ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4734
แต่ที่เขาแกร่งกว่าเหมยอวี้เจิน และสวีเจี้ยนสี่ก็คือ เขาทำงานหาเงินจนพาครอบครัวไปอยู่อเมริกาเหนือ และได้รับสัญชาติแคนาดาอย่างราบรื่นมาตั้งนานแล้ว
เขามีลูกชายสามคน คนโตอายุ 30 กว่าแล้ว ตอนนี้กำลังทำงานในบริษัทข้ามชาติแห่งหนึ่งที่โทรอนโต เขามีครอบครัวแล้ว ลูกชายคนรองของเขาเพิ่งแต่งงานเมื่อต้นปี ส่วนลูกชายคนที่สาม ฤดูร้อนปีนี้ก็จะเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว เพิ่งเข้าสู่สังคม
ลูกชายพวกนี้ ถึงแม้ไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้น แต่ได้รับประโยชน์จากทรัพยากรการศึกษาโดยเฉลี่ยต่อหัวที่สูงในประเทศตะวันตก และความรวยมหาศาลของหม่าขุย พวกเขาแต่ละคนจึงเรียนจบมหาวิทยาลัยอย่างราบรื่น
ถ้ายึดตามแผนที่เย่เฉินเพิ่งพูดไป ลูกชายสามคนของหม่าขุยนี้ ตลอดชีวิตที่เหลือได้แต่ทำงานในซีเรีย เพื่อชดใช้แทนหม่าขุยอย่างสาสม
หม่าขุยจะทนให้ลูกชายทั้งสามคนลำบากได้ไง จึงร้องไห้อ้อนวอนเย่เฉิน：“คุณเย่……ความผิดพลาดทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง ตามคำกล่าวที่ไว้ว่าความผิดพลาดของคนๆ เดียวควรเป็นของคนๆ เดียวไม่ควรลากครอบครัวผมมาเกี่ยวด้วย ถึงแม้ตอนนี้คุณจะฆ่าผม ผมจะไม่โต้แย้งใดๆ เลย ขอแค่คุณไว้ชีวิตครอบครัวของผมก็พอ ขอร้องคุณล่ะ……”
เย่เฉินหัวเราะอย่างเยือกเย็น ถามเขาว่า：“คุณเคยได้ยินเรื่องของเหมยอวี้เจินกับสวีเจี้ยนสี่ไหม？”
หม่าขุยส่ายหน้าอย่างสับสน
ตอนที่เขากำลังหวาดกลัวสุดๆ เย่เฉินหัวเราะไปพูดไปว่า：“ดีจัง พวกคุณสามคนถือได้ว่าเป็นความสัมพันธ์แบบเพื่อนร่วมงาน และความสัมพันธ์แบบเพื่อนร่วมงานของพวกคุณนี้ จะถูกส่งต่อไปยังลูกหลานของพวกคุณหลังจากที่พวกคุณตาย ไม่แน่ในอนาคตตอนที่ลูกชายคุณกำลังขุดหลุมหลบภัยในซีเรียอาจจะพบเด็กคนหนึ่ง เด็กคนนั้นก็คือลูกชายของ เหมยอวี้เจิน ถึงตอนนั้นพวกเขาสองคนก็จะขุดหลุมหลบภัยในซีเรียด้วยกัน ทำงานอย่างน้อย 12 ชั่วโมงต่อวัน พอได้พัก ก็จะคุยถึงการกระทำอันรุ่งโรจน์ของพ่อแม่พวกเขา คิดดูแล้วน่าสนใจมากจริงๆ”
หม่าขุยแตกสลายไปทั้งใจ เขาร้องไห้ไปพูดไปว่า：“คุณเย่……ความผิดพลาดทั้งหมดเป็นความผิดของผมคนเดียว……ขอร้องคุณล่ะ อย่าให้ภรรยาลูกชายของผมต้องมารับผิดเพราะความผิดของผมเลย หลานชายคนโตของผมเพิ่งเข้าเรียนประถม คุณจะไม่ปล่อยแม้แต่เด็กไม่ได้นะ！”
พูดไป เย่เฉินก็เตือนอย่างใจดีไปว่า：“อ้อ ใช่สิ วางใจเถอะ ถ้าญาติสายตรงของคุณยังไม่บรรลุนิติภาวะ ผมไม่ลงมือทำอะไรพวกเขาแน่ ผมจะให้โอกาสเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ปกติ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...