ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 472

บทที่ 472

พนักงานต้อนรับรีบขอโทษแล้วพูดว่า "คุณผู้ชายคะต้องขอโทษจริงๆค่ะ วันนี้ชั้นเจ็ดทุกห้องเต็มหมดแล้ว ตอนนี้สิทธิ์ในบัตรของท่านยังมีห้องที่ว่างอยู่คือชั้นสามกับชั้นสามลงไป ท่านลองใช้บริการชั้นสามไหมคะ?”

จางเจี้ยนพูดอย่างไม่สบอารมณ์ "คุณให้ผมไปชั้นสาม? ชั้นสามคู่ควรกับฐานะอย่างผมหรอ? ถ้าหากผมไปชั้นสามคนอื่นจะมองผมยังไง?”

พนักงานต้อนรับพูดอย่างขอโทษ "ตอนนี้ไม่มีวิธีอื่นจริงๆ เพราะว่าตั้งแต่ชั้นสี่ถึงชั้นเจ็ดเขาจองก่อนล่วงหน้าแล้ว ท่านไม่ได้จองไว้ล่วงหน้า ดังนั้นจึงไม่มีวิธี... "

จางเจี้ยนรีบพูดว่า "ในเมื่อชั้นเจ็ดไม่มี งั้นพวกคุณก็รีบอัพเกรดสมาชิกฟรีให้ผมไปชั้นแปดหรือไม่ก็ชั้นแปดขึ้นไป อย่างนี้คงได้นะ?"

"ต้องขอโทษด้วยค่ะ คุณผู้ชาย" พนักงานต้อนรับพูดอย่างจริงจัง "บัตรสมาชิกคลับเฮาส์ฮุยหวงของพวกเรามีแต่อัพเกรดลงไม่สามารถอัพขึ้นได้ พูดง่ายๆก็คือ ถ้าหากบัตรสมาชิกของท่านสูงสุดอยู่ที่ชั้นเจ็ด ท่านก็สามารถใช้จ่ายได้แค่ชั้นหนึ่งถึงชั้นเจ็ด ไม่สามารถไปชั้นแปดได้เด็ดขาด นี่คือกฎที่เข้มงวดของคลับเรา! "

จ้านเจี้ยนขมวดคิ้ว พูดอย่างหยิ่งผยองว่า "ผมไม่สน ยังไงคุณก็ต้องหาชั้นเจ็ดออกมาให้ผมสักห้อง หรือไม่ก็หาชั้นแปดมาให้ผมห้องหนึ่ง!"

พนักงานต้อนรับพูดด้วยความลำบากใจ "คุณผู้ัชายชั้นแปดเป็นชั้นVIP สมาชิกที่เป็นVIPเท่านั้นถึงจะสามารถใช้บริการได้ ระดับของคุณไม่พอ อีกอย่างพวกเราที่นี่มีกฎระเบียบที่ชัดเจน ทุกคนไม่สามารถจองห้องเกินระดับของตัวเอง... "

"กฎระเบียบๆ กฎแม่งเธอล่ะสิ! ตอนนี้กูจะเอาห้องชั้นเจ็ด คุณไม่จัดการให้ผม? หรือว่าที่นี่ไม่มีแขกพวกนายก็ถือว่าเป็นกฎระเบียบจากพระเจ้า?"

พนักงานต้อนรับกล่าวขอโทษ "คุณผู้ชาย ไม่มีวิธีแล้วจริงๆ นอกจากท่านสามารถหาเพื่อนที่เป็นสมาชิก ให้เขาช่วยจองห้องที่สูงกว่านี้”

จ้านเจี้ยนเลิกคิ้ว "หาเพื่อน?"

"ค่ะ" พนักงานต้อนรับพูดอย่างสุภาพ "เนื่องจากสมาชิกส่วนใหญ่ของเราที่นี่ เป็นสมาชิกธรรมดาและสมาชิกระดับสูง ดังนั้นตั้งแต่ชั้นเจ็ดลงไปส่วนใหญ่จะไม่มี แต่ว่าชั้นแปดถึงชั้นสิบสี่ยังมีห้องว่าง ถ้าหากท่านสามารถหาบัตรสมาชิกVIP สามารถจองได้ถึงชั้นที่สิบ ถ้าเป็น VIP ระดับพรีเมียม สามารถจองได้ถึงชั้นที่สิบสี่เลย "

จ้านเจี้ยนกัดฟัน ยิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า "ดี มึงให้กูหาเพื่อนใช่ไหม? ได้ บอกตามตรง กูกับท่านหงห้าสนิทกันมาก เขาเป็นสมาชิกVIP เดี๋ยวผมจะโทรไปหาท่างหงห้าเอง ให้เขามาช่วยเปิดให้หนึ่งห้อง แต่ว่าคุณต้องพิจารณาสักหน่อย ผลที่ล่วงเกินท่านหงห้าจะเป็นไง!”

จางเจี้ยนโกรธสุดขีดแล้วด่าว่า “ เย่เฉินใช่ไหม? แม่งไว้หน้าคุณมากพอแล้ว หากไม่ใช่เห็นแก่ที่ว่าพ่อตานายกับพ่อตาผมเป็นเพื่อนนักเรียนด้วยกัน คุณจะได้มาคลับเฮาส์ฮุยหวง? ไอ้คนไม่เอาไหนอย่างคุณ ถ้าไม่ใช่ผมพามา แค่ประตูคุณยังไม่มีสิทธิ์เข้า ตอนนี้ยังมาซ่ากับผมใช่ไหม?”

เย่เฉินยิ้มอย่างเล็กน้อยและพูดว่า "อย่างนี้แล้วกัน ผมให้เวลาคุณห้านาที ห้านาทีถ้าคุณยังไม่ตัดสินใจ ผมก็จะตัดสินใจแทนคุณแล้ว”

จางเจี้ยนหัวเราะเยาะอย่างเย็นชาและพูดว่า "คุณตัดสินใจแทนผม? คุณถือเป็นตัวอะไร? วันนี้กูก็จะให้นายได้เปิดหูเปิดตา อะไรคือสังคมชั้นสูง!"

พูดจบ เขารีบล้วงมือถือออกมา โทรศัพท์ออกไป

พอโทรติด จางเจี้ยนรีบเปลี่ยนท่าทางและน้ำเสียงประจบ พูดด้วยความเคารพทันที "สวัสดีครับท่านหงห้า นี่ผมจางเจี้ยนครับ มีเรื่องหนึ่งอยากขอให้ท่านช่วยเหลือ... "

------------