคันที่อยู่นอกสายตาของพวกเขาคอยติดตามไปอย่างห่าง ๆ โดยรับคำสั่งผ่านวิทยุอย่างต่อเนื่อง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...