ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4740
ดังนั้น ตอนนี้พอเห็นเธออีก ความเกลียดแค้นในใจของหล่างหงจวินที่มีต่อเธอ จึงไม่อาจบรรยายได้
และก็ เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เหมยอวี้เจินนี้ความตายมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอจะยังไม่รู้ตัวอีก
ดังนั้น เขาจึงกัดฟันพูดว่า：“คุณบอกว่าผมเป็นสุนัขจนตรอก คุณเอาความมั่นใจมาจากไหน？ผมได้ยินว่า บ้านคุณโดนขับไล่！สามีคุณกับลูกชายคุณถูกจับ！เงินสกปรกพวกนั้นที่คุณหามาโดนยึด！ทำงานหนักมาหลายสิบปีไม่ได้อะไรเลย ตอนนี้คุณคงเจ็บปวดมากสินะ？”
เหมยอวี้เจินได้ยินคำพูดของหล่างหงจวิน ก็ตกใจจนตาค้าง！
ความมั่นใจและความเย่อหยิ่งของเธอเมื่อกี๊หายไปทันที แทนที่มาด้วยความกัดฟันแน่นโกรธจัด และยังมีความบ้าคลั่งเล็กน้อย
เธอจ้องไปที่หล่างหงจวิน ตะโกนเสียงคมกริบว่า：“แกรู้เรื่องนี้ได้ไง？！ใครเป็นคนบอกแก？！”
เหมยอวี้เจินในตอนนี้ ไม่ใช่แค่โกรธ
แต่เธอช็อกมากกว่า
เพราะว่า เธอคิดไม่ออกว่า คนโง่อย่างหล่างหงจวินที่ไม่รู้แม้แต่ตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง ทำไมถึงรู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับครอบครัวตัวเองได้？！
“เหลวไหล！”เหมยอวี้เจินกัดฟันด่า：“พูดจามั่วซั่วตรงนี้ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ！สำนักว่านหลงร่วมมือกับพี่ใหญ่ของพวกเรา ต่อไปก็จะเป็นพันธมิตรของพวกเราแล้ว！พวกเขาช่วยพาสามีและลูกของฉันออกมาจากคุก จะพาพวกเขาไปทำงานที่ซีเรียได้ไง？！เชื่อไหมว่าฉันให้หมอมา เย็บปากแกได้ เพราะยังไงสิ่งที่พวกเราต้องการคืออวัยวะในท้องของแกกับกระจกตาของแก ไม่ได้อยากได้ปากพล่อยๆ ของแกเลย！”
หล่างหงจวินไม่สนใจเธอ แต่มองไปยังเย่เฉินที่หันหลังให้เหมยอวี้เจินอยู่ตลอด รีบพูดว่า：“น้องชาย ผู้หญิงร้ายกาจคนนี้มาแล้ว ทำไมคุณไม่จัดการเธอล่ะ！”
เหมยอวี้เจินจำแผ่นหลังของเย่เฉินไม่ได้ จึงพูดไปอย่างดูถูกว่า：“ทำไม？แกมีลูกน้องด้วย？ใช่คนโง่คนนั้นที่นั่งกับแกบนเครื่องบิน แล้วพอลงมาก็มาอยู่กับแกที่นี่หรือเปล่า？แกนี่ทำร้ายเขาเสียจริง คนที่มาอยู่ถิ่นของเราตรงนี้ไม่มีทางออกไปอย่างครบสมบูรณ์ได้！น้องชายของแกคนนี้ เกรงว่าจะเหมือนกับแกน่ะสิ เชื่อใจคนอื่นจนยอมไปหมด！”
เวลานี้จู่ๆ เย่เฉินก็หันกลับมา มองเหมยอวี้เจินอย่างสนใจ ถามเธอด้วยรอยยิ้ม：“ป้าเฉินคุณดูร่างกายผมสิ อยู่ตรงนี้จะขายได้เท่าไหร่？”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...