ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 475

บทที่ 475

เมื่อพันหยวนหมิงได้ยิน ทันใดนั้นก็โกรธสุดขีด

เขามองไปที่เย่เฉินอย่างดูถูกเหยียดหยามและพูดว่า "นายนี่มันตลกจริงๆ ลูกเขยฉันกตัญญูฉันขนาดนี้ เป็นไปได้ไงจะมาตีฉัน?”

พูดจบ เขาก็ชี้ไปที่จางเจี้ยนอีกครั้ง พูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "จะบอกนายให้ ลูกเขยฉันคนนี้ ไม่รู้ว่าเหนือกว่าไอ้ขยะอย่างนายกี่เท่า! แล้วนายรู้ไหมลูกเขยกตัญญูต่อฉันมากแค่ไหน ค่าใช้จ่ายที่ให้ฉันใช้ทุกเดือน ก็ประมาณแสนหนึ่งแล้ว ไม่ใช่ฉันดูถูกนายนะ ปีหนึ่งนายสามารถหาเงินได้แสนหนึ่งหรือเปล่า?”

จางเจี้ยนก็เปิดปากเย้าะเย้ยแล้วพูด "เย่เฉิน นายนี่ไม่เจียมตัวจริงๆ ท่านหงห้าใกล้จะมาถึงแล้ว ถ้ายังไม่รีบไสหัวไป เชื่อไหมผมจะให้ท่านหงห้าฉีกปากนายเละ?"

"นายจะให้ท่านหงห้าฉีกปากฉัน?!" เย่เฉินมองไปที่จางเจี้ยนด้วยสีหน้าท่าทางที่ไม่เชื่อ

จางเจี้ยนหัวเราะเยาะเย้ยอย่างเย็นชา "ทำไม? นายไม่เชื่อ? รู้ไหมความสัมพันธ์ระหว่างผมกับท่านหงห้าเป็นยังไง?"

เย่เฉินส่ายศีรษะและถามอย่างสงสัย "ขอเรียนถามหน่อย ความสัมพันธ์ของคุณกับท่านหงห้าเป็นยังไงหรอ?"

"ฉันเป็นพี่น้อยที่ดีของท่านห้า!" จางเจี้ยนพูดจบ แล้วถามด้วยเสียงเคร่งขรึม "หงห้านายเรียกได้หรอ? ต้องเรียกท่านหงห้า!

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า "รอหงห้ามาถึง นายถามเขาเองแล้วกัน ผมเรียกเขาท่านหงห้า เขาจะกล้าตอบไหม?”

จางเจี้ยนมองไปที่เย่เฉินด้วยความประหลาดใจจากนั้นก็หัวเราะเยาะ "นายถึงกับกล้าไม่เคารพท่านห้า! นายจบแล้ว! รอท่านหงห้ามาถึง ผมจะต้องให้เขาฉีกปากนายขาดแน่!"

ในระหว่างที่พูด จางเจี้ยนเห็นท่านหงห้ากำลังเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ข้างๆท่านหงห้ามีลูกน้องตามมาด้วยสองคน เดินมาอย่างองอาจมีพลัง

จางเจี้ยนรีบโบกมือให้ท่านหงห้าและพูดอย่างตื่นเต้น "ท่านห้า ผมอยู่นี่!"

พูดจบ ก็ยิ้มอย่างเย็นชาใส่เย่เฉินแล้วพูดว่า "เย่เฉิน ท่านหงห้ามาถึงแล้ว นายตายแน่!"

อาจารย์เย่เป็นท่านใด? อาจารย์เย่สำคัญกว่าพ่อตัวเองด้วยซ้ำ! ตัวเองที่สารเลวไม่เอาไหน ถ้าไม่ใช่อาจารย์เย่มอบโอกาสนี้ให้ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะได้ยาวิเศษจากอาจารย์เย่?

อีกอย่าง เมื่อก่อนตัวเองเกือบตายไปหาเฉินจื๋อข่าย เฉินจื๋อข่ายยังไม่สนใจตัวเองเลย ตอนนี้เพราะว่าได้เกาะขาอาจารย์เย่เฉินจื๋อข่ายก็เริ่มจะมาสนใจสนับสนุนตัวเอง นี่คือจังหวะที่ทำให้ตัวเองสามารถโบยบินได้!

ดังนั้น อาจารย์เย่จึงเป็นเหมือนพ่อแม่ที่มีพระคุณต่อตัวเอง

จางเจี้ยนคนนี้ เป็นแค่สุนัขของตัวเองเท่านั้น! ถึงขนาดกล้ากัดพ่อแม่ที่มีพระคุณของตัวเอง แม่งไม่ใช่หาที่ตายแล้วจะให้เรียกว่าอะไร?

ดังนั้นเขาจึงหันศีรษะกลับมา จ้องมองจางเจี้ยนอย่างโมโห น้ำเสียงเยือกเย็นสุดๆแล้วถามว่า “นายถึงกับกล้าล่วงเกินอาจารย์เย่หรอ?”

จางเจี้ยนตกใจจนมึน

------------