ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 473
บทที่ 473
ขณะนี้ท่านหงห้ากำลังอยู่ที่เทียนเซียงฝู่
คืนนี้ อู๋ตงไห่ของตระกูลอันดับหนึ่งแห่งเจียงหนาน จองห้องอัญมณีของเทียนเซียงฝู่ไว้ เตรียมตัวเรียนเชิญตระกูลบางส่วนในเมืองจินหลิงมากินข้าว
ท่านหงห้ารู้ว่าตระกูลอู๋เป็นตระกูลที่เหนือกว่าตระกูลซ่งมาก ดังนั้นจึงไม่กล้าละเลย ไปคุมการทำอาหารด้วยตัวเองที่เทียนเซียงฝู่
ขณะที่กำลังจัดเตรียมอาหารนั้น เขาได้รับโทรศัพท์จากจางเจี้ยน เขาจึงถามอย่างรำคาญว่า "มีอะไรรีบพูดมา ทางนี้ผมกำลังยุ่ง"
ในสายตาท่านหงห้า จางเจี้ยนก็เป็นแค่สุนัขตัวหนึ่งเท่านั้น สุนัขแบบนี้เขามีอยู่เยอะ เพราะฉะนั้นจางเจี้ยนไม่เคยอยู่ในสายตาเขาแม้แต่น้อย
จางเจี้ยนรู้ดี ตัวเองไม่อาจเอื้อม ดังนั้นจึงพูดอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว “ท่านห้า ตอนนี้ผมอยู่คลับเฮาส์ฮุยหวง มีเรื่องอยากจะให้ท่านช่วยหน่อยครับ “
ท่านหงห้าถาม "อะไรนะ?"
จางเจี้ยนรีบพูดว่า "ก็เรื่องที่ผมพาพ่อตามาเที่ยว สรุปชั้นเจ็ดเต็มหมดแล้ว บัตรสมาชิกของผม ท่านเป็นคนจัดการให้เป็นบัตรสมาชิกระดับพรีเมี่ยม ชั้นที่สูงกว่านี้ผมขึ้นไปไม่ได้ ดังนั้นจึงอยากให้ท่านช่วยจองชั้นที่แปดให้หน่อย ในเมื่อบัตรสมาชิกVIPของท่านมีเกียรติกว่าของผมเยอะ! "
ท่านหงห้าพูดแบบนิ่งๆ "เอาไว้วันหลังเถอะ ผมมีธุระที่ร้านอาหารปลีกตัวไปไม่ได้
จางเจี้ยนรีบวิงวอนขอร้อง "ท่านห้า เทียนเซียงฝู่ของท่าน ห่างจากคลับเฮาส์ฮุยหวงไม่ไกล ขับรถไม่ถึงห้านาทีก็มาถึงแล้ว ลำบากท่านมาที่นี่สักครั้งได้ไหม? พ่อตาของผมกับเพื่อนนักเรียนเก่าแก่ของเขายี่สิบกว่าคนรออยู่ที่นี่... "
พูดไป จางเจี้ยนก็วิงวอนขอร้องพูดว่า “ท่านห้า ท่านช่วยลดเกียรติมาสักครั้งได้ไหม ไม่งั้นวันนี้ผมคงตกอยู่ในสถานการณ์ที่นั่งลำบากจริงๆ... "
"หึ!" จางเจี้ยนมองเธออย่างรังเกียจ จากนั้นก็หันกลับมา และพูดกับพ่อตาพันหยวนหมิงและคนอื่นๆว่า "คุณอาทุกท่าน พวกเรารอสักครู่ ผมเชิญท่านหงห้าที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองจินหลิง มาช่วยผมเปิดห้องชั้นแปด! ชั้นแปดหรูหรากว่าชั้นเจ็ดอีก!”
ทุกคนต่างพากันชื่นชม
คุณท่านไม่น้อยยกนิ้วให้ ในใจก็ตั้งหน้าตั้งตารอที่จะได้ไปชั้นแปดของคลับเฮาส์ฮุยหวงแล้ว!
เย่เฉินมองดูแล้วกลับรู้สึกอยากหัวเราะ
จางเจี้ยนคนนี้ รู้สึกตายช้าไปมั้ง!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...