ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4747

“เถากระดูกวิหค？”

เย่เฉินได้ยินคำนี้ คิ้วก็ขมวดเล็กน้อยทันที

ในบันทึกของตำราเก้าเสวียนเทียน มีสมุนไพร“เถากระดูกวิหค”นี้จริงๆ และสมุนไพรนี้บันทึกไว้ในตำราเก้าเสวียนเทียนว่าหายากมาก ในหนังสือเรียกว่าเป็นพืชอัญล้ำค่าที่พบเจอได้แต่ไม่อาจได้มันมาได้

ที่เรียกมันว่าเป็นพืชอัญล้ำค่า สาเหตุหลักๆ เพราะว่าของสิ่งนี้ไม่เพียงแต่หายากเท่านั้น แต่ยังง่ายที่จะตายระหว่างเติบโตด้วย

เถากระดูกวิหคจำนวนมาก ตั้งแต่งอกจนตาย มีอายุแค่สามถึงห้าปี อยู่ได้ถึงสิบปีขึ้นไปมีน้อยมาก และพืชชนิดนี้ จะต้องโตนานถึง 50 ปีขึ้นไป ก่อนที่เถาวัลย์ของมันจะเริ่มอ่อนตัว ซึ่งเรียกว่าการทำให้เป็นกิ่งอ่อนในทางพฤกษศาสตร์ เถาวัลย์จะเริ่มลิกนิน หรือในทางพฤกษศาสตร์เรียกว่าการสร้างเนื้อไม้

แต่กระบวนการลิกนินเถากระดูกวิหคนั้นช้ามาก อยากลิกนินจากในไปนอกให้สมบูรณ์ อย่างน้อยต้องใช้เวลาหนึ่งร้อยปีในขึ้นไป

และสิ่งที่แปลกเกี่ยวกับของสิ่งนี้คือ มีแค่เถากระดูกวิหคสร้างเนื้อไม้อย่างสมบูรณ์เท่านั้น ที่มีคุณค่าทางยา

และของสิ่งนี้หายากมาก ส่วนมากไม่สามารถมีชีวิตถึงอายุที่เริ่มลิกนินได้ และถึงแม้จะอยู่ถึงอายุนั้นได้ ก็น้อยมากที่จะลิกนินได้สำเร็จ ดังนั้นของสิ่งนี้จึงหายากกว่าโสมพันปี หลินจือพันปี รวมไปถึงหอยมือเสือพันปีด้วย

หาเถากระดูกวิหคของจริงได้ แทบจะเท่ากับ หาคนชราที่อยู่ถึง 120 ถึง 150 ปี และไม่เป็นอัมพาต ตาบอด หรือหูหนวกในสังคมมนุษย์

ระดับความหายากนั้น จินตนาการได้เลย

และก็ สมุนไพรอย่างเถากระดูกวิหค ยังมีสิ่งที่มหัศจรรย์ยิ่งกว่านั้น ถ้าไม่มีปราณทิพย์มาเป็นสื่อกลาง คุณค่าของสิ่งของนี้ เมื่อเทียบกับยาสมุนไพรจีนทั่วไปแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่สุดยอด

แต่ว่า ถ้าถูกกระตุ้นด้วยปราณทิพย์ มันก็จะแสดงประสิทธิภาพอันแข็งแกร่งอย่างแท้จริงออกมา

นางาฮิโกะ โคจิ ทานากะที่ตัดอวัยวะออก และเหออิงซิ่วที่แขนหัก หากมียาก่อใหม่ ก็จะกลับมาเป็นเหมือนคนปกติ

ส่วนหลี่ญ่าหลินที่นอกจากสมองแล้ว อวัยวะภายในแทบจะถูกทุบเป็นตะแกรง ตอนนี้ถูกตระกูลเฟ่ยแช่แข็งเป็นไอศกรีมที่ศูนย์แช่แข็ง แค่มียาก่อใหม่ ก็จะกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง

มีเถากระดูกวิหคนี้แล้ว คนเหล่านี้ก็ได้รับการช่วยเหลือแล้ว！

ส่วนเย่เฉินเดิมทีคิดว่าเถากระดูกวิหคที่ปรากฏอยู่แต่ในคำบอกเล่า เกรงว่าอีกหลายสิบปีตัวเองก็ไม่อาจได้เจอ

แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ตอนนี้มาถึงเม็กซิโกแล้ว จะให้ตัวเองได้เจอ ในห้องผ่าตัดชั้นใต้ดินที่ไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน！

ในใจเย่เฉินตื่นเต้นมาก ในขณะเดียวกันก็สังเกตกำไลที่หญิงชรายื่นให้ตัวเองอย่างระมัดระวัง มันดูเป็นสีน้ำตาลเข้ม แต่อย่างน้อยมีลวดลายหนึ่งในสามที่สดเหมือนเลือด และความหนาประมาณนิ้วก้อย มองออกว่า นี่น่าจะเป็นเถาวัลย์ลิกนิน จากนั้นรนกับความร้อน จากนั้นดัดเป็นเครื่องประดับอย่างระมัดระวัง