ทที่ 474
เรียกท่านห้ามา? นี่ไม่ใช่ตัวเองหาเรื่องตายหรอ?
เดิมทีอยากให้เขาดีใจจนสุดขีดแล้วค่อยนำทุกข์มาให้ ให้เขาเสแสร้งตอแหลในคลับเฮาส์ฮุยหวงไปก่อน หลังจากนั้นค่อยผลักเขาลงเหว ตอนนี้ดูแล้ว ไอ้หลานชายปู่คนนี้ตัวเองตัดโอกาสที่จะแสร้งตอแหลของตัวเองจนขาด ...
จางเจี้ยนไหนจะรู้ว่าตัวเองได้เข้าสู่สถานะที่นับเวลาถอยหลังสู่หายนะ ได้รับคำชมเชยจากทุกคนขนาดนี้ เขายิ่งได้ใจ เดินไปอยู่ต่อหน้าเย่เฉิน ยิ้มอย่างหยิ่งยโสแล้วพูด เย่เฉิน เมื่อกี้คุณล่วงเกินผม เพราะฉะนั้นครั้งนี้โอกาสที่จะได้ไปคลับเฮาส์ฮุยหวงที่ชั้นแปดไม่เกี่ยวอะไรกับนาย นายกับพ่อตานายกลับไปได้แล้ว "
สีหน้าเซียวฉางควนดูไม่ได้แล้วพูดว่า “เฮ้ จางเจี้ยน นายเกินไปแล้วนะ? นายนึกว่าผมมาตีเนียนกินฟรีกับนายหรอ? ผมมาที่นี่เพื่อปาร์ตี้กับเพื่อนนักเรียนเก่าของผม!"
จางเจี้ยนเบะปาก พูดว่า "ปาร์ตี้? ในโรงเรียนปาร์ตี้ก็จบไปแล้วไม่ใช่หรอ? ตอนนี้คือผมเป็นคนจัดรอบที่สอง หรือว่าคุณยังจะหน้าด้านตามมาอีก?”
"ใช่!" พันหยวนหมินตะคอกอย่างเย็นชาและพูดว่า "เซียวฉางควน เมื่อก่อนนายหยิ่งมากไม่ใช่หรอ? ยังเป็นทายาทเศรษฐีอันดับสองด้วย ในเมื่อมีความสามารถขนาดนี้ อยู่ในคลับเฮาส์ฮุยหวงก็แก้ไขปัญหาด้วยการจองสักห้องสิ! จะตีเนียนกินฟรีกับลูกเขยฉัน หมายความว่าไง?”
เพื่อนนักเรียนเก่าแก่ทุกคนคิดไม่ถึงว่าพันหยวนหมินกับลูกเขยเขาจู่ๆก็เริ่มทำให้เซียวฉางควนกับเย่เฉินลำบากใจ ต่อหน้าเพื่อนนักเรียนทุกคน ถึงกับพูดคำพูดแบบนี้ออกมาตรงๆ ทุกคนก็รู้สึกไม่สบายใจ
แต่ว่า ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่มีใครออกหน้าช่วยเซียวฉางควนพูดสักคำ ยังไงก็เป็นเรื่องจริงที่สถานที่นี้ลูกเขยของพันหยวนหมินเป็นคนจัดการ แค่ตัวเองเข้ามาก็ถือว่าอาศัยบารมีของเขาเหมือนกัน เวลานี้ไหนเลยใครจะกล้าพูดแทนเซียวฉางควน?
สีหน้าเซียวฉางควนดูไม่ได้เลย แล้วพูดว่า “พันหยวนหมิน คุณรังแกคนมากเกินไปแล้วมั้ง?”
"ผมรังแกคุณ?" พันหยวนหมิงพูดอย่างดูถูก ผมแค่ไม่อยากเชิญคุณมาร่วมดื่มร่วมสนุกด้วย ทำไมกลายเป็นว่ารังแกคุณล่ะ?”
เซียวฉางควนพูดด้วยหน้าดำหน้าแดงว่า "ได้ๆๆ! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นผมจ่ายเอง! ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ คิดเป็นคนแล้ว ผมกับลูกเขยรวมเป็นสองส่วน เดี๋ยวผมจ่ายเอง! "
เย่เฉินหัวเราะ “ละครที่ผมว่าสนุกไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชั้นแปด ละครสนุกที่ผมพูดถึง คือลูกเขยชกต่อยพ่อตาคาดว่าอีกประมาณสองสามนาทีก็จะขึ้นการแสดงแล้ว! "
พันหยวนหมิงชะงัก ตามด้วยชี้ไปที่เซียวฉางควนหัวเราะเสียงดังแล้วพูด “ได้ยินไหมเซียวฉางควน? แม้แต่ลูกเขยขยะของนายยังดูถูกนายเลย จะต่อยนายแล้ว!ฮ่าๆ ก็ไม่รู้ว่ากระดูกของนาย จะทนได้สักกี่หมัด ฮ่าๆๆๆ! "
เซียวฉางควนก็ชะงัก มองไปที่เย่เฉินแล้วถามว่า “เย่เฉิน นี่นายหมายความว่ายังไง?”
เย่เฉินยิ้มแล้วพูดว่า "พ่ออย่าเข้าใจ ละครโต้วาทีที่ผมบอก คือจางเจี้ยนจะชกต่อยพันหยวนหมิง ขอแนะนำให้พ่อเตรียมมือถือไว้ ถ่ายวิดีโอแล้วโพสต์ลงTik Tok ต้องมียอดไลค์สูงมากแน่ๆ ! "
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...